اخباراخبار کانادا

شیوه برخورد با وزیر دادگستری سابق، نشانه سوء رفتار کانادا با زنان سرخپوست

اتاوا- چرا کانادا زنان بومی (اقوام نخستین) را اعضای ارزشمند جامعه تلقی نمی کند؟ این سوالی است که ذهن بسیاری از زنان و دختران را به خود مشغول کرده است. گزارش 115 صفحه ای که ماه گذشته در مورد کشته شدن تینا فونتین 15 ساله منتشر شد، و همچنین اخراج جودی ولیسون-ریبالد، از نمایندگان برجسته حزب لیبرال مجلس توسط ترودو، نشانگر وجود مشکلی بزرگ در کانادا می باشد.

تینا دختری از قبیله Anishinaabe Sagkeeng  بود که رنج و عذاب وحشتناکی را متحمل شد. مادر تینا نیز مانند دخترش، مدتی تحت حمایت سازمان حمایت از کودکان و خانواده قرار گرفته و پدرش نیز در درگیری خونین به قتل رسیده بود. علیرغم تمام این پیامدهای ناگوار، تینا هرگز از حمایت و مشاوره مناسب برخوردار نشد و پس از ترک تحصیل به وینیپگ فرار کرد. او در وینیپگ به ظاهر تحت سرپرستی سازمان قرار گرفته و در یک هتل اسکان داده شد. تینای نوجوان در روز مرگ اش می توانست از حمایت سازمان، پلیس و پزشکان برخوردار باشد، اما اینگونه نشد. مردی که به اتهام قتل تینا بازداشت و محاکمه شد، از کلیه اتهامات تبرئه شد. آنچه از پرونده تینا استنباط می شود، اینکه زندگی او و دیگر دختران و زنان بومی در کانادا بی ارزش تلقی می شود.

و اما ماجرایی که بر خانم جودی ویلسون-ریبالد، وزیر دادگستری سابق دولت جاستین ترودو گذشت، در ظاهر هیچگونه تشابهی با سرنوشت تینای نگون بخت نداشت. دختر رئیس قبیله Kwakwakawakw، از دانشکده حقوق فارغ التحصیل شده و به عنوان دادستان مشغول کار شد. او همچنین به عنوان رئیس قبایل منطقه ای بریتیش کلمبیا انتخاب شد. ریبالد در سال 2015 به عنوان نماینده حزب لیبرال از Vancouver-Granville راهی مجلس شد و به عنوان وزیر دادگستری وارد کابینه ترودو گردید. او واقعا اعتقاد داشت که در کسوت وزیر دادگستری می تواند دولت کانادا را از عقاید و دیدگاه های استعمارگرایانه رهایی بخشد. احترامی که به ظاهر ریبالد از آن در دولت برخوردار بود، با برملا شدن رسوایی دخالت ترودو در پرونده حقوقی SNC Lavalin رنگ باخت تا جایگاه ریبالد تنزل یابد. با مقاومت ریبالد در برابر اعمال نفوذ سیاسی در پرونده و اخراج اش از جناح لیبرال مجلس، مشخص شد که ادعای دولت مبنی بر در اولویت قرار داشتن احیای رابطه حاکمیت با جوامع اقوام نخستین، بی اساس بوده است.

زنان بومی همواره قربانی دیدگاه های استعمارگرایانه مسوولین و حاکمان کشور بودند و انواع خشونت و تبعیض را تجربه کرده اند. فرصت های شغلی برای ایشان به مراتب کمتر از فرصت هایی است که در اختیار زنان دیگر قرار داده می شود.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

 

نصب اپلیکیشن ایران جوان