مقالاتمقالات اجتماعی

عدم آمادگی مناسب تورنتو برای بوران

ادوارد کینان- تورنتو استار

 

معمولا در زمستان تورنتو دو مرحله انکار و هراس وجود دارند. در اکثر اوقات مرحله نخست خود را در نگرش بسیاری از ما به شکل نبود چکمه زمستانی، لاستیک های ویژه برف اتومبیل هایمان، و قفسه های کت و پالتو در رستوران ها، نشان می دهد.

مرحله دوم در اواخر دسامبر و اوایل ژانویه به چشم می خورد، که دمای هوا به حول و حوش یخ زدن کاهش می یابد. در این مرحله هر تورنتویی خواه در آسانسور در حال عبور و مرور بوده و یا روی یک چهارپایه در یک میکده نشسته باشد، در مورد اینکه هوا چقدر سرد است، داد سخن می دهد.

به همین سبب ما همواره دوست داریم فکر کنیم، امسال اصلا زمستان سردی نخواهیم داشت. البته در برخی از سال ها که دما نسبتا متوسط باقی می ماند و برف چندانی نمی بارد، به این خواسته مان می رسیم.

اما در بیشتر سال ها واقعا زمستان فرامی رسد. زیرا هر چه نباشد، اینجا کانادا است. جایی که دما کاهش پیدا می کند، و چیزها واقعا یخ می زنند. از برف هم پشته تشکیل می شود. سپس هراس می آید. زیرا وسایل حمل و نقل عمومی کار نمی کنند. همچنین پیاده روها لیز می شوند، و در کنارشان بلندی های یخ زده به وجود می آیند. خیابان ها و جاده ها نیز، که وای خدا اصلا حرفش را هم نزن.

سپس این پرسش به وجود می آید، که آیا ارتش باید وارد میدان شود یا نشود؟ البته ما تنها یک بار در دوران شهرداری مل لستمن در این زمینه از ارتش کمک گرفته ایم. اما به نظر می رسد در بیشتر سال ها که به سبب آب و هوای فصلی کانادایی کاملا طبیعی و قابل پیش بینی این هراس در ما ایجاد می شود، اندیشه چنین استفاده ای هم در درون مان به وجود می آید. یعنی اینکه می توانیم، از کمک ارتش بهره بگیریم.

سبب چیست؟ این است که ما در بیشتر اوقات در مرحله انکار به سر می بریم. به عبارت دیگر برای برف و بورانی که تقریبا در همه زمستان ها می بارد، آمادگی مناسب نداریم. به همین سبب هراس برمان می دارد، و احساس می کنیم به چنین کمکی نیاز داریم.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان