مقالاتمقالات اجتماعی

شما تنبل نیستید- پاسخ یک کارشناس به عذاب وجدان کم کاری در دوران لاک داون 

 

 

هرچند شاید بارها خود را به خاطر عدم بهره برداری مفید از تک تک دقایقی که به خاطر پاندمی مجبور به ماندن در خانه شده اید، سرزنش کنید اما دوون پرایس، استاد دانشگاه لویولا شیکاگو، معتقد است باید خود را از عذاب وجدان درباره آنچه به اشتباه تنبلی نامیده شده، رها کنیم.

پرایس، نویسنده کتاب تنبلی وجود ندارد در گفتگو با CNBC گفت بسیاری از مردم در دوران محدودیت های ناشی از پاندمی و خانه نشینی، بر اثر آنچه در روانشناسی لنگرگیری روانی نامیده می شود به شدت احساس گناه می کنند، یعنی برای تصمیم گیری درباره اینکه از وقت خود به درستی استفاده می کنند یا خیر به دنبال نشانه های بیرونی می گردند تا آن را لنگر و مبنا قرار دهند. این خطا باعث می شود افراد با خود فکر کنند می توانستند از هر دقیقه وقتی که در خانه سپری می کنند، مانند روزهای عادی پیش از پاندمی که سر کار می رفتند، مفیدتر استفاده کنند. در صورتی که وقتی سر کار می رویم نیز بخشی از وقت مان در مسیر رفت و آمد تلف می شود و مدتی را مثلا به صحبت با همکاران مان می گذرانیم. در واقع، با وجود اینکه خود افراد احساس می کنند در خانه به اندازه محل کار، از وقت شان مفید استفاده نمی کنند، مطالعات نشان می دهد بازدهی کارمندانی که در دوران پاندمی دورکار شده اند افزایش یافته است.

حتی برخی مطالعات حاکی از آن است افرادی که از خانه کار می کنند ساعت های بیشتری را به انجام کار می پردازند. با این حساب، آیا هنوز باید خود را سرزنش کنیم؟

پرایس در کتاب خود به موضوع تنبلی به طور ویژه می پردازد و می گوید حتی پیش از پاندمی نیز مردم محدودیت قرار دادن برای ساعات کاری خود را تنبلی می نامیدند و این را پذیرفته بودند که تنبلی همیشه چیز بدی است. به عقیده پرایس، این یک سیستم عمیق فرهنگی نهادینه شده در انسان ها است که خود را ذاتا تنبل می دانند و تصور می کنند برای غلبه بر این ویژگی باید مدام سخت کار کنند.

 

 

همچنین این باور باعث شده انسان ها ارزش خود را به بازدهی کاری شان گره بزنند و کار را مرکز و هسته زندگی بدانند. پرایس معتقد است هیج نیروی ضد اخلاق و فاسدی که ما را به تن پروری و بی هدفی سوق دهد وجود ندارد و استراحت کردن و محدودیت قرار دادن برای کار به هیچ وجه رفتار اشتباهی نیست. در واقع همین استراحت ها و وقفه های میان کار است که در درازمدت ما را زنده و سرحال نگه می دارد. اخیرا استفان فرای، بازیگر انگلیسی، نیز در پیامی به هوادارانش گفت در طول لاک داون به تماشای فیلم های قدیمی و خواندن کتاب های تاریخی روی آورده و به آنها نیز پیشنهاد می کند از فرصت پیش آمده برای استراحت و انجام کارهایی که خوشحال شان می کند، استفاده کنند.

پرایس برای توضیح بیشتر تصور اشتباه ما از تنبل بودن، به موضوع Cyberlofing یا اینترنت گردی حین کار اشاره می کند. به گفته پرایس، تحقیقات نشان می دهد افراد برای آرامش و تجدید قوای فکری نیاز دارند چند دقیقه ذهن خود را از کار منحرف کنند. درست همان طور که گاهی شروع به حرف زدن با همکارشان درباره سیستم گرمایش اتاق می کنند یا می روند سر کمدشان و دنبال خودکاری می گردند که در واقع چندان هم به آن نیاز ندارند. جالب اینجاست که مطالعات انجام شده نشان می دهد افراد وقتی بعد از اینترنت گردی دوباره به کار باز می گردند متمرکزتر بوده و راه حل های بهتری برای مشکلاتی که با آن مواجه شده اند پیدا می کنند. در نتیجه آنچه از نظر بسیاری افراد اتلاف وقت تلقی می شود در واقع ابزاری لازم برای سرحال کردن مغز است درست مانند ریختن یک فنجان چای و چند دقیقه گفتگو با همکاران. 

پرایس می گوید: به همین ترتیب، می توانید بیکاری یا کم کاری دوران لاک داون را مقدمه ای برای افزایش خلاقیت در آینده بدانید؛ دقیقا همان طور که وقتی دائما به مشکلی فکر می کنیم، از پیدا کردن راه حل عاجز می مانیم اما زمانی که از فکر کردن دائم به آن دست می کشیم، مغز ما ناگهان بهترین ایده ها و راه حل ها را به ما پیشکش می کند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
Don`t copy text!
بستن

AdBlock را متوقف کنید

سیاست