صفحه اصلی / مقالات / شبکه های اجتماعی مجازی: شمشیر دو لبه من

شبکه های اجتماعی مجازی: شمشیر دو لبه من

banner-niazmandiha2

 

ناتالی فیدر- ستون مطالب ارسالی خوانندگان گلوب و میل

 

در حالی که جام شرابم را در دست داشتم، در صفحه کاربری خود در شبکه های اجتماعی مجازی گشت و گذار می کردم. زیرا می خواستم شاهد خرسندی و نشاطی باشم، که آن را با دنیا به اشتراک می گذاشتم. همزمان از خود می پرسیدم تا کی در مورد اینکه مشروبات الکلی نوشیدنم به سطح مشکل آفرین رسیده، به دروغ گفتن به خویش ادامه خواهم داد؟ اما پیش از آن که جام سوم را بالا بیندازم، این افکار متوقف می شدند، و من به همان روند ادامه می دادم. بنابراین زندگی آن-لاینم تصویر واقعیت زندگی ام نبود. چراکه در دنیای مجازی مشکلم را به خوبی پنهان می کردم. مثلا سلفی هایی که از کوتاه کردن موهایم، بیرون رفتن های خانوادگی و… در صفحه کاربری ام می گذاشتم، بگونه ای بودند که کسی حتی فکرش را نمی کرد، که این ادعاها همه دروغ هستند. اما در این حقیقت که بشود در شبکه های اجتماعی مجازی به این راحتی دیگران را گمراه کرد، واقعیتی ترسناک وجود داشت.

البته مشکل عمده تر این بود، که به این ترتیب روز به روز اوضاع واقعی زندگی ام در نظرم عادی تر جلوه می نمود. بگونه ای که دیگر حتی احساس نمی کردم، به توجه به وضعیتم نیاز دارم. زیرا با مسایل دروغی که با دیگران به اشتراک می گذاشتم، خودم هم فکر می کردم اوضاعم بدک نیست. اما واقعیت چنین نبود. زیرا در عالم واقعی باید تنها غذا می خوردم، و به همین سبب دلم برای خودم می سوخت. در عین حال از نظر فکری در دام فردی اسیر شده بودم، که در شبکه های اجتماعی مجازی به دروغ تصویری از او را به عنوان خودم ارائه می دادم. در نتیجه از خویش متنفر می شدم، که چرا نمی توانم مانند وی باشم. این نفرت مرا به جایی رساند که محل کارم را ترک کردم، و خانه نشین شدم. اما همچنان به عنوان مادر دو فرزند، از تصویر دروغینم دست برنمی داشتم. بنابراین بیرونم دل دنبال کنندگانم و دوستانم را می برد، و درونم حال خودم را به هم می زد.

بااینهمه همچنان به نوشیدن مشروبات الکلی ادامه می دادم، خودم را متقاعد می کردم همسرم روابط نامشروع دارد، و مطمئن بودم کارش را به خانواده اش ترجیح می دهد. در عین حال ماجراهای مادران دائم الخمر را می خواندم، که بتوانم به خودم بگویم مانند آنها نیستم. اما در درون می دانستم میزان مشروبی که می نوشم، درست و مناسب نیست. همچنین تشخیص می دادم، این کار تا چه اندازه به سلامتی ام لطمه زده است. این تشخیص نوعی بیدارباش بود. اما متاسفانه به نوشیدن ادامه می دادم.

در هنگامه این حماقت ها تصمیم گرفتم، در رشته تغذیه به درس خواندن ادامه بدهم. زیرا می خواستم به جای مادری تنها در خانه، برای خودم کسی بشوم. اما همچنان از هر فرصتی برای نوشیدن مشروبات الکلی استفاده می نمودم. مثلا وقتی شوهرم اضافه کار می کرد و دیر به خانه می آمد، پرستار بچه می گرفتم و خودم با دوستانم به میخانه ها می رفتم. در پنجمین باری که به اتفاق آنها مشروبات الکلی زیادی نوشیدم، ناگهان پرسش بسیار بدی به ذهنم خطور کرد. از خودم پرسیدم، با این وضعیت چگونه می توانم از دو کودک خردسالم نگهداری کنم؟ حالا روی پا نگه داشتن و اداره خودم، که بماند. میزان رنج و دردی که پس از این پرسش در من پدید آمد، بی سابقه بود. گوشی را برداشتم، و برای نخستین بار در این مورد با فردی دیگر (از اشخاص دست اندرکار در این حوزه) صحبت کردم. در این صحبت ها بود که خودم هم به حرف هایم گوش دادم، و فهمیدم احساس واقعی ام در این مورد چیست. در همان لحظه هم بود، که اعتماد به نفس در درونم ایجاد شد. روز بعد که مست نبودم، واقعیت خودم را به دیگران نشان دادم. این کار را با تلفن زدن به والدینم آغاز کردم (که فورا به سراغم آمدند). سپس برای گروه دوستانم پیامک تلفنی فرستادم. زیرا همه باید می دانستند، که دارم خودم را بازسازی می کنم. مصمم شدم، که مشروبات الکلی دیگر نباید بخشی از زندگی ام باشند. برخی از واکنش های دیگران به این تصمیم، بسیار امیدوارکننده بودند. بعضی ها هم دیگر از من خوششان نمی آمد. عده ای نیز، مرا جدی نگرفتند.

پس از کنار گذاشتن این مشروبات ناچار بودم، سختی های فراوانی را تحمل کنم. مثلا در حالی دست به آنها نزنم و لبی تر نکنم، که در همه جا در دسترسم قرار داشتند. در برهه بازسازی تک تک تجربیاتم را در شبکه های اجتماعی مجازی به اشتراک می گذاشتم. اینک می توانم صادقانه بگویم، خرسند هستم. همچنین همان شبکه ها که زمانی برای پوشاندن اسرارم از آنها استفاده می کردم، اینک بلندگو و جایگاه من جهت پرداختن به چیزهایی شده اند، که ما را آزار می دهند. ولی ما می توانیم به کمک یکدیگر به این چیزها بپردازیم، در موردشان صحبت کنیم، و از نتیجه گفت و گوهایمان برای ایمنی خویش بهره ببریم.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *