صفحه اصلی / فرهنگ و هنر / دیدنی های پرده نقره ای Ghost in the Shell

دیدنی های پرده نقره ای Ghost in the Shell

ASAP Computer

کارگردان:  روپرت سندرز

نویسندگان: شیرو ماسامونه و جیمی ماس

 

نقش آفرینان:

اسکارلت جوهانسون (Scarlett Johansson)

پیلو آسباک (Pilou Asbaek)

تاکاشی کیتانو (Takashi Kitano)

مایکل پیت (Michael Pitt)

 

خلاصه داستان:

یک مامور پلیس البته از نوع سایبورگ به نام موتوکو به دنبال ردیابی و دستگیری نه نفر از خطرناک ترین مجرمان و خلافکاران اینترنتی است، اما با پیدا شدن یک فرد مرموز که قصد خرابکاری در بخش تکنولوژی مصنوعی را دارد، کار برایش پیچیده تر می شود.

در مقدمه ‌ای کوتاه، فیلم به ما نشان می‌ دهد که چگونه میجر (اسکارلت جوهانسون) تبدیل به اولین مخلوق تکنولوژیکی در گونه‌ خود می ‌شود (مغز انسان درون بدن یک ربات پیشرفته جاسازی شده). دکتر اولِت (ژولیت بینوش)، سازنده‌ اصلی او، میجر را یک معجزه می‌ خواند و کاتر (پیتر فردیناندو) سرمایه ‌گذار پروژه نیز به او لقب جنگ ‌افزار داده. یک سال بعد، میجر به حالتی پایدار رسیده (اگرچه گاها خاطرات قبل از پیوند آزارش می ‌دهد) و در تیمی ضد تروریستی متعلق به حکومت و به رهبری آماراکی ژاپنی (تاکشی کیتانو) مشغول کار است. هنگامی که اطلاعات حساس در معرض خطر قرار می ‌گیرد، میجر و همراهش، باتو (پیلو اسبک) برای اقدام فراخوانده می ‌شوند. در ادامه، میجر به ذات سازنده‌ خود هیدئو کوزه (مایکل کارمن پیت) پی می ‌برد و از گذشته خود و اقداماتی که سازندگانش برای آینده‌ او در نظر گرفته‌ اند، مطلع می ‌شود.

نقد فیلم:

شبح درون پوسته / Gost in the Shell ، به عنوان یک فیلم پر سر و صدای مملو از جلوه‌ های ویژه، وظیفه‌ خود را به خوبی به انجام رسانده. اثری پرهزینه که سعی کرده از تمام پتانسیل موجود استفاده کند.  البته بازیگران بیشتر بازی خود را در مقابل پرده‌ سبز ایفا کرده‌ اند. ظاهرا در تمام فیلم نمی ‌توان تنها یک صحنه را یافت که دستکاری کامپیوتری نشده باشد! البته باید بگویم این محصول پر سر و صدا با صرف نظر از 106 دقیقه لذت بصری، ارزش چندانی ندارد.

 

 

سازندگان فیلم به دلیل فروش بیشتر، تصمیم گرفتند جنبه‌ های احساسی و تفکری داستان را کمرنگ جلوه دهند که شاید همین نکته باعث نارضایتی تماشاگران شود (خصوصا آن‌ هایی که با منبع اقتباس آشنایی دارند). Gost in the Shell از لحاظ بصری متقاعد کننده ولی از لحاظ لحنی خنثی است.

طرفداران این ژانر مطمئنا در جریان هستند که این فیلم بر اساس مانگای کلاسیک ژاپنی به همین نام و انیمیشن محصول 1995 ساخته شده. بحث ساخت اقتباس سینمایی این مانگا از حول و حوش سال 1999 مطرح شد، اما حدود 20 سال تا به واقعیت تبدیل شدن این رویا طول کشید. معمولا نتیجه‌ پروژه‌ هایی که زمان زیادی صرف ساختن شان می‌ شود، شگفت ‌انگیز خواهد بود. اما <شبح درون پوسته> اینگونه‌ نیست و بیشتر از همه طرفداران پر و پا قرص این اثر از تماشای آن سرخورده می ‌شوند. مانند <دیو و دلبر>، ساخت این فیلم بیشتر ناشی از کنجکاوی است تا نیاز.

ظاهرا تصمیمات اتخاذ شده برای تبدیل <شبح درون پوسته> به فیلمی پرمخاطب که در اکران جهانی بدرخشد، چندان مثمر ثمر نبوده. اگرچه گنجاندن صحنه‌ های اکشن شش دانگ در فیلمی با ضریب هوشی بالا ممکن است، ولی کارگردان این فیلم، روپرت سندرز (سازنده‌ <سفیدبرفی و شکارچی>) مبارزه‌ و تعقیب و گریزهای موجود را به عنوان هدف خود قرار داده. سندرز از این بستر برای خلق صحنه‌ های اکشن استفاده کرده؛ آن هم در داستانی که پیچیدگی و غنای روایت جزو شاخصه‌ های بارز آن است. در واقع داستان در این فیلم همانند طنابی‌ است که لحظات اکشن از آن آویزان شده باشند! شلوغ‌ کاری فیلم در نمایش تصاویر، از عمق موضوعی و احساسی اثر کاسته. در نتیجه فیلم توانایی آن را ندارد که بر روح و جان مخاطب تاثیر بگذارد.

 

 

هنگام تماشای فیلم، لحن و مفهوم آن مرا یاد فیلم <اکس‌ ماکینا> انداخت که آن هم با مفاهیم علمی ‌تخیلی سایبری سر و کار داشت. < اکس‌ماکینا> از به چالش ‌کشیدن مخاطب با مطرح‌ کردن برجسته‌ مفاهیم اخلاقی ابایی نداشت. در <شبح درون پوسته> این نکات کاملا کنار گذاشته شده، چون سازندگان ترس داشته ‌اند که مبادا انبوه تماشاگران گیج شوند و حوصله‌ شان سر برود.

البته سازندگان باز هم برای فروش بیشتر، محصول خود را به زور در رده‌ سنی بالای 13 سال گنجانده‌ اند.  اما باور کنید اگر فیلمی مناسب افراد بالای 17 سال باشد، همین اثر است! <شبح درون پوسته> باید یک فیلم بزرگسالانه می ‌شد که با ظرافت طبع بزرگسالانه، مفاهیم مختص به این رده‌ سنی را بازگو می‌ کرد. در عوض تبدیل به محصولی نوجوانانه با اولویت اکشن شده تا بودجه‎ سنگین خود را به نحوی جبران کند؛ حتی اگر تا حدودی به قیمت تحریف داستان اصلی تمام شود.

درجه بندی: این فیلم 106 دقیقه ای در آمریکا PG-13 رده بندی شده، و بنابراین تماشای آن در کانادا برای افراد زیر 14 سال ممنوع است. نوجوانان 14 سال به بالا هم تنها می توانند، در کنار یک بزرگتر به دیدن آن بروند.

 

Ata Tamjidi

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *