صفحه اصلی / فرهنگ و هنر / دیدنی های پرده نقره ای Fantastic Beasts and Where to Find Them

دیدنی های پرده نقره ای Fantastic Beasts and Where to Find Them

Leeza

کارگردان: دیوید یاتس

 

نویسنده: جی. کی رولینگ

 

نقش آفرینان:

ادی ردمین (Eddie Redmayne)

کاترین واترستون (Katherine Waterston)

آلیسون سودل (Alison Sudol)

دن فوگلر (Dan Fogler)

کالین فارل (Colin Farrell)

سامانتا مورتون (Samantha Morton)

 

خلاصه داستان:

داستان فیلم در سال 1926 با ورود نیوت اسکمندر (ادی ردمین) به نیویورک آغاز می شود. نیوت  که سفر آمریکایی ادیسه‎ وار خود را با پیاده‌ شدن از کشتی در جزیره اِلیس (جزیره ای در بالای خلیج نیویورک) آغاز می ‌کند. او با خود یک چمدان قهوه ‌ای را حمل می ‌کند که چیزی بیشتر از یک وسیله‌ شخصی است. این چمدان درگاهی است به بُعدی دیگر؛ جایی که مجموعه <جانوران شگفت ‌انگیز> او در آن ساکن هستند.  هنگامی که بر اثر یک حادثه‌ تعدادی از جانوران او فرار می ‌کنند، مجبور می ‌شود در سطح شهر به دنبال شکار آنها برود.  طی مسیر، با فردی به نام جیکوب کوالسکی (دن فاگلر) همراه می ‌شود که او هم چمدانی شبیه چمدان نیوت دارد. تینا گلدستین (کاترین واترستون) مامور کنگره جادوی آمریکا، فعالیت‌ های جادوگران خارجی را زیر نظر دارد و قصد دارد نیوت را به دلیل واردات غیرقانونی مخلوقات جادویی احضار کند. ماجرای نیوت توجه مدیر ستاد امنیتِ جادویی، پرسیال گرِیوز (کالین فرل) را جلب می کند، آن هم زمانی که ممکن است مسئله‌ جادوگری که از دید عموم پنهان نگاه داشته ‌شده، همگانی شود.

 

نقد فیلم:

جانوران شگفت‌ انگیز و زیستگاه آنان / Fantastic Beasts and Where to Find Them  به عنوان فیلمی که ما را به زمان قبل از دنیای افسونگر <هری پاتر> می ‌برد، فیلم دو ساعته‌ جذابی است. اما به عنوان اولین قسمت از یک مجموعه‌ جدید فانتزی- ماجراجویانه که تصمیم بر دنباله ‌دار بودن آن گرفته شده، موفقیتش چندان حتمی نیست. بهترین بخش فیلم جانوران شگفت‌ انگیز، آنجاییست که به خط داستانی وفادار مانده است.  قسمت ‌هایی که تلاش کرده تا روایت را گسترش دهد، جذابیت کمتری دارند.

احساس بدبینی به وجود مجموعه‌ جدید، طبیعی است. با توجه به ثروت کلانی که کمپانی برادران وارنر از مجموعه‌ هری پاتر عایدش شد، بعید به نظر می ‌رسید که با اکران آخرین قسمت >هری پاتر و سایه‌های مرگبار: قسمت 2< از آن دل بکند. جی.کی رولینگ، خالق هری پاتر داستان جدیدی را نگاشت و تنها به شرطی اجازه‌ اقتباس سینمایی از آن را صادر کرد که نه تنها طرح کلی قصه را بنگارد، بلکه فیلمنامه را نیز خودش تهیه کند و به این ترتیب این اثر روانه‌ سینماها شد. بنابراین، اگرچه شکی نیست که سودآوری در اولویت اول سازندگان این محصول بوده ولی خوشبختانه حاصل کار ناامید کننده نیست و با اثری سرگرم ‌کننده مواجه هستیم.

فیلم <جانوران شگفت‌ انگیز> به حد کافی از کتاب‌ ها و فیلم‌ های هری پاتر جدا هست که بیننده بتواند با خیال راحت و بدون نیاز به آشنایی با دنیای هری پاتر که از لحاظ زمانی بعد از این مجموعه است، از آن لذت ببرد. اما فیلم تعدادی پیوند و قلاب به این دنیا دارد که طرفداران سرسخت آنرا دلخوش کند و به آنها بفهماند که با وجود تغییر اقلیم و زمان در فیلم، هنوز در فضایی مشابه آن حضور داریم. به جای این که داستان در انگلستان حدود سال 2000 سپری شود، در میانه‌ دهه 1920 در نیویورک سِیر می‌ کند.

صحنه‌ هایی که نیوت و انجمن به دنبال جانوران می ‌گردند، جزو لذت ‌بخش‌ ترین قسمت ‌های فیلم است. کلکسیون هیولاهای فراری عبارتند از یک مخلوق غول‌ پیکر که دنبال یافتن جفت است، یک حیوان ساریغ مانند که اشتهای عجیبی به طلا و الماس دارد، یک مار بالدار که برای هرچه بزرگتر شدن تلاش می‌ کند و یک موجود نامرئی که پیدا کردنش بسیار دشوار است. این جستجوی شکار مانند، قهرمانان بی‌ باک ما را به همه جای نیویورک از جمله فروشگاه بزرگ <میسیز> و باغ‌ وحش مرکزی می‌ کشاند. همچنین مسیرشان به مترو هم می‌ افتد و زمانی را هم در مرکز فرماندهی کنگره‌ جادو سپری می ‌کنند. قسمت مهم ‌تر فیلم زمانی رخ می ‌دهد که فضا را برای تقابل دو نیروی خیر به رهبری نیوت و شر به سرکردگی جادوگر تاریکی گرت گریندِلوالد (جانی دپ) مهیا می‌ کند.

 

فیلم‌ های هری پاتر همانند کتاب‌ هایش دارای جذبه‌ ای بود که آن را موفق جلوه داد. فیلم‌ ها به تدریج جدی و جدی ‌تر شدند و بیننده را میهمان جهانی کردند که در آن جادو و مادیات در توازن مسالمت ‌آمیزی به سر می‌ بردند. <جانوران شگفت‌ انگیز> کمی متفاوت با یک فانتزی سنتی به نظر می ‌رسد. دیوید یتس که سکان‌ دار کارگردانی چهار قسمت آخر هری پاتر را بر عهده داشت، اینجا هم یک حس استمرار قوی ایجاد کرده، اما <جانوران شگفت ‌انگیز> همانند آنها حیرت‌ آور و افسونگر نیست (البته به جز زمانی که شخصیت ‌ها درباره چمدانِ ماشینِ زمان‌ گونهی نیوت، ریسک می‌ کنند- آری داخل چمدان بزرگتر از ظاهرش است) تجسم فیلم از نیویورک دوران قبل از بحران، دیدنی و پر از جزئیات است. این غنای تصویری از لباس‌ ها گرفته تا طراحی صحنه نمود پیدا می‌ کند. شاید یک تصویر بی ‌نقص از نیویورک میانه دهه‌ 1920 نباشد ولی در این زمینه از فیلم ‌های معاصر و تصویرسازی آنها یک قدم جلوتر است.

تیم بازیگری شامل بازیگران آمریکایی و انگلیسی است. می ‌توان گفت جای تعجب است که ادی ردمین بازیگر بریتانیایی برندهی اسکار در فیلم ‌های هری پاتر حضور نداشت. او انتخابی بسیار شایسته است. به لطف بازی نقش نیوت مبتلا به اوتیسم، سریعا می‌ توانید با این شخصیت ارتباط برقرار کنید. کاترین واترستون نقش معشوق‌ گونه و موثری برای نیوت دارد. کشش بین این دو جالب از آب در آمده و بیننده را برای دنباله ‌های بعدی مشتاق نگه می دارد. دن فاگلر و آلیسون سودل در نقش‌ های مکمل، مناسب به نظر می ‌رسند. کالین فارل هم به عنوان یک آدم غیرقابل اعتماد و نامطبوع، همان چیزی است که نقشش لازم داشت.

شاید یکی از مشکلات >جانوران شگفت‌انگیز< تعداد محدود مخاطبانش باشد.  چراکه ممکن است افراد غیر از هواداران رولینگ، به سمت فیلم جذب نشوند. اگرچه طرفداران هری پاتر از این فیلم در خلق فضایی مشابه با مجموعه فیلم محبوب خود به نیکی یاد می ‌کنند، اما شاید دلشان برای شخصیت‌ های محبوبشان تنگ شود. نیوت، تینا، جیکوب و کویینی دوست ‌داشتنی هستند ولی برای جا افتادن در دل مخاطب و قرار گرفتن در زمرهی هری پاتر و یارانش به بیشتر از یک فیلم نیاز دارند.

 

درجه بندی:

این فیلم 132 دقیقه ای در آمریکا PG-13  رده بندی شده، و بنابراین تماشای آن در کانادا برای افراد زیر 14 سال ممنوع است. نوجوانان 14 سال به بالا هم تنها می توانند، در کنار یک بزرگتر به دیدن آن بروند.

 


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *