مقالاتمقالات اجتماعی

طرح اقلیمی کانادا بسیار عقب مانده تر از همتای هندی اش 

استیون لیهی- مک لینز

هندوستان یکی از معدود کشورهایی است، که خط مشی هایش با نهاد موسوم به برنامه پیگیری تغییرات اقلیمی- تحلیلی مستقل و دانش- مدار در مورد تعهدات و عملکرد کشورها در قبال گاز آلاینده کربنیک- جهت کاهش دو درجه سانتیگراد دمای جهانی همخوان می باشد. 

براساس بیانیه ویژه به روز رسانی این نهاد که در نوزدهم سپتامبر منتشر شد، اما در مجموع کشورها حتی از دستیابی به اهداف نشست اقلیمی پاریس مبنی بر کاهش یک و نیم درجه سانتیگرادی دمای جهانی ناکام مانده اند. درنتیجه اگر تلاش های نوینی در این پیوند صورت نگیرد، احتمالا دمای کره ما تا سال های 2035 و 2053 به ترتیب یک و نیم و دو درجه سانتیگراد افزایش پیدا خواهد کرد. همچنین اگر روند کنونی ادامه یابد، احتمال دارد در پایان قرن حاضر گرمای زمین 25 درصد بالاتر برود. به همین سبب سران بیش از 100 کشور جهان در بیست و سوم سپتامبر در نشست موسوم به اقدام عملی تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد شرکت کردند. نشستی که آنتونیو گوترش دبیرکل این سازمان از پیشتر از شرکت کنندگانش خواسته بود، طرح و نه سخنرانی با خود بیاورند. اما کانادا به سبب انتخابات سراسری پیش رو هیچ یک از این دو گزینه را ارائه نکرد. زیرا گرچه دولت ترودو گفته که کانادا رهبر مبارزه با تغییرات اقلیمی خواهد بود، اما براساس آخرین گزارش نهاد مورد اشاره خط مشی هایش با این اظهارات فاصله بسیار زیادی دارند. کمااینکه براساس این گزارش اگر تمام کشورها می خواستند روش کانادا را در پیش بگیرند، دمای زمین می توانست 3 و حتی 4 درجه سانتیگراد افزایش پیدا کند. 

در مقابل به گفته کلر استاکول از دست اندرکاران نهاد موسوم به تغییرات اقلیمی تحلیلی مستقر در برلین و همکار نهاد مورد اشاره، هندوستان در نقطه ای قرار دارد که تولید گازهای آلاینده اش با اهداف نشست اقلیمی پاریس همخوان است. مراکش و گامبیا تنها دو کشور دیگری می باشند، که در این مورد مانند هندوستان عمل کرده اند. کمااینکه استاکول می گوید: هندوستان در حوزه انرژی قابل تمدید رهبر جهانی شده است. همچنین در زمینه فعالیت های مفید بازده، خط مشی های مستحکمی دارد. 

براساس گزارش یک کندوکاو دولتی کانادایی که در بهار گذشته منتشر شد، ازآنجا که متوسط افزایش دمای کشور ما از سال 1948 به این سو 1.7 درجه سانتیگراد بوده که دوبرابر سریع تر از میزان متوسط جهانی است، حفظ میزان 1.5 درجه سانتیگراد برایش اهمیت دارد. همچنین بنابر گزارش نهاد مورد اشاره هدف کانادا مبنی بر اینکه تا سال 2030 تولید گازهای آلاینده را به میزان 30 درصدی سطح 2005 کاهش دهد، کافی نیست. معنی این عدم کفایت این می باشد که حتی تحقق این هدف نمی تواند، سهمی مناسب جهت کاهش 1.5 درجه ای سانتیگراد دمای جهانی نشست اقلیمی پاریس به شمار رود. این در حالی است که براساس برآورد دولت مرکزی در دسامبر گذشته، خط مشی های کنونی تنها سبب دستیابی به نیمی از هدف سال 2030 خواهد شد. جنیفر مورگن مدیراجرایی نهاد موسوم به صلح سبز بین المللی در پاسخ به اینکه کشور ما باید چه کند، می گوید: کانادا باید هدف سال 2030 را دوبرابر نماید. همچنین ضرورت دارد، هرگونه توسعه در پروژه های سوخت فسیلی از جمله خطوط لوله نفتی را متوقف کند. 

 

 

به گفته نیتن هالتمن مدیر مرکز پایداری دانشگاه مریلند، آمریکا تا سال 2025 تولید گازهای آلاینده اش را 17، و در صورت امکان احتمالا تا 24 درصد میزان 2005 کاهش می دهد. زیرا پس از انتخاب دانلد ترامپ به ریاست جموری این کشور ائتلاف گسترده ای از دولت های ایالتی، شهرداری ها و کسب و کارها تشکیل گردید، تا از اینکه دولت وی به تعهدات اهداف نشست اقلیمی پاریس پایبند بماند، احراز اطمینان شود. این ائتلاف اینک تقریبا 70 درصد تولید ناخالص ملی آمریکا، و 65 درصد جمعیت این کشور را نمایندگی می کند. اگر این ائتلاف یک کشور بود، سومین اقتصاد بزرگ جهان می شد.

براساس اظهارات هالتمن ائتلاف مورد اشاره برای دنیا نمونه ای از این مهم به شمار می رود، که رهبری چشمگیر می تواند به اهداف مربوطه والاتری دست یابد، و سبب تاثیرگذاری مثبت برای سطوح بالاتر اقدامات عملی در پیوند با تغییرات اقلیمی در سراسر جهان شود.  

سرانجام اینکه تا جایی که به کشور ما مربوط می شود، در حالی که هندوستان به عنوان رهبر جهانی مبارزه با تغییرات اقلیمی گرامی داشته می شود، کانادا به شدت از قافله مربوطه عقب مانده است. بنابراین برای انجام سهم خود به طرحی بسیار بلندپروازانه تر نیاز دارد. 

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *