صفحه اصلی / مقالات / سرنوشت تاج و تخت انگلستان و معنای آن برای کانادا

سرنوشت تاج و تخت انگلستان و معنای آن برای کانادا

bahman-azimi-gif

<جری بولز> یک روزنامه‌نگار از بنیاد کانادایی FCPP است که یک بنیاد پژوهشی با گرایش محافظه‌کارو به مرکزیت <وینی پگ> می‌باشد. او در اینجا در مورد اوضاع سلطنت در انگلستان سخن می‌گوید.

ازدواج اخیر شاهزاده <هری> با یک زن مطلقه‌ آمریکایی و مشکلات جسمانی علیاحضرت ملکه‌ الیزابت دوم، برای برخی این پرسش را ایجاد کرده که آیا این تاج و تخت می‌تواند برقرار بماند یا نه. ملکه الیزابت، که افزون بر <اتحادیه‌ پادشاهی بریتانیا> یا UK، همچنین ملکه‌ کشورهای مشهور به Common Wealth مانند استرالیا و کانادا نیز هست، بخشی از یک سلسله‌ تاج و تخت است که برای هزار و دویست سال، پایدار مانده است. در حال حاضر، دورنمای جانشینی <چارلز>، شاهزاده‌ <ولز>، به جای مادرش، که پس از مشکلات جسمانی او سرعت گرفته، مناظرات درباره‌ خانواده‌ سلطنتی را داغ‌تر کرده است. حقیقت این است که شخصیت <چارلز> به اندازه مادرش، در میان مردم محبوبیت ندارد. او، آن کاردانی و وقار را که در مادرش دیده می‌شود، در خود ندارد و زندگی شخصی او نیز، بر خلاف مادر و پدربزرگش، نقاط بحث برانگیز فراوانی دارد.

اگر بخواهیم رک و راست صحبت کنیم، <چارلز> یک زناکار گستاخ و یک شوهر بی‌توجه و خیانتکار است که وقتی نوبت به دفاعش از <هومیوپاتی> و گفتگویش با گیاهان می‌رسد، مانند دیوانگان رفتار می‌کند. افزون براین، ملکه‌ یا پادشاه انگلستان در تاریخ همیشه با لقب <پاسدار ایمان> شناخته می‌شده است و اصرار <چارلز> برای نشستن بر تخت پادشاهی، نشان می‌دهد که او از اهمیت کلیسای انگلستان (انگلیکن) در تاریخ و زندگی سرزمینش، کاملا ناآگاه است. این پافشاری، همچنین نشان می دهد که او احتمالا به اندازه ملکه، ایمان مسیحی قوی هم ندارد.

اگر بخواهیم منصف باشیم، <چارلز> در مورد وظایف سلطنتی‌اش، فرد بسیار سخت‌کوشی است و بر خلاف پدرش، شاهزاده <فیلیپ>، آنقدرها در سخنانش، عبارات نژادپرستانه به کار نمی‌برد. اما، ویژگی‌های که یک پادشاه خوب را می‌سازند، به طور کلی، زیاد به کاراکتر شخصی او وابسته نیستند. به یاد بیاورید که این سیستم سلطنتی، احمق‌هایی همچون شاه <جرج چهارم>، زن‌باره‌هایی همچون شاه <ادوارد هفتم> و خودشیفتگانی همچون شاه <ادوارد هشتم> را از سر گذرانده است. این ساختار سلطنتی، حتی با همه‌ دیدگاه تیره و تاری که من در مورد جانشین ملکه دارم، همچنان برای کانادا ارزشمند خواهد بود. اینکه شاهی در <لندن> به تخت بنشیند، به این معناست که نمایندگان او در <اتاوا> و مراکز استان‌ها خواهند بود و این به کشور ما اجازه می‌دهد که هم رهبری برای کشور داشته باشد، که ثابت است، و هم یک رئیس دولت که موقت و سیاسی و حزبی است.

اداره‌ کانادا تحت یک حکومت پادشاهی مشروطه، که قرن‌ها آداب و رسوم در پس خود دارد، نه تنها پیوند این کشور را با گذشته قوی نگاه می‌دارد (که در دنیای گذرای امروز نعمتی است)، بلکه همچنین ما را به مردم رنگارنگ مجموعه کشورهای Common wealth یا <ثروت مشترک> نیز پیوند می دهد.

کانادا، در طول تاریخش، نمایندگان سلطنتی بی‌نظیری را به خود دیده است. از جمله‌ این نمایندگان، می توان به <جان بوکان>، <لرد تویدزمویر> و <جرج وانیر> اشاره کرد که نخستین فرماندار کل کانادا و از استان <کبک> بود. وی به وقار و متانت مشهور است. این‌ها اشخاصی هستند که <بنیاد حمایت از خانواده‌ وانیِر>، <بنیاد خیریه بیماران سرطانی پادشاهی>، <جامعه سلطنتی کانادا> و همین‌طور نخستین سازمان مبارزه با بیماری <سل> را در کشور تاسیس کرده‌اند.

به هر حال، زمانی که شاهزاده <برتی>، که مشکل جدی تکلم داشت، ناگهان به پادشاهی انگلستان رسید و به شاه <جرج ششم> تبدیل شد، هیچ کس از او انتظار ویژه‌ای نداشت. اما او با شجاعت، بریتانیا را در میانه‌ جنگ جهانی دوم رهبری نمود. بیایید امیدوار باشیم که این نیروی جادویی در مورد شاهزاده <چارلز> هم کارگر شود.

 

 

<

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *