اخباراخبار کانادا

خرس های قطبی تا پایان قرن منقرض می شوند؟

برای اولین بار، دانشمندان پیش بینی کرده‌ اند که کی، کجا و چگونه خرس‌ های قطبی ناپدید می‌ شوند. آن‌ ها هشدار داده ‌اند که اگر انتشار گازهای گلخانه ‌ای با همین روند کنونی ادامه پیدا کند، احتمالا تا سال 2100، جمعیت خرس‌ های قطبی در قطب شمال به صفر نزدیک می‌ شود.

براساس مطالعه‌ ای که در مجله نیچر منتشر شده است، تا سال‌ 2040 به احتمال زیاد خرس‌ های قطبی با مشکلاتی در تولید مثل روبرو شده و این موضوع منجر به انقراض‌ های محلی می‌ شود.

این مطالعه اثرات دو سناریوی مختلف انتشار گازهای گلخانه‌ ای را روی خرس‌ ها بررسی کرده است. نتایج آن نشان می دهد که اگر بشر به انتشار گازهای گلخانه ‌ای به همین روند کنونی ادامه داد، احتمالا تا پایان قرن خرس‌ های قطبی تنها در جزایر ملکه الیزابت در کانادا باقی می‌ مانند و حتی اگر روند انتشار به شکل ملایمی کنترل شود، تا سال 2080 بخش زیادی از جمعیت خرس‌ های قطبی در قطب شمال با نارسایی تولیدمثل روبرو می‌ شوند.

 

دانشمندان تخمین زده‌ اند که کمتر از 26 هزار خرس باقی مانده ‌اند که در 19 منطقه مختلف در قطب شمال حضور دارند، خرس‌ های قطبی توانایی پیدا کردن غذای کافی روی خشکی را ندارند، به همین دلیل آن‌ها به یخ‌ های روی دریا برای شکار کردن وابسته هستند. آن‌ ها اکثرا روی سوراخ‌ های ایجاد شده روی یخ‌ها ساعت‌ ها منتظر می ‌مانند تا یک وعده غذایی شان روی سطح قرار بگیرد. اما با آب شدن یخ‌ های قطبی به خاطر تغییراقلیم، جمعیت این خرس‌ ها هم به سمت کاهش می‌ رود.

 

 

پتر ملنار، زیست شناس از دانشگاه تورنتو اسکاربرو و نویسنده اصلی این مطالعه می‌ گوید: مدتی است واضح شده خرس‌ های قطبی به خاطر تغییر اقلیم تحت فشار قرار گرفته ‌اند. اما این را نمی ‌دانستیم که چه زماتی با کاهش تولیدمثل خرس‌ ها که در نهایت منجر به انقراض آن‌ ها می‌ شود، روبرو می‌ شویم. نمی‌ دانستیم این اتفاق در اوایل یا اواخر قرن رخ می‌ دهد.

خرس‌ های قطبی در فصل شکار زمستان، انرژی خود را ذخیره می ‌کنند تا بتوانند در ماه‌ های سخت تابستان یا زمانی که شکارهای زیادی وجود ندارند، بتوانند زندگی خود را بگذرانند. اگرچه خرس‌ ها عادت دارند برای ماه‌ ها غذا نخورند اما اگر مجبور شوند برای مدت زیادی تغذیه نکنند، شرایط بدنی، ظرفیت تولیدمثل و قدرت بقایشان کاهش پیدا می ‌کند. به همین دلیل در یکی از مناطق آلاسکا هم نسبت به سال 1987 جمعیت خرس‌ ها 30 درصد کمتر شده است.

حالا ملنار و همکارانش با بررسی وضعیت فیزیکی خرس‌ های قطبی و اطلاعات مربوط به آب شدن یخ‌ های قطبی به دنبال پاسخ این سوال رفتند که چقدر طول می‌ کشد تا این خرس‌ ها به حد بحرانی فیزیولوژیکی شان برسند، مرزی که بعد از آن جمعیت خرس‌ ها کاهش پیدا می ‌کند.

ملنار درباره پاسخ سوال شان می ‌گوید: حتی اگر بتوانیم انتشار گازهای گلخانه ‌ای را کاهش دهیم باز هم شاهد انقراض جمعیت خرس‌ های قطبی در برخی مناطق می ‌شویم. اما در مقایسه با سناریویی که میزان انتشار را در آن به همین روند ادامه می‌ دهیم، با این کار جمعیت خرس‌ های قطبی تا پایان قرن بیشتر است.

در مطالعه انجام شده، 13 منطقه ‌ای که 80 درصد جمعیت خرس‌ های قطبی در آن قرار دارند مورد بررسی قرار گرفتند و خطر نارسایی تولیدمثل در سال‌ های مختلف در هر یک از مناطق بررسی شد.

بر خلاف دیگر گونه‌ هایی که با جنگل‌ زدایی و شکار نابود می‌ شوند، خرس‌ های قطبی تنها با مراقبت از زیستگاه آن حفظ می‌ شوند، کاری که نیاز به جلوگیری از تغییر اقلیم در یک سطح جهانی دارد. تحقیقات قبلی نشان داده‌ اند که حتی اگر همین فردا انتشار گازهای گلخانه ‌ای کاهش پیدا کند، 25 تا 30 سال زمان می ‌برد تا وضعیت آب شدن یخ‌ های قطبی به خاطر تمام دی‌ اکسید کربن موجود در جو متعادل شود.

اندرو دروچر، استاد زیست ‌شناسی در دانشگاه آلبرتا در این رابطه می‌ گوید: درباره وضعیت‌ هایی مثل خرس‌ های قطبی که نمی ‌توانیم زیستگاه آن را برگردانیم، مشخص نیست که بتوانیم از جمعیت آن‌ ها در همه مناطق مراقبت کنیم. اگر متوجه مرگ خرس‌ ها به خاطر گرسنگی شویم، چه نوع مداخلاتی می‌ توانیم انجام بدهیم؟

به گفته دروچر، مدیران مربوط به خرس‌ های قطبی باید بررسی کنند آیا توانایی تامین غذای خرس‌ ها را دارند یا باید آن‌ ها را منتقل کنند که هنوز در آن یخ وجود دارد.

او می ‌گوید: نابودی، با فیلم یک خرس گرسنه دیده می ‌شود، حالا تصور کنید که به یک مرکز توریستی خرس‌ های قطبی سفر کردید و 50 خرس دیگر را در وضعیت مشابه می ‌بینید.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!

Adblock رو غیر فعال کنید

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید