صفحه اصلی / مقالات / عکاس ایرانی National Geographic که داستان پناهندگان را روایت می‌کند

عکاس ایرانی National Geographic که داستان پناهندگان را روایت می‌کند

bahman-azimi-gif

<رضا دقتی> و لنز ظریف‌بینش:

 

روزنامه‌ Guardian چاپ لندن، اخیرا پس از گفتگویی با <رضا دقتی> عکاس ایرانی مقیم <پاریس> در مورد او مقاله‌ای منتشر کرده که در زیر می‌آید.

<رضا دقتی> عکاس ایرانی که با مجله‌هایی همچون National Geographic،  Time و Life همکاری می‌کند، تا به حال به بیش از صد کشور سفر کرده و از درگیری‌ها، انقلاب‌ها و بلایای طبیعی عکاسی کرده است. تصاویری که او در نیم قرن فعالیت هنری‌اش ارائه داده، همیشه نشانگر این بوده‌اند که زیبایی انسانی همیشه خود را نشان خواهد داد، چه در شرایط بد و چه در اوضاع آرام.

 

 

او که در میان هنرمندان غرب، به نام <رضا> شناخته می‌شود، می‌گوید در 10 سالگی کم کم داشت متوجه فقری که خیابان‌های شهر زادگاهش <تبریز> را گرفته بود، می‌شد. او با خود اندیشید که شاید دیگران، آنقدر درگیر زندگی‌هایشان هستند که متوجه مردمانی که کفش به پا ندارند نمی‌شوند و آنهایی را در خیابان‌ها می‌خوابند، نمی‌بینند. او تصمیم گرفت که از این صحنه‌ها عکس بگیرد، تا به این صورت توجه دیگران را به این مسایل جلب کند.

<رضا> در سن 16 سالگی، نخستین روزنامه‌ خود را که محتوی عکس‌هایش بودند، منتشر کرد. دو روز پس آن که نشریه، از زیر چاپ بیرون آمد، او توسط پلیس مخفی دولت ایران دستگیر شد و تحت شکنجه نیز قرار گرفت. دلیل دستگیری این بود که در سال 1960، (در ایران 1339) صحبت از وجود فقر در جامعه در آثار ادبی و هنری، خلاف قانون بود.

در 19 سالگی، او ایده‌ دیگری به ذهنش رسید: او تصمیم گرفت که عکس‌هایی را که گرفته، بزرگ کند، به صورت پوستر دربیاورد و سپس بر در و دیوار دانشگاهش در شهر <تهران> پایتخت ایران، بچسباند. به دلیل همین فعالیت‌ها، <رضا> در سن 22 سالگی، دوباره دستگیر و برای سه سال به زندان فرستاده شد. او گفته که پنج ماه اول دوره‌ حبسش، به شکنجه گذشته است.

در فاصله‌ سال‌‌های 1978 و 1979، در ایران انقلاب شد، و <رضا> نیز از معترضین عکس‌های بسیاری را تهیه نمود. او همچنین نخستین عکاسی بود که پس از انتشار خبر گروگان‌گیری در سفارت آمریکا در ایران، در صحنه حضور یافت و به عکاسی پرداخت. در سال‌های پس از آن، <رضا> به صورت ناشناس از درگیری‌های کردستان در جریان جنگ ایران و عراق عکس‌برداری کرد. <رضا> می‌گوید همیشه تلاش کرده تا در این میان زیبایی‌ها را ببیند و ثبت کند. او می‌گوید: <اگر تنها بچه‌هایی را که در آتش سوخته‌اند و خانه‌هایی را که خراب شده‌اند در آثارتان نشان دهید، نمی‌توانید همدردی دیگران را جلب کنید. مردم چشمهایشان را خواهند بست، چون دوست ندارند این چیزها را ببینند. ذات انسان‌ها را نمی‌توانید عوض کنید؛ ما تنها به آنهایی کمک می‌کنیم که بهشان علاقه داریم یا دوستشان داریم>.

در سال 1981، < رضا> با اطلاع از اینکه دولت جدید، قصد کشتن او را دارد، از کشور فرار کرد و به یک پناهنده و هنرمند تبعیدی تبدیل شد. در طول سال‌های پس از خروج، دوربین <رضا> بر محاصره‌ اقتصادی لبنان، جنگ افغانستان و شوروی و انقلاب <فیلیپین> در زمان حکومت <فردیناند مارکوس> متمرکز شد. او سپس با نیروهای افغان که بر ضد حکومت طالبان مبارزه می کردند، همراه شد و تا امروز عکس‌هایش روایتگر آوارگی افغان‌ها در یک سو و کردها در سوی دیگر است.

<رضا> در سال 2001 نخستین سازمان NGO خود را در افغانستان تاسیس کرد که AinaWorld نامیده شده و در زمینه حمایت از زنان افغان برای تحصیل و کاریابی در زمینه روزنامه‌نگاری، عکاسی و فیلمسازی، فعالیت می‌کند. بنیاد Reza Visual Academy  از دیگر سازمان‌هایی است که او بنیان گذاشته و به کودکان آوارگان و پناهندگان کمک می کند با استفاده از هنر عکاسی، داستان های خود را برای جهان بازگو کنند.

رضا تا کنون جوایز بی‌شماری برای آثارش دریافت کرده که از آن جمله می‌توان به جایزه‌ Hope از سازمان <یونسکو> اشاره کرد که در 1996 و برای عکس‌هایش از اردوگاه پناهندگان <رواندا> به او داده شد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *