املاک و مسکنمقالات

حقوق ساعتی بالای 33 دلار؛حداقل درآمد مورد نیاز برای اجاره آپارتمان دو خوابه در ونکوور و تورنتو

افزایش روزافزون مخارج زندگی، از هزینه خورد و خوراک، بنزین و الکتریسیته گرفته تا مسکن بر هیچ کس پوشیده نیست. اگر جزو کانادایی های شاغل با حداقل حقوق و دستمزد می باشید و در ونکوور زندگی می کنید، می بایست حداقل 112 ساعت در هفته کار کنید تا بتوانید با حداقل حقوق ساعتی 12.65 دلار فعلی، یک آپارتمان دو خوابه را اجاره کنید. اگر با همین شرایط در تورنتو زندگی می کنید، می بایست حداقل 79 ساعت در هفته برای اجاره یک آپارتمان 1 خوابه و 96 ساعت در هفته برای یک آپارتمان 2 خوابه، کار کنید. این از نظر شما عادلانه است؟ 

به گزارش مرکز سیاست های جایگزین کانادا، دریافت کنندگان حداقل حقوق و دستمزد در اکثر شهرهای عمده کانادا برای پرداخت اجاره بهای یک آپارتمان معمولی مجبورند ساعات طولانی تری کار کنند. حداقل دستمزد مورد نیاز برای اجاره آپارتمان 2 خوابه و 1 خوابه در برخی شهرهای عمده کانادا (به جز ونکوور و تورنتو) به ترتیب ساعتی 22 دلار و 20 دلار می باشد. در حالی که هم اکنون حداقل حقوق ساعتی 14 دلار در انتاریو، 15 دلار در آلبرتا و 12.50 دلار در کبک است. 

این مشکل در شهرهایی مانند ونکوور و تورنتو بزرگتر می باشد. در واقع ونکووری ها برای اجاره آپارتمان 2 خوابه بایستی حداقل 35.45 دلار و تورنتویی ها 33.70 دلار در ساعت درآمد داشته باشند. 

در گزارش اخیر مرکز مورد اشاره، 795 منطقه یا محله مسکونی کانادا مورد ارزیابی قرار گرفته و مشخص شد که 31 شهر از 36 شهر کانادا فاقد محله مسکونی هستند که شاغلین با حداقل حقوق بتوانند یک آپارتمان دو خوابه قابل سکونت و مناسب را در آن اجاره کنند. به عبارتی، فردی که حداقل حقوق و دستمزد را دریافت می کند تنها می تواند در 9 درصد از 795 محله در کانادا آپارتمان 1 خوابه اجاره کند. 

افزایش روزافزون هزینه مسکن، یک سوم از کانادایی ها را مستاصل کرده است. با توجه به اینکه حداقل حقوق و دستمزد در اکثر استان های کشور پایین تر از حداقل حقوق و دستمزد مورد نیاز برای اجاره مسکن می باشد، شاغلین کم درآمد مجبورند بیش از 30 درصد از درآمدشان را اجاره بدهند. در حالی که کارشناسان اقتصادی اجاره بهای مقرون به صرفه را معادل 30 درصد درآمد ناخالص فرد شاغل تعریف می کنند. 

دولت فدرال که با معضل روزافزون کمبود مسکن مقرون به صرفه روبرو می باشد، ابتدای سال جاری برنامه Canada Housing Benefit را برای حمایت هرچه بیشتر از کانادایی های قشر متوسط معرفی کرد. بر اساس تصمیم دولت، از سال آینده، حداکثر 2 هزار و 500 دلار کم هزینه مسکن به کانادایی های نیازمند مسکن پرداخت خواهد شد. این برنامه با هدف مبارزه با گرانی بیش از حد مسکن در استان ها و حوزه های کانادا تدوین شده است. در واقع دولت برای اجرای این برنامه طی 10 سال آینده مبلغ 4 میلیارد دلار بودجه اختصاص داده است. 

مشکل اینجاست که برخی از کارشناسان اقتصادی از جمله دیوید مک دونالد، اقتصاددان ارشد CCPA مبلغ در نظر گرفته شده برای کاهش قابل توجه اجاره بهای مسکن بخصوص در شهرهای ونکوور، تورنتو، ویکتوریا، کلگری و اتاوا، کافی نیست. استراتژی معرفی شده از سوی دولت، برای اقشار کم درآمد مفید نخواهد بود و به اقشار متوسط نیز کمک چندانی نخواهد کرد. هم اکنون حدود یک سوم از خانوارهای کانادایی یا معادل 4.7 میلیون خانوار، اجاره نشین بوده و اقلب از اقشار کم درآمد جامعه، بزرگسالان جوان و نومهاجران می باشند. 

از سال های 1990 به این سو، یعنی با کاهش ساخت و ساز مجتمع های آپارتمانی اجاره ای و در عوض رونق ساخت و ساز خانه های مستقل و کاندومینیوم، میانگین اجاره بها در کشور سیر صعودی داشت. در حالی که قبل از آن، بخصوص در سال های 1970، سالانه حداقل 100 واحد اجاره ای در کشور ساخته می شد. با توجه به پیش بینی کارشناسان مبنی بر ساخته شدن 15 هزار و 400 واحد اجاره ای جدید در سال، پرداخت کمک هزینه مسکن در حالی که شمار واحدهای اجاره ای ساخته شده پاسخگوی میزان تقاضا نیست، دردی را دوا نخواهد کرد. اینطور فکر نمی کنید؟!

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

ایران جوان را در اینستاگرام دنبال کنید.

 

  • 5
  • 0
  • 7
  • 0
  • 21
  • 0
  • 9
  • 0