مقالاتمقالات اجتماعی

راز موفقیت تایوان در مقابله با کرونا چیست؟

بعد از قرنطینه چه خواهد شد؟

به گزارش nbcnews، با شروع کاهش محدودیت هایی که برای کنترل شیوع کووید-19 وضع شده بود، این سوال پیش می آید که: چگونه می توان قرنطینه را برداشت اما ایمنی را حفظ کرد؟ آیا دولت ها برای بازگشایی اقتصادی شان، بدون ریسک ایجاد موج جدید بیماری، برنامه مشخصی دارند؟

به طور خلاصه، قرار است زندگی عادی جدید چه شکلی باشد؟

یکی از کشورهایی که از اعلام قرنطینه اجتناب کرد و اتفاقا نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر عملکرد بهتری داشت تایوان بود. گویی ویروس تاثیری بر روند زندگی مردم در این جزیره نگذاشت و 11 میلیون نیروی کار آن به کار خود ادامه داده و چرخ اقتصاد را در گردش نگه داشتند. با وجود اینکه این کشور در نزدیکی چین، خاستگاه ویروس، قرار گرفته است تنها 400 مورد ابتلا و 6 مورد مرگ در آن گزارش شد. 

قصد داریم ببینیم زندگی عادی مردم تایوان در دوران شیوع کرونا چگونه بوده تا شاید بتوانیم از آن درسی بیاموزیم.

 

 

تحویل تلفن همراه

اولین قدم این است که هر کس وارد کشور تایوان می شود دمای بدنش در فرودگاه اندازه گیری می شود. 

سپس مسافر باید تلفن همراهش را به مسئولین بهداشت و سلامت تحویل بدهد تا برای ردیابی، جی پی اس روی آن نصب شود. از طریق این جی پی اس، مسئولین از انجام قرنطینه 14 روزه اجباری توسط مسافر اطمینان حاصل می کنند.

در صورت ضعیف بودن سیگنال یا خاموش شدن تلفن همراه، ظرف چند دقیقه پلیس در خانه مسافر حضور پیدا می کند. همچنین اگر کسی به تلفن خود پاسخ ندهد این پیام را دریافت خواهد کرد: هرچه سریع تر به خانه برگردید. تخلف از قرنطینه جریمه خواهد داشت. مرکز فرماندهی اپیدمی مراقب شماست.

تخلف از مقررات قرنطینه مبلغی بین حدود 3 هزار تا 333 هزار دلار جریمه دارد.

تاکسی های پیشگیری از اپیدمی و هتل های مخصوص قرنطینه

به منظور پیشگیری از سرایت بیماری، مسافران اجازه ندارند از تاکسی های معمولی استفاده کنند، بلکه تاکسی های مخصوصی پیش بینی شده که آنها را به هتل محل قرنطینه، و یا از هتل به بیمارستان- در صورت نیاز به مشورت با پزشک- می رساند.

این تاکسی ها شبیه تاکسی های معمولی هستند با این تفاوت که پس از هر سفر به طور کامل ضدعفونی شده و حق سوار کردن مسافر دیگری را ندارند.

به گفته یکی از مقامات حمل و نقل تایوان، تعداد کمی از رانندگان تمایل به انجام این کار داشتند اما حمل و نقل کشور به آنها روزانه 116 دلار پرداخت می کند- حتی اگر مسافری نداشته باشند- تا آنها به سوار کردن سایر مسافران و در نتیجه گسترش بیماری ترغیب نشوند. هر راننده پس از یک ماه کار، به مدت 2 هفته به قرنطینه می رود. اتومبیل رانندگانی که قرنطینه می شوند در محل خاصی پارک می شود و مسئولان از طریق جی پی اس از عدم استفاده از اتومبیل اطمینان حاصل می کنند.

تلاش برای یافتن مبتلایان احتمالی

غربالگری در تایوان فقط به فرودگاه ها محدود نمی شود. مسئولین بسیاری از ادارات و مشاغل- از اداره پست و بانک گرفته تا برج های تجاری و مراکز ورزشی- دمای بدن کارکنان و مراجعان را اندازه گیری می کنند تا از ورود افرادی که دمای بدن آنها بالاتر از حد نرمال است جلوگیری شود.

جکی لیو، مدیر یک مرکز ورزشی در تایپه، می گوید: قبلا مردم از این رفتار شکایت می کردند اما چاره ای نداریم. باید با اپیدمی مبارزه کنیم. هر کس تب داشته باشد فورا به مسئولین بهداشت و سلامت گزارش می کنیم.

همچنین دمای بدن دانش آموزان در بدو ورود به مدرسه و همچنین افرادی که به ساختمان های مختلف رفت و آمد دارند اندازه گیری می شود.

حصول اطمینان از رعایت بهداشت در رستوران ها و سایر مشاغل

طبیعتا همه مشاغل از جمله رستوران ها دوست دارند به کسب و کار خود ادامه بدهند. برای جلوگیری از سرایت بیماری، مشاغل مختلف باید مرتب همه وسایل خود را به طور کامل ضدعفونی کنند. همچنین مشتریان به صورت یکی در میان روی صندلی ها می نشینند و به آنها توصیه می شود مرتب دست های خود را بشویند. به گفته یک رستوران دار، فروش رستوران ها حدود 20 درصد افت داشته که البته دریافت سفارش بیشتر در بخش بیرون بر آن را جبران کرده است.

فراهم کردن تجهیزات حفاظتی

در ورودی تمام ساختمان ها مایع ضدعفونی کننده دست وجود دارد و استفاده از ماسک برای کسانی که می خواهند سوار اتوبوس یا مترو شوند اجباری است.

کمک گرفتن از نیروی پلیس

در تایوان، پلیس ها وظیفه پیدا کرده اند روزی 2 بار با افراد در قرنطینه در حوزه استحفاظی خود تماس بگیرند و اطمینان حاصل کنند افراد با جا گذاشتن گوشی همراه خود در خانه، قانون را دور نمی زنند. البته این کار برای نیروی پلیس دردسرساز شده و به جز تماس های متعددی که باید بگیرند، گاهی افرادی که در قرنطینه به سر می برند از آنها می خواهند خریدهایشان را انجام بدهند یا حتی برای سرگرمی، با آنها حرف بزنند.

رعایت فاصله اجتماعی 

در تایوان با وجود محدودیت تجمع افراد و الزام به رعایت فاصله اجتماعی، لیگ بیسبال برگزار شد. جالب اینجاست که در غیاب تماشاگران، یک استادیوم برای بالا بردن روحیه بازیکن ها صندلی ها را پر از مانکن کرد.

آیا می توان از اقدامات تایوان الگوبرداری کرد؟

کارشناسان معتقدند هرچند این اقدامات در تایوان و هنگ کنگ موثر واقع شده، اما نمی توان این اقدامات را به صورت یک مجموعه در کشورهای دیگر پیاده کرد؛ درعوض باید به صورت موردی از آنها ایده گرفت.  تایوان و هنگ کنگ هر دو کشورهای کوچکی هستند که پیش از این نیز درگیر ویروس سارس بوده و تجربه مقابله با ویروس را دارند. این در حالی است که در کشوری با وسعت آمریکا، مردم هر منطقه فرهنگ متفاوتی دارند به حدی که در بعضی مناطق اکنون مردم اسلحه به دست گرفته و نسبت به الزام قرنطینه اعتراض می کنند. لازم است هر کشوری اقدامات متناسب با شرایط خود را اتخاذ کند. به ویژه اینکه در بعضی مناطق مردم هنوز درک درستی از بحران ندارند.





برچسب ها

نوشته های مشابه

Don`t copy text!