مقالاتمقالات اجتماعی
موضوعات داغ

فاجعه انسانی؛ طی دو سال بیش از 10 هزار کانادایی قربانی مصرف مواد مخدر

آماری که اخیرا منتشر شده است نشان می دهد از سال 2016 به این سو بیش از 10 هزار و 300 کانادایی در اثر عوارض ناشی از اوردز (مصرف بیش از حد مواد مخدر) جان خود را از دست داده اند. این مساله نشان دهنده بی ثمر بودن تلاش هایی است که برای مقابله با بحران صورت می گیرد.

هر روز از گوشه و کنار کانادا خبر فوت یک یا چند نفر در اثر مصرف مواد مخدر آلوده به فنتانیل به گوش می رسد. بیشترین تعداد قربانیان در بریتیش کلمبیا و آلبرتا گزارش شده اند. طی 9 ماه نخست سال 2015، به ترتیب 1 هزار و 155 نفر و 613 نفر جان خود را از دست دادند. وضعیت انتاریو نیز بحرانی است. در سال 2015، حدود 45 درصد از مرگ و میرهای ناشی از اوردز مواد مخدر با مصرف فنتانیل مرتبط بود. این میزان در سال 2018 به 75 درصد افزایش یافت. مقامات بریتیش کلمبیا اخیرا درباره توزیع شدن نوعی کانابینوید مصنوعی خطرناک و روانگردان هشدار داده اند.  

علیرغم اطلاع و آگاهی مسوولین حوزه های قضایی در سراسر کشور از بحران اوردز با فنتانیل، تلاش ها برای مقابله با آن چندان موثر نبوده اند. مسوولین هر استان استراتژی مستقل و متفاوتی را برای پاسخگویی به آن اتخاذ کرده اند. برای مثال بریتیش کلمبیا توسعه برنامه های کاهش آسیب یا Harm Reduction و همچنین ایده جرم زدایی از مصرف مواد مخدر برای مقابله با ورود فنتانیل به صورت غیرقانونی را بررسی می کند. در آلبرتا، اصولا مفید بودن مراکز تزریق ایمن  زیر سوال رفته و دولت انتاریو نیز بودجه اینگونه مراکز را کاهش داده است.

ایده در اختیار قرار دادن مواد مخدر به معتادان در کلینیک ها و مراکز پیشگیری از اوردز با واکنش های مثبت و منفی روبرو شده است. برای مثال در Molson Overdose Prevention Site واقع در ونکوور، هیدرومورفون در اختیار معتادان قرار داده می شود. این مرکز، تنها موسسه در نوع خود در کشور می باشد که به جای مواد مخدر آلوده به فنتانیل، داروی مخدر نسخه ای را در اختیار معتادان قرار می دهد. خانم کوکو کالبرتسون، از مدیران ارشد این مرکز گفت: برخی از کارکنان ما در مورد پیامدهای در اختیار قرار دادن مواد مخدر به معتادان ابراز نگرانی کرده اند. ما این برنامه را با هدف کاهش ریسک اوردز به اجرا گذاشته ایم و نه چیز دیگر. هدف ما ایجاد مکانیزمی بود تا بتوانیم معتادان را به برنامه های حمایتی و درمانی مرتبط کنیم.

مدل مراکز تزریق ایمن ممکن است در کاهش اوردز موثر باشند، اما مشکل اینجاست که چندین استان کانادا فاقد اینگونه مراکز می باشند. برای مثال مانیتوبا هم اکنون با بحران اوردز ناشی از مصرف کریستال مت و فنتانیل روبرو است.

بحران اوردز در کانادا هزینه سنگینی را بر سیستم درمانی کشور وارد کرده است. برای درک بهتر آن مجسم کنید که بیمارستان های کانادا هم اکنون با افزایش 27 درصدی تعداد مراجعان معتاد روبرو می باشند. تنها در انتاریو، شمار مراجعه کنندگان به اورژانس بیمارستان ها 73 درصد افزایش یافته است. شاید ندانید ولی طی دو سال گذشته تعداد قربانیان کانادایی از تعداد کل قربانیان ایدز طی اولین دهه شیوع ایدز فراتر رفته است.

پیشگیری از اوردز با ایجاد مراکز تزریق ایمن؛ در اختیار قرار دادن داروی مخدر عاری از آلودگی و حتی جرم زدایی از مصرف مواد مخدر نمی توانند به تنهایی راهگشا بوده و مشکل اعتیاد و اوردز را به صورت ریشه ای حل کند. برخی از کشورهای اروپایی از جمله پرتغال سیاست جرم زدایی را پیش گرفته اند، اما به این کار اکتفاء نکرده و در کنار آن سرمایه گذاری قابل توجهی در ارائه خدمات ترک اعتیاد و مشاوره روحی و روانی انجام داده اند.

یکی از عوامل اعتیاد، تجویز و مصرف بی رویه مسکن های مخدر قوی برای تسکین دردهای شدید و مزمن می باشد. مسکن های مخدر در عین مفید بودن، در صورت مصرف بی رویه مشکل ساز می باشند. پزشکان مسوولیت دشوار مدیریت درد و تشخیص نوع و دز مناسب مسکن های مخدر را به عهده دارند. کارشناسان انجمن پزشکی کانادا، استراتژی جامعه را برای مقابله با بحران تدوین کرده اند، از جمله فراهم کردن امکان دسترسی بیماران به خدمات مدیریت درد و ترک اعتیاد و همچنین اطلاع رسانی و آموزش پزشکان برای تجویز دز مناسب مسکن های مخدر.

کانادایی ها، از اقشار مختلف جامعه از بحران اعتیاد تحت تاثیر قرار گرفته اند. متاسفانه علیرغم اقدامات انجام شده، بحران هر روز شدیدتر شده و جان عده بیشتری را می گیرد. پژوهشگران کانادایی میزان موثر بودن استراتژی های مختلف برای مقابله با آن را بررسی کرده و چندین استراتژی پیشگیرانه موثر را شناسایی کرده اند. این استراتژی ها شامل تدوین قوانین کارآمد، اطلاع رسانی و آموزش و همچنین استراتژی های بالینی می باشند که بر روند تجویز مخدرهای مسکن، سوءاستفاده از این داروها، تعداد مراجعات ناشی از اوردز به اورژانس و غیره متمرکز شده اند.

آنچه مسلم است اینکه دولت های فدرال، استانی و شهری برای مقابله با بحران اعتیاد بایستی با یکدیگر همکاری نمایند. اختلافات ایدئولوژیکی نمی بایست مانع تدوین استراتژی جامع و ملی شود.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان