صفحه اصلی / مقالات / رویای راه اندازی دوباره مرکز پژوهشی قدیمی تانزانیا

رویای راه اندازی دوباره مرکز پژوهشی قدیمی تانزانیا

Behnam Marfou

مرکز پژوهشی دوران پسااستعمار موسوم به ایستگاه تپه امانی در تانزانیا اینک به نماد امیدهای گذشته و آرزوهایی تبدیل شده، که هرگز تحقق نیافتند. جان مگانگا بین سال های 1970 تا 1977 به عنوان دستیار جان ریبولد حشره شناس انگلیسی در این ایستگاه کار می کرد. حشره شناسی که با استفاده از تور، انواع حشرات را به دام می انداخت. البته این ایستگاه حالا دیگر تقریبا به حال خود رها شده است. اما همچنان تقاضای فراوانی برای بازسازی و به کاراندازی مجدد آن وجود دارد.

اوجنیا اربوگائوا عکاسی می باشد، که از دو سال پیش به این منطقه آمده که روند این تقاضا را به تصویر بکشد. او می گوید: مردم محلی بر این تصور بودند، که دانشمندان در این لوله های آزمایش زهر مایع درست می کنند. برخی هم این دانشمندان را موجودات فراطبیعی می دانستند. در عین حال این پژوهشگران، خون آشام نیز، خوانده می شدند. چراکه برای آزمایش در مورد مالاریا نمونه های خونی از مردم می گرفتند.

به گفته این خانم عکاس، مگانگا دوست داشت، خاطراتش از ایستگاه مورد اشاره از جمله آبشارهای نهان از نظر، خانه ای را که روزگاری جان ریبولد و کارکنانش در آن زندگی می کردند، و مجموعه حشراتی را به این خانم نشان بدهد، که به همراه جان ریبولد در خلال سال ها پژوهش جمع آوری نموده بودند.

اوجنیا اربوگائوا در این پیوند با ونزل گیسلر انسانشناس دانشگاه اوسلو همکاری نزدیک داشت. چراکه این انسانشناس و گروه همکارانش – متشکل از دانشمندان، تاریخدان ها و هنرمندان بین المللی- در چند سال اخیر در حال مطالعه و بررسی این ایستگاه قدیمی پژوهشی بوده اند. هدف از پروژه این گروه حرفه ای، بررسی خاطرات، برداشت ها و انتظارات افرادی است، که در این مکان زندگی و کار می کردند.

البته باید دانست، که این ایستگاه حالت یک ویرانه را ندارد. چراکه هم اینک نیز یک گروه 34 نفره از کارکنان – متشکل از نگهبانان سن و سال دارتر، کارکنان حفظ و نگهداری، یک کتابدار و چند مسوول آزمایشگاه- هنوز در خانه های این مکان زندگی می کنند. خانه هایی که بسیاری از آنها آب و برق ندارند. برخی از این افراد می گویند، منتظر بازسازی و راه اندازی مجدد ایستگاه مورد اشاره می باشند.

ونزل گیسلر خاطرنشان می کند: امانی نماد پابرجای رویاهای علمی و پیشرفت برجامانده از افراد دوران استعمار است. اما در اوایل دهه 1980 که سرچشمه تامین مالی این ایستگاه خشک شد، آن رویاها نیز بر باد رفتند. بااینهمه از دیدگاه نظری این امکان همچنان وجود دارد، که بتوان دوباره آن را به کار انداخت. زیرا نظریه آینده بالقوه، همچنان در خاطرات و رویاهای این مردم زنده هستند.

امانی در اواخر قرن نوزدهم به عنوان یک باغ گیاه شناسی و کشت قهوه تاسیس شد. پس از جنگ جهانی دوم به مرکز پژوهشی انگلستان تبدیل گردید. از 1979 به این سو نیز، برای پژوهش های دارویی و پزشکی در اختیار موسسه ملی تانزانیا بوده است. این موسسه به کارکنان کنونی آن حقوق می پردازد، تا این مرکز را برای آینده حفظ و نگهداری کنند.

از دیگر سو نشانه های گذشته امانی هم اینک نیز به چشم می خورند، که از جمله می توان به تابلویی در نزدیکی کتابخانه، جعبه ای که برای پژوهش درباره پشه ها مورد استفاده قرار می گرفت و… اشاره کرد.

اوجنیا اربوگائوا برای انتقال روح، جنبش و زیبایی این محل به شکل کنونی آن به مخاطبان عکس های خود، زمان زیادی را در گذشته این مرکز- در بین کتاب های خاک گرفته کتابخانه با درون مایه تاریخ طبیعی و بیماری ها، و مطالعه در زیر نور شمع- سپری کرده است. همچنین نقش حافظه ثانوی جان مگانگا را بازی نموده، که به گفته وی عاشق تعریف کردن آن ماجراها برای این خانم عکاس می باشد… چراکه دوست دارد بخشی از چیزی بزرگتر، یعنی علم باشد. به همین سبب همچنان به امانی وابستگی دارد، و دلش برای آن تنگ می شود.

ونزل گیسلر خاطرنشان می کند، که نمی توان برای همکاری با اوجنیا اربوگائوا قیمتی تعیین نمود. چراکه او توانست با به تصویر کشیدن گذشته حافظه کارکنان قدیمی، وضعیت پیشین را بازگرداند. وی می افزاید: این کار خیلی ارزشمند او به ما کمک می کند، بسیاری از روند گذشته – یعنی این نظریه را که پیشرفت در منطقه ای که به نظر می رسد تنها ویرانه و ناکامی است- پیگیری نماییم. زیرا عکس هایش احساس یک دلبستگی قدیمی برای امروزی کردنی را در خود دارند، که تقریبا هرگز به طور کامل تحقق پیدا نکرد.

اوجنیا اربوگائوا ضمن موافقت با اظهارات ونزل گیسلر، می افزاید: من می خواهم دیگران هم آن چیزی را ببینند، که خودم دیده ام. یعنی دنیایی نهان شده که پیشتر وجود داشت، و هنوز هم در خاطرات وجود دارد. زیرا هنوز افرادی هستند، که رویای آن را در سر می پرورانند. من می خواهم، مردم را به اینجا بیاورم.  

Behnam Marfou

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *