صفحه اصلی / مقالات / سهم تقریبا هیچ مردان در پیشگیری از بارداری

سهم تقریبا هیچ مردان در پیشگیری از بارداری

در حالی که خود مردان تمایل دارند از محصولات پیشگیری از بارداری استفاده کنند، اما تولید اینگونه محصولات قابل مصرف برای آنها بسیار کم است. آیا باید تقصیر این کمبود را به گردن افرادی بیندازیم که شرکت های بزرگ داروسازی را اداره می کنند، اما بر این باورند که نباید با بیضه های مبارکشان سرشاخ شوند؟ کمااینکه اینک این پرسش مطرح است، که چرا صنعت دارو برای یک روش نوین پیشگیری از بارداری نویدبخش سرمایه گذاری نمی کند؟ روشی که از سوی یک مهندس زیست- داروشناس هندی به نام ساجوی گاها ابداع شده، و در آن ژلی را به مجرای خروج ترشحات اسپرم مردان تزریق می کنند. در نتیجه توان بارورسازی اسپرم آنها خنثی و بی اثر می شود. تاکنون حدود 540 مرد از این ژل استفاده کرده اند. عوارض جانبی آن هم اندک است. همچنین یک بار تزریق تا 13 سال از توان بارورسازی پیشگیری می کند. در عین حال امکان از بین بردن تاثیر آن نیز، در آینده ای نزدیک عملی خواهد بود. زیرا ماده دیگری در مراحل آخر تحقیق است، که با تزریق آن ژل مربوطه در هم شکسته می شود، و توان بارورسازی به استفاده کننده برمی گردد.

اما قابل توجه اینکه در زمانی که بسیاری از زنان آمریکایی می توانند اسلحه گرم را راحت تر از هر محصول کنترل بارداری موثر بخرند، و راه دسترسی زنان کانادایی به این محصولات ناهموار است، امکان دارد برگرداندن مسیر توجه به مردها احمقانه به نظر برسد. اما چنین نیست. زیرا به عهده گرفتن مسئولیت و مخاطرات استفاده از شیوه ها و وسایل پیشگیری از بارداری از سوی هر دو طرف، یکی از حوزه های مورد بحث قرار نگرفته تساوی جنسیتی می باشد. یعنی بحثی که از جمله از دیدگاه ساندیپ پراساد حقوقدان انتاریویی و مدیر اجرایی عملکرد برای بهداشت و حقوق مسایل جنسی کانادا، کاملا لازم است. کمااینکه می گوید، تمامی مسئولیت پیشگیری از بارداری به دوش زنان گذاشته شده است. در مقابل از کل مسئولیت مردان در این مورد غفلت می شود. بگونه ای که از دیدگاه عموم مسئولیت عدم توفیق در پیشگیری از بارداری، مستقیما متوجه زنان می باشد. در حالی که در این مورد، تمرکز بر مردان منطقی تر است. چراکه سیستم تولیدمثل آنان ساده تر می باشد. همچنین با توجه به یکسونگری علمی به نفع مردان، بهتر است محصولات موجود را برای اطمینان از امن بودنشان مورد آزمایش دقیق تری قرار دهیم.

البته درخواست برای ایجاد قرص پیشگیری از توان بارورسازی مردان، پدیده تازه ای نیست. کمااینکه گرگوری پینکاس یکی از کاشفان قرص پیشگیری از بارداری زنان که در سال 1960 با موافقت سازمان موادغذایی و دارویی آمریکا به بازار عرضه شد، در ابتدا دارویی هورمون دار را در مورد مردان آزمایش کرد. اما پس از مشاهده کاهش اندازه بیضه ها و سایر عوارض جنبی آن، گروهش پژوهش مربوطه را کنار گذاشتند. زیرا به این نتیجه رسیدند، که زنان تمایل بیشتری برای پذیرش ناخوشایندی ها و مخاطرات دارند.

دیدگاهی مشابه در سال 2015 مشاهده شد، که پژوهش کارخانه داروسازی بایر هم در مورد یک روش پیشگیری از توان بارورسازی برای مردان عقیم ماند. در این روش از جمله مردان باید در هر فصل آمپولی تزریق می کردند. اما در نهایت گفته شد، این روش به اندازه خوردن روزانه یک قرص پیشگیری از بارداری راحت و مناسب نیست.

بااینهمه اینک به نظر می رسد، دوره آن تبعیض های جنسیتی رو به پایان داشته باشد. مثلا در برنامه استندآپ کمدی ایمی شومر زیر نام ویژه چرم شبکه نت فلیکس، این خانم کمدین سرشناس در هنگام اشاره به دوست پسر خیالی خود که قرص پیشگیری از توان بارورسازی به خانه می آورد، سرشار از خوشی می شود.

تردیدی نیست که موانع پیش روی تولید داروها و سایر تمهیدات پیشگیری از توان بارورسازی برای مردان، ریشه در سودجویی مالی دارد. زیرا به ویژه در دورانی که بازار مواد هورمون دار برای زنان نیز رو به کاهش دارد، برای شرکت های تولید دارو صرف نمی کند، میلیون ها دلار جهت پیشگیری از توان بارورسازی مردان و به عهده گرفتن مسئولیت جدید برای مخاطرات احتمالی آنها هزینه نمایند. چراکه از بازگشت پول خود اطمینان ندارند. البته معنی و مفهوم این گفته این نیست، که فرهنگ استاندارد دوگانه در این میان نقشی ندارد. زیرا صنعت داروسازی نیز کالاهایی را به فروش می رساند، که خریداران بالقوه دارند و مردمدار تلقی می شوند.  

برای اینکه جانب عدالت را رعایت کنیم ذکر این نکته نیز ضروری است، که حتی اگر مردانی باشند که بخواهند در پیشگیری از توان بارورسازی خود نقشی ایفاء کنند، زنان به آنها اعتماد ندارند. همچنین پژوهش های پرشمار نشان داده اند که بسیاری از مردان مایلند از روش هایی استفاده کنند، که سبب پیشگیری از جریان اسپرم شان می شود. به شرطی که این روش ها قابل بازگشت باشند، و آنها برای همیشه عقیم نشوند. بنابراین اینک که ژل مورد اشاره در دسترس است، موقعیت خوبی پیش آمده که بتوان در غرب نیز مراحل قانونی و احراز اطمینان از ایمنی و قابل استفاده بودن آن را انجام داد. زیرا پیشگیری از بارداری وظیفه هر دو طرف، و نه تنها زنان، است.   


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *