صفحه اصلی / فرهنگ و هنر / دیدنی های پرده نقره ای The Circle

دیدنی های پرده نقره ای The Circle

کارگردان:  جیمز پانسالت

نویسندگان: جیمز پانسالت و دیو اگرز

 

نقش آفرینان:

تام هنکس (Tom Hanks)

اما واتسون (Emma Watson)

جان بویگا (John Boyega)

کارن گیلان (Karen Gillan)

الار کولترن (Ellar Coltrane)

 

خلاصه داستان:

یک دختر ﺟﻮﺍﻥ به نام می هالند ‏(ﺍﻣﺎ ﻭﺍﺗﺴﻮﻥ‏) شغلی رویایی ﺩﺭ یک ﺷﺮﮐﺖ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ تکنولوژی به نام Circle می یابد ﻭ ﺑﻪ زودی ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ یک وضعیت ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﺩﺭ ﻣﺴاﻠﻪ حریم ﺧﺼﻮصی، آزادی ﻭ ﻧﻈﺎﺭﺕ می بیند. ﺍﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ می شود ﮐﻪ تصمیمات ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺍش ﺩﺭ این ﻣﻨﺼﺐ ﭼﻪ تاثیری ﺑﺮ دوستانش، خانواده و آینده بشریت ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.

در فیلم <سیرکل>، کاراکتر می با بازی (اما واتسون) جوان فعال و زرنگی‌ است که مشتاقانه در یک شرکت حرفه‌ ای فناوری رسانه‌ های اجتماعی مشغول کار می ‌شود. این شرکت به جمع ‌آوری انبوه اطلاعات شخصی افراد و تحلیل و پردازش آنها می ‌پردازد. مسوول شرکت ایمون بِیلی (تام هنکس) هدف جمع ‌آوری اطلاعات شخصی را خدمت بهتر به بشریت عنوان می‌ کند! آن هم در کنفرانسی که برای صدها کارمند مشتاق خود برگزار کرده.

این کمپانی در حال دستیابی به فناوری دوربینی مینیاتوری و کوچک است که می ‌تواند در هر جایی جاسازی شود تا هر چیزی را با شفافیت تمام ضبط کند. دوربینی که همچون مردمک چشم با قابلیت چسبندگی در پشت خود، توانایی دیدن هر چیزی را دارد و برای نظارت دائم ساخته شده.

طبق ادعای بِیلی ساخت این وسیله باعث می‌شود تا انسان ‌ها صادق‌ تر و مسوولیت‌ پذیرتر از گذشته شوند. بنابراین، قرار است این شیئ بی ‌مصرف انسان ‌ها را به اشخاصی بهتر و دنیا را به جای قشنگ ‌تری تبدیل کند.

در این میان، می کاسه داغ ‌تر از آش شده و طبق ارادتی که به کمپانی دارد، داوطلب می ‌شود از یکی از این تجهیزات تصویری کوچک استفاده کرده و به جهانیان ثابت کند که تکنولوژی جدید، بهترین نمودِ دموکراسی در دوران معاصر است!

نقد فیلم:

اگر در طول 15 سال اخیر، به روزنامه‌ ها، مجلات یا وب‌ سایت‌ ها نگاهی انداخته باشید متوجه می ‌شوید که مساله‌ حریم خصوصی در اینترنت مساله‌ ای همگانی و مهم برای همه‌ ماست. اکنون یک فیلم کاملا بی ‌هدف حول این موضوع ساخته شده (منظور <اسنودن> اثر الیور استون نیست).

کارگردان فیلم، جیمز پانسولت (که آثاری چون <پایان تور> و <اکنون شگفت ‌انگیز> را در کارنامه دارد) با اقتباس از رمانی نوشته‌ سال 2013 به همین نام، ایده ‌های بسیاری را مطرح کرده که شاید مخاطبی که به آنها زیاد اهمیت نمی دهد، با فیلم ارتباط برقرار نکند. کارگردان حتی با وجود مطرح کردن چنین ایده‌ هایی در پرورش آنها ناتوان است. فیلم در صدد رسیدن به اوج تاثیرگذاری بر مخاطب، ناکام می‌ ماند.

نمای پایانی کاملا مبهم است، به نحوی که تماشاگر نمی ‌داند باید از ذات این اشیای ریز ناظر بر همه چیز در وحشت باشد یا وقت را تلف نکند و یکی برای خود تهیه کند؟ فیلم، معدود سکانس ‌های بامزه هم دارد مثل صحنه‌ ای که دو تن از کارمندان مخلص کمپانی <سیرکل>، سیاست ‌های رسانه اجتماعی شرکت را برای واتسون توضیح می‌ دهند.

نکته جالب فیلم، حضور شگفت ‌انگیز گلن هدلی در نقشی کوچک به عنوان مادر واتسون است. بیل پکستون در یکی از آخرین نقش‌ آفرینی ‌های سینمایی خود، در نقش پدر واتسون که مبتلا به بیماری ام.‌اس می‌ باشد ظاهر شده. نمی ‌توان کسی را سرزنش کرد، اما تماشای بازی پکستون، همانند دیگر نقش آفرینی های او دردناک و به شکلی زیبا ترحم ‌برانگیز است. چرا که این کاراکتر از لحاظ فیزیکی از خانواده‌ خود دور شده همانگونه که پکستون دارد از سینما دور می‌ شود.

واتسون نقش اش را بسیار خوب بازی کرده، اما در این فیلم حرص بیننده را درمی ‌آورد، چرا که در مخیله‌ تماشاگر نمی‌ گنجد چنین زن باهوشی همانگونه که در آخر فیلم نشان داده می ‌شود، اینقدر آسان فریب بخورد. داستان طرف او را می ‌گیرد؛ به عنوان یک نماینده نسل جوان امروزی باهوش و جاه‌ طلب.

<سیرکل> در ظاهر اثری زیباست، اما در باطن اینگونه نیست، مثل ذات این کمپانیِ در ظاهر به فکر مردم! فیلم حداقل اگر می ‌دانست می ‌خواهد چه بگوید، می ‌توانست اثری درخور باشد.

این فیلم اولین بار در 26 آوریل 2017 در جشنوراه فیلم ترابیکاو سپس در 28 آوریل 2017 در سینماها اکران شد.

درجه بندی: این فیلم 110 دقیقه ای در آمریکا PG-13  رده بندی شده، و بنابراین تماشای آن در کانادا برای افراد زیر 14 سال ممنوع است. نوجوانان 14 سال به بالا هم تنها می توانند، در کنار یک بزرگتر به دیدن آن بروند.

 


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *