صفحه اصلی / اخبار / سوگواری تا کی؟! خشونت بر علیه زنان و کودکان باید متوقف بشود!

سوگواری تا کی؟! خشونت بر علیه زنان و کودکان باید متوقف بشود!

تورنتو- آیا می دانستید که در کانادا هر 6 روز یک بار یک زن قربانی جنایت به دست شریک زندگی می شود؟ شاید زمان آن فرا رسیده که در انتخابات 7 ژوئن انتاریو به نامزدهایی رای بدهیم که برنامه مشخصی برای مبارزه با خشونت بر علیه زنان و کودکان دارند. به طور متوسط در انتاریو، در هر 13 روز، یک زن توسط همسر فعلی یا سابق یا یکی دیگر از اعضای خانواده اش به قتل می رسد. از ابتدای ژانویه 2018 به این سو، 16 زن، کودک و اعضای خانواده شان در انتاریو کشته شدند.

هالی همیلتون 29 ساله (همیلتون)، بالجیت تاندی 32 ساله (برمپتون)، آوتار کائور 60 ساله (برمپتون)، الن بلوو 61 ساله (میسی ساگا)، جن سینگ 70 ساله (اوکویل)، باربارا کوویچ 76 ساله (اتوبیکو)، رایا تورونن 88 ساله (رایرسون تاون شیپ)، اولا تئورت 55 ساله (رایرسون تاون شیپ)، پاول تئورت 28 ساله (رایرسون تاون شیپ)، صفا مارینا 53 ساله، نپین، برندا ریچاردسون 77 ساله (کنورا)، آلیشا لواندوفسکی 25 ساله (میسی ساگا)، کراسیمیرا پژینوفسکی 39 ساله (اجکس)، روی پژینوفسکی 15 ساله (اجکس)، وینالیا پژینوفسکی 13 ساله (اجکس)، اسوزینام آسالی 27 ساله (تورنتو).

افرادی که با اتهام قتل روبرو شده اند، عبارتند از: همسران، دوست پسران فعلی و سابق، و آشنایان مرد دیگر. البته فردی که آسالی را در جنایت خانوادگی به قتل رساند، یعنی اونوستا اوریبابور 30 ساله، پس از قتل اقدام به خودکشی کرد.

از سال 1990 تا 24 نوامبر 2017، دست اندرکاران Ontario Association of Interval & Transition House، حداقل 712 گزارش رسانه ای در مورد زنانی که به دست همسران فعلی یا سابق، دوست پسرهای فعلی یا سابق و دیگر بستگان مرد خود به قتل رسیده اند را جمع آوری کرده اند.

متاسفانه جنایت به زنان محدود نشده و طی 11 هفته ای که از سال 2018 می گذرد، فرزندان و بستگان مقتول نیز قربانی شده اند. از جمله آوتار کائور (مادر بالجیت تاندی)، رایا تورونن و پسر بزرگسال اش پاول (مادر و برادر اولا تئورت) و روی و ونالیا (فرزندان نوجوان کراسیمیرا پژینوفسکی).

خشونت بر اساس جنسیت، تهدیدی است که بسیاری از زنان و کودکان با آن روبرو هستند. زنان اقوام نخستین، زنان تراجنسیتی، نومهاجران و زنان ناتوان جسمی و روحی با بیشترین خطر روبرو هستند. این یک معضل اجتماعی است. در حالی که بسیاری از خانواده ها و بازماندگان این قربانیان می بایست تمام عمر با ضایعه از دست دادن عزیزان شان زندگی کنند، کلیه سطوح دولت، اعم از فدرال، استانی و شهری باید اقدامات موثر بیشتری را انجام بدهند. زیرا می دانیم که این جنایت ها قابل پیشگیری هستند و آینده عاری از خشونت قابل دست یابی است. ما همچنین می دانیم که یک نفر از هر 3 زن در رابطه عاطفی و زناشویی مورد خشونت واقع می شود. ولی متاسفانه همه خبرها در رسانه ها منعکس نمی شوند. فرصت گرانبهای انتخابات استانی برای انتخاب نامزدهایی که بهترین راهکارهای عملی را برای مبارزه با خشونت ارائه می کنند، از دست ندهیم.  


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *