مقالاتمقالات سیاسی

سال جدید فرصتی برای حاکمیت لیبرال ها در شرایط بدون بحران

 

 

در حالی که طی چند سال گذشته کانادا مدام شاهد بحران ها و فراز و نشیب های گوناگون بوده است، واژه هایی که مردم در سال 2021 منتظر شنیدن آن هستند، بازگشت به حالت عادی است. واکسن در راه آمدن است و دونالد ترامپ در راه رفتن؛ و این هر دو در آغاز سال جدید روزنه امیدی برای مردم کانادا هستند.

به نوشته وبسایت استار، هر دو این اتفاقات می تواند مردم کانادا را از بار فشار زیادی خلاص کند. هیچ چیز به اندازه کووید-19 این کشور را نلرزانده بود و هیچ کس به اندازه ترامپ روابط کانادا را با بزرگ ترین متحد و همسایه خود دچار تنش نکرده بود. بنابراین، در سال 2021 بزرگ ترین هدف جاستین ترودو باید بازگرداندن کشور به حالت نرمال باشد، چرا که هر نتیجه ای جز این می تواند منجر به برگزاری انتخابات زودهنگام شود. 

از سال 2016 و با روی کار آمدن دونالد ترامپ در آمریکا، بخش زیادی از انرژی دولت لیبرال صرف مرتفع کردن ناهمواری هایی شد که رئیس جمهور آمریکا در روابط دو کشور پدید می آورد. سپس پاندمی جهانی دور دوم نخست وزیری ترودو را به مسیر کاملا متفاوتی کشاند و دولت او را مجبور به تامین امنیت اقتصادی مردم کانادا به بهای مواجهه با 400 میلیارد دلار کسری بودجه کرد.

با امید به اینکه سال 2021 آبستن اتفاقات عجیب و غریب و غیرمنتظره نباشد، ترودو فرصت دارد به جای واکنش به کنش های بیرونی، به بیرون آوردن کشور از شرایط سختی که از سال 2016 تا کنون، یک به یک روزهای نخست وزیری او را تحت تاثیر قرار داده است، بپردازد. اما شاید نخست وزیری که در عمل هیچ گاه روزهای آرام و بدون بحران را تجربه نکرده اصلا نداند شرایط نرمال به چه معناست.

 

 

وبسایت استار می نویسد ترودو کریسمس امسال 49 ساله، و در واقع وارد پنجاهمین سال زندگی خود، شد. هرچند عجیب به نظر می رسد، اما او از نظر سنی بعد از ایو فرانسوا بلانشت، رهبر 55 ساله بلاک کبکوا، مسن ترین نماینده احزاب در مجلس عوام است. 

یک سال قبل، پس از انتخابات 2019، ترودو گفت انتخابات به او یک هفته زمان داده است تا تامل و تفکر کند. اما شروع سال 2020 با سقوط هواپیمای اکراینی در تهران، و کشته شدن تعدادی از شهروندان کانادا، و بعد هم اعلام پاندمی توسط سازمان بهداشت جهانی، همه آنچه را ترودو به آن اندیشیده بود، بلعید. از آن زمان به بعد، نخست وزیر و دولت او هفت روز هفته، 24 ساعته، مشغول مدیریت بحرانی بودند که فقط با مطرح شدن ماجرای خیریه WE در تابستان، دولت کمی از آن فاصله گرفت و البته وزیر اقتصاد دولت، بیل مورنو، نیز قربانی شد تا کشور از این ماجرا عبور کند. 

بعد از فاصله بین موج اول و دوم کرونا در کانادا، که تا حدودی سیاست کانادا را به بحث های معمول بین احزاب مخالف مشغول کرد، احتمالا بهار سال آینده، زمانی که دولت گزارش کامل بودجه را به مجلس ارائه کند و تعداد زیادی از مردم نیز واکسینه شده باشند، دوباره اوضاع سیاسی کشور به حالت عادی باز می گردد که می تواند برای لیبرال ها به معنی برگزاری انتخابات زودهنگام باشد. انتخاباتی که در آن مردم قطعا به دنبال نامزدی خواهند بود که حداقل تنش و نهایت آرامش را برای زندگی کانادایی ها به همراه بیاورد. 

مردم کانادا این بار ترجیح می دهند دولتی روی کار باشد که اکثریت مجلس را نیز در اختیار داشته باشد. ترودو پس از سال ها نخست وزیری و نقشی که امسال به طور مستقیم در زندگی مردم ایفا کرد، و همچنین گزارش های هر روزه از جلوی در خانه اش، برای مردم شخصیتی شناخته شده است که همه از کم و کیف آن باخبرند. در مقابل، رهبر حزب رقیب، ارین اوتول، هنوز سعی دارد خود را برای مردم به عنوان کاندیدای ثبات در مدیریت معرفی کند و نام خود را در بین مردم جا بیاندازد. 

اوتول پس از سخنرانی سلطنتی در مورد ترودو گفت مردم کانادا به دنبال یک آدم اهل کار هستند نه یک پسر خوش تیپ فتوژنیک. احتمالا در سال 2021 بیشتر در این زمینه از او خواهیم شنید. او همچنین در مصاحبه اخیر خود به مردم اطمینان داد تا پایان پاندمی به دنبال برگزاری انتخابات زودهنگام نخواهد بود. تاکیدی که اوتول در حرف ها و شعارهای خود بر مساله ثبات دارد یادآور شعار هارپر برای پیروزی در انتخابات سال 2011 است. او در تلاش برای تبدیل کردن دولت اقلیت خود به دولت اکثریت، پیوسته از شعار ثبات و اقتدار بهره می برد و مردم خسته از رکود اقتصادی سال های 2008 و 2009 این فرصت را به او دادند. مرحله ای که حالا در سال 2021 لیبرال ها به دنبال رسیدن به آن هستند. اما این بار نخست وزیر شعار دیگری برای خود برگزیده است: طبقه متوسط. ترودو در یکی از مصاحبه های خود در ماه دسامبر گفت: ما پشتیبان طبقه متوسط هستیم؛ هر کاری که لازم باشد انجام می دهیم، مهم نیست چه قدر طول بکشد. 

در هر حال، سال 2021 سالی است که لیبرال ها می توانند نشان بدهند اگر ترامپ روی کار نمی آمد آنها چه برنامه هایی برای کشور داشتند. البته سال 2020 به ما یاد داد از هیچ چیز مطمئن نباشیم و به سیاستمداران هم آموخت کمتر پیشگویی، و بیشتر بر قدرت مدیریت شرایط غیر مترقبه تمرکز کنند.

هرچند بازگشت به حالت نرمال قبلا نمی توانست شعار انتخاباتی جذابی باشد، اما بعد از سال 2020، چیزی فراتر از یک شعار سیاسی، و در حد یک آرزوی جهانی است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
Don`t copy text!
بستن

AdBlock را متوقف کنید

سیاست