صفحه اصلی / مقالات / سیستم بازداشت مهاجرت کانادا: حقیقتی تکان دهنده

سیستم بازداشت مهاجرت کانادا: حقیقتی تکان دهنده

Behnam Marfou

در خلال شش ماه گذشته ماجراهای نوین بازداشت های پرسش برانگیز در پیوند با دلایل مهاجرتی افراد دارای ملیت خارجی و مقیمان کانادا، فراوان بوده اند. کمااینکه در ماه آوریل کاشف علی در پی مبارزه ای طولانی آزاد شد. مردی که هفت سال آزگار در زندان با حداکثر میزان امنیت، و اغلب در سلول انفرادی حبس بود. چراکه مقامات کانادایی نمی توانستند، او را به کشورش غنا بازگردانند. ادوارد مورگان قاضی دیوانعالی انتاریو در ماه آگست حکم آزادی ریکاردو اسکاتلند را صادر نمود، که 18 ماه بدون هیچ دلیل واقعی زندانی شده بود. همین اخیرا نیز عبدالرحمن ورسامه در پیوند با حبس پنج ساله خود از سوی مقامات وزارت مهاجرت، از دولت مرکزی ادعای چندمیلیون دلار خسارت کرد.

اما برغم این رسوایی های اخیر، هنوز بیشتر مردم از چگونگی عملکرد بازداشت این وزارتخانه و وجود چنین بازداشت های طولانی خبر ندارند. امید می رود این نوشتار برخی از موارد در پیوند با وضعیت نابهنجار روش زندانی کردن غیرکانادایی ها را روشن کند، که براساس قانون محافظت از مهاجرت و پناهجویی/ IRPA صورت می گیرد.

ماده 55 این قانون به مسئولان مهاجرت (مثلا کارمندان اداره خدمات مرزی کانادا/  CBSA) این توانایی را می دهد، که یک شهروند خارجی یا مقیم دائمی را بازداشت کنند. البته در صورت مهیا بودن زمینه معقول برای اینکه باور نمایند چنین فردی که بازداشت می شود، در کانادا قابل پذیرش نیست، برای جامعه خطر محسوب می شود، و یا اینکه محتمل به نظر نمی رسد، در روند مهاجرت و یا اخراج حضور یابد. دلایل زیادی از جمله ماده های 36 در پیوند با جرم و جنایت، 38 ناظر بر دلایل بهداشتی-سلامتی، و 41 در مورد هماهنگ نبودن با IRPA وجود دارند، که ممکنست فردی قابل پذیرش در کانادا نباشد. برای چنین بازداشتی، به هیچ یافته واقعی برای اثبات قابل پذیرش نبودن نیاز نیست. کمااینکه می توان فرد را حتی پیش از اینکه زمانی برای حضورش در دادگاه مربوطه تعیین شود، بازداشت کرد. او پس از بازداشت و مراحل اولیه، معمولا توقیف، و به عبارت دیگر زندانی می شود. البته در خلال مدت دستگیری وی مسئولان مهاجرت این اختیار را دارند، که تحت شرایطی او را بدون توقیف آزاد کنند. اما به ندرت دست به چنین کاری می زنند.

فرد بازداشت شده این حق را دارد، که بازداشتش ظرف 48 ساعت از سوی عضوی از بخش مهاجرت هیئت مهاجرت و پناهجویی کانادا مورد بازبینی قرار بگیرد. در این بازبینی نماینده ای از CBSA  به اعضای این هیئت می گوید، که چرا دولت فکر می کند این بازداشتی باید در خلال انتظار برای تشکیل دادگاه مهاجرت و یا اخراج شدن، در زندان باقی بماند. اما فرد بازداشت شده هم این حق را دارد که دادخواستی ارائه کند، و یا از کمک یک نماینده قانونی برخوردار شود. در پی این دادگاه اعضای هیئت تصمیم می گیرند، که آیا این فرد آزاد شود، یا همچنان بازداشت باشد.

در صورت ادامه بازداشت این فرد هفت روز پس از بازبینی اولیه، یک بازبینی دیگر صورت خواهد گرفت. اگر این مورد هم موفقیت آمیز نباشد، بازبینی های بعدی تقریبا هر 30 روز یک بار انجام می شوند. به موازاتی که اعضای مورد اشاره تمامی عوامل پیرامون بازداشت تک تک افراد مربوطه را مدنظر قرار می دهند، بر اساس تصمیم دادگاه تجدیدنظر باید دلایل شفاف و قانع کننده برای آزادی فردی ارائه کنند، که پیشتر برایش حکم بازداشت صادر شده است. این در عمل بدان معنی است که هرقدر بازبینی ها موفقیت آمیزتر باشند، آزاد کردن بازداشتی ها مشکل تر می شود. زیرا فرد بازداشت شده تا هنگام داشتن طرحی مناسب برای آزادی، گزینه عبور از این بازبینی و یا واکنش منفی به آن را ندارد. بنابراین تصمیمات منفی اغلب همچنان روی هم انباشته می شوند.

حتی اگر اعضای هیئت مورد اشاره حکم آزادی فرد بازداشت شده را صادر کنند، آزادی او قطعی نیست. زیرا معمولا اینگونه افراد با شرط زیر نظر بودن از سوی یک یا دو تن آزاد می شوند، که عمدتا از اعضای خانواده و یا دوستانشان هستند. این نزدیکان موافقت می کنند که پس از آزادی بازداشتی، او را زیر نظر داشته باشند. برای احراز اطمینان از اینکه ایشان وظایف محوله را جدی بگیرند، معمولا باید مبلغی پول به عنوان وثیقه بگذارند. وثیقه ای که ضمانتی باشد که فرد بازداشتی شرایط آزادی خود را زیرپا نگذارد، و پس از آزادی پنهان نشود. چنین روندی هم، مشکلات خاص خود را دارد.

خلاصه اینکه بازداشت های مهاجرتی و به ویژه نوع درازمدت آنها، اصلا شوخی بردار نیستند. چراکه مثلا مسئله اسکان فرد بازداشتی یکی از عمده ترین موارد مربوطه می باشد. البته در هر یک از استان های انتاریو، بریتیش کلمبیا و کبک، یک مرکز نگهداری مهاجرتی برای اسکان این افراد وجود دارد، که خدمات گوناگونی به آنها ارائه می دهد. اما ظرفیت این مراکز محدود است. بنابراین بازداشتی هایی که امکان اسکان دادنشان در مراکز مورد اشاره وجود نداشته باشد، در زندان های استان دارای حداکثر میزان امنیت، و معمولا در بین افرادی نگهداری می شوند، که هم متهم به ارتکاب جنایتند، و هم به سبب چنین ارتکابی پشت میله ها به سر می برند. تصمیم در مورد نگهداری فرد بازداشت شده در یکی از مراکز مورد اشاره و یا زندان، کاملا در اختیار CBSA است. به عبارت دیگر در سراسر کانادا هزاران نفر بدون تفهیم اتهام در زندان های مورد اشاره حبس هستند، و این کار قانونی می باشد. بنابراین حقیقت در مورد سیستم بازداشت مهاجرت کانادا، تکان دهنده است.

خوشبختانه این مسائل مغفول نخواهند ماند. کمااینکه CBSA اخیرا در مورد کاهش شمار بازداشت های درازمدت در پیوند با مهاجرت، گزارش داد. همچنین اعلام کرد از اعتبار مالی تأمین شده از سوی دولت مرکزی، جهت گسترش جایگزین های دیگر برای بازداشت استفاده خواهد کرد. هیئت مهاجرت و پناهجویی کانادا نیز متعهد شده با هدف مهار بازداشت های دراز مدت غیر قابل توجیه، در مورد روند بازبینی مورد اشاره بازرسی مستقلی انجام دهد.

تنها گذشت زمان نشان خواهد داد، که آیا این تلاش ها به تغییرات معنی دار در سیستم منجر می شوند، یا نمی شوند.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *