Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
صفحه اصلی / مقالات / خیابان های تورنتو جولانگاه کانگسترها؛ قتل 91 نفر از ابتدای سال به این سو

خیابان های تورنتو جولانگاه کانگسترها؛ قتل 91 نفر از ابتدای سال به این سو

از ابتدای سال 2018 تا 21 نوامبر 2018، نود و یک جنایت در تورنتو رخ داده و رکورد 89 جنایت در سال 1991 را شکسته است. سن قربانیان از نوزاد 3 هفته ای تا زن 94 ساله می باشد. بسیاری از قربانیان در خانه های خود و دیگران در خیابان های تورنتو به قتل رسیده اند. به این آمار تکان دهنده از تعداد قربانیان خشونت مسلحانه در تورنتو طی چند سال اخیر توجه کنید:

  • سال 2017:  مجموعا 39 نفر
  • سال 2016: مجموعا 41 نفر
  • سال 2015: مجموعا 26 نفر
  • سال 2014: مجموعا 27 نفر

 

افزایش نگران کننده تعداد قربانیان باعث شد جان توری، شهردار تورنتو پیشنهاد ممنوع شدن اسلحه در تورنتو را ارائه کند. با اینکه برخی از مقتولین و قاتلان به نظر عضو باندهای خلاف بوده و در تسویه حساب های داخلی یا درگیری با رقبا کشته شده اند، اما برخی از قربانیان، از جمله قربانیان تیراندازی در خیابان دنفورت (محله یونانی های تورنتو) بی گناه به خاک و خون کشیده شدند.

تبهکاران و اعضای باندهای خلاف، خیابان های تورنتو را به جولانگاه خود و تسویه حساب های خونین تبدیل کرده اند و حتی از شلیک کردن به سوی یکدیگر در زمین بازی کودکان و در روز روشن ابایی ندارند.

مقامات و سیاستمداران دولت های فدرال و استانی، زندگی در امنیت را حق مسلم کانادایی ها می دانند و پیشنهاداتی را برای مقابله با خشونت مسلحانه، قاچاق اسلحه و باندهای خلاف ارائه کرده اند. طی جون گذشته 75 مظنون به عضویت در باندهای سازمان یافته خلاف، با بیش از 1 هزار اتهام روبرو شدند. اما علیرغم تمام تلاش ها، شناسایی و توقیف محموله های اسلحه قاچاق و تلاش پلیس برای جمع آوری مجرمین از خیابان ها، تعداد تیراندازی ها و درگیری های مسلحانه نه تنها کم نشده، بلکه افزایش یافته است.

راهکار پیشنهادی اندرو شیر، رهبر محافظه کاران کانادا تصویب قوانین و مجازات سختگیرانه تر برای اعضای باندهای خلاف و افراد دارای سوء سابقه کیفری می باشد. یکی از پیشنهادات او محروم کردن افراد دارای سوء سابقه از حق آزادی به قید ضمانت و بخشودگی پس از گذراندن مدتی از دوران محکومیت می باشد.  البته در مورد مغایر یا مطابق بودن این پیشنهادات با منشور حقوق و آزادی های کانادایی، اختلاف نظر وجود دارد، که به بحث کارشناسی مفصل نیاز دارد.

عوامل ریشه ای تشکیل شدن باندهای خیابانی

آیا تدوین قوانین سختگیرانه و مجازات های سنگین تر می تواند مانع فعالیت باندهای خلاف باشد؟ مسلما نگه داشتن مجرمین برای مدت طولانی تر در زندان می تواند پای آنها را از خیابان های شهرمان کوتاه کند، اما برای پیشگیری از پیوستن جوانان به این گروه ها چه باید کرد؟ برای یافتن پاسخ این سوال بایستی به عوامل ریشه ای تشکیل شدن باندهای سازمان یافته در جامعه پرداخته شود.

باند خیابانی یا  Street Gangs، گروهی متشکل از بیش از دو فرد می باشد که عمدتا با هدف ارتکاب جرائم کوچک و بزرگ تشکیل می شود. در جوامع فقیر و محروم، باندها یا گروه ها با هدف حمایت از اعضا تشکیل می شوند. بسیاری از جوانان ساکن اینگونه جوامع به دلایل مختلف از جمله فقر، بی کاری، نداشتن انگیزه ادامه تحصیل، مشکلات خانوادگی، آزار جنسی و فیزیکی در خانواده، به حاشیه رانده شدن از جامعه، تخلیه عصبی، غلبه بر احساس خفت و تبعیض جذب این گروه ها می شوند. آنها در این گروه ها احترام، خانواده، اعتماد به نفس و حمایتی که در خانواده و جامعه از آن محروم هستند را جستجو کرده و از نظر روحی و روانی ارضاء می شوند. در واقع باندها مکانیسم اجتماعی برای برآوردن برخی نیازهای جوانان که نمی توانند از راه های سنتی و مشروع ارضاء شوند، می باشند. علت دیگر، هیجان انگیز بودن عضویت در این باندها و شرکت در فعالیت های خلافکارانه است.

مساله تاسف بار اینکه بسیاری از این نوجوانان و جوانان با آگاهی از مخاطرات و ریسک عضویت در باندهای خیابانی، از جمله دستگیری، زندان و حتی مرگ در درگیری های بین گروهی بر سر قلمرو، به آن ملحق می شوند. برخلاف آنچه تصور می شود، عضویت در  این گروه ها یکشبه اتفاق نمی افتد. بلکه فرد باید به تدریج وفاداری اش را به رهبر و همگروهی هایش نشان بدهد. گاهی این وفاداری با تسویه حساب با اعضای گروه رقیب، ضرب و شتم و حتی قتل آنها سنجیده می شود.

تا قبل از این باندهای خیابانی خلاف به طور معمول در محله های فقیرنشین شهر تشکیل شده و هر یک بخشی را تحت کنترل می گرفتند. اما مدتی است که دامنه فعالیت آنها به تمام مناطق تورنتو گسترش یافته است.

راهکار پیشگیری از پیوستن جوانان به باندهای خلاف

بهترین کار، ارائه خدمات حمایتی به جوانان ساکن مناطق پرخطر می باشد. خدماتی مانند ترک اعتیاد، ایجاد فرصت های شغلی برای کسب درآمد مشروع، فرصت ادامه تحصیل و حمایت افرادی که از گروه جدا می شوند.

راهکار دیگر ایجاد ارتباط مثبت بین مددکاران اجتماعی و پلیس و معرفی یک الگوی مثبت به عنوان راهنما و مشاور.

تدوین و به اجرا گذاشتن برنامه ها و سیاست های اقتصادی و اجتماعی مناسب برای حمایت از نوجوانان و جوانان نیز تاثیرگذار خواهد بود. اما قبل از هر کار درک علل ریشه ای پیوستن جوانان به باندهای خلاف، کلید تدوین سیاست های پیشگیرانه است.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *