مقالاتمقالات سیاسی

رویکرد ضد و نقیض دولت در برابر پاندمی دوم کانادا 

 

به گزارش استار، اظهار نظر نخست وزیر جاستین ترودو درباره بحران سلامت دوم کانادا، تناقض آشکاری داشت که خود نخست وزیر هنوز آن را درک نکرده است. 

منظور از بحران سلامت دوم افزایش نگران کننده مرگ و میر بر اثر اوردز مواد مخدر است. در بعضی مناطق کشور از جمله بریتیش کلمبیا تعداد افرادی که در ماه های اخیر بر اثر مصرف مواد مخدر سمی جان خود را از دست دادند بیشتر از جانباختگان کووید-19 بود که همه خبرها را به خود اختصاص داده است.

در واقع، به  گفته مقامات بهداشت و سلامت، این دو بحران به هم بی ارتباط نیستند. در حالی که اوایل امسال با شکل گیری ساز و کارهایی برای تامین مواد مخدر مطمئن، تعداد قربانیان اوردز رو به کاهش بود، تعطیلی های ناشی از پاندمی همه این ساز و کارها را متوقف کرد و با راه یافتن مواد مخدر سمی به بازار خیابانی مواد، اکنون بیش از هر زمان دیگری مصرف کنندگان در معرض خطر مرگ قرار گرفته اند.

به علاوه، خانه نشینی برای معتادان بدترین وضعیت ممکن است. معتادان در تنهایی و بیکاری گرایش بیشتری به مصرف پیدا می کنند و درست در همین زمان دسترسی به مکان های مصرف تحت مراقبت نیز سخت تر شد؛ و نتیجه چیزی نبود جز افزایش ناگهانی قربانیان اوردز. در سال جاری قربانیان اوردز در بریتیش کلمبیا به آمار بی سابقه 900 نفر رسید و در انتاریو نیز 35 درصد نسبت به بازه زمانی مشابه در سال گذشته افزایش یافت. در سایر استان ها تغییر قابل توجهی نسبت به سال گذشته مشاهده نشد.

با این اوصاف، تعجبی ندارد که افراد بیشتری به دنبال تغییر رویکرد فعلی دولت باشند. مقامات بهداشت و سلامت، دولت جان هورگان در بریتیش کلمبیا، و حتی انجمن روسای پلیس همگی حامی جرم زدایی از مساله مصرف و مالکیت مواد مخدر هستند. و اکنون پس از از دست رفتن جان 15 هزار کانادایی طی 4 سال، این پیشنهاد از حاشیه به متن آمده است. 

 

 

در سفر اخیر جاستین ترودو به بریتیش کلمبیا، خبرنگار رادیو سی بی سی این مساله را با نخست وزیر مطرح کرد و ترودو در پاسخ، با تاکید بر اینکه دولت قصد جرم زدایی از مساله اعتیاد را ندارد، گفت: رویکردهای دولت همیشه مبنای علمی و مستند دارند و ما می دانیم بحران اعتیاد بیشتر یک بحران سلامت است تا یک مساله مجرمانه، و دولت از این زاویه به مساله نگاه می کند. 

اما اگر رویکرد دولت فدرال واقعا بر مبنای علم و شواهد بود باید همراه داشتن مواد مخدر را از قانون جرائم حذف می کرد. این توصیه ای است که به جز مقامات بهداشت و سلامت و پلیس، سازمان بهداشت جهانی، سازمان ملل، کمیسیون جهانی خط مشی مواد مخدر و تعداد زیادی از کارشناسان حوزه سلامت نیز بر آن تاکید دارند.

نخست وزیر با بیان لزوم اطمینان از در دسترس بودن مواد مخدر ایمن، و حرکت دولت در این راستا با ایجاد مکان های مصرف تحت مراقبت، به نکته درستی اشاره کرد. اما نباید فراموش کرد که جنبه های سلامت موضوع بیشتر تحت مدیریت دولت های استانی قرار دارد. بعضی استان ها مانند بریتیش کلمبیا در این زمینه پیشرو هستند، اما استان هایی مانند آلبرتا و انتاریو هنوز خط مشی شفافی در پیش نگرفته اند و آمار و ارقام متناقضی منتشر می کنند.

برای مثال در تورنتو دولت فدرال در راستای تلاش این شهر برای کاهش مضرات ناشی از مصرف مواد مخدر در طرحی آزمایشی مقادیری مواد مخدر ایمن برای مصرف کنندگان تهیه کرد، اما دولت فورد در این طرح نقشی ندارد. در حقیقت، کشمکش بین رویکردهای گوناگون در سطوح مختلف دولت مانع از شکل گیری رویکردی واحد و یکپارچه در سراسر کشور در برابر بحران اوردز شده است.

از همه ناامیدکننده تر اینکه دولت فدرال حاضر نیست از قدرت انحصاری خود در تغییر قانون جرائم استفاده کند. تنها دولت است که می تواند با جرم زدایی از مساله اعتیاد، آن را از قالب یک رفتار مجرمانه خارج کرده و به عنوان یک بیماری در جامعه مطرح کند.

دلیل مخالفت دولت هم روشن است: این یک محاسبه سیاسی از سوی لیبرال ها است که تخمین می زنند با این اقدام بیشتر از رای هایی که به دست می آورند، رای از دست خواهند داد. به علاوه دولت در حال حاضر با تمام قوا مشغول مقابله با کووید-19 است. 

اما اگر ترودو واقعا می خواست بر اساس علم و شواهد رفتار کند، باید رویکرد متفاوتی نسبت به پاندمی دومی که کانادا را در بر گرفته اتخاذ می کرد

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
Don`t copy text!
بستن

AdBlock را متوقف کنید

سیاست