صفحه اصلی / مقالات / جایگاه واژه متاسفم و پوزش خواهی در اخلاقیات کانادایی ها

جایگاه واژه متاسفم و پوزش خواهی در اخلاقیات کانادایی ها

کانادایی ها  به مودب بودن مشهورند. این ویژگی به خصوص در استفاده از واژه متاسفم نمود دارد. زیرا حتی در مواقعی از آن استفاده می نمایند، که اصلا لزومی ندارد. واژه ای که درست مانند از جمله هاکی و شربت افرا، به جزئی از هویت ملی شان تبدیل شده است.

میزان چنین استفاده ای به اندازه ای رسیده که کالین ماکری بازیگر و کمدین کانادایی در برنامه طنز تلویزیونی موسوم به <این ساعت 22 دقیقه دارد>، خطاب به همه آمریکایی ها چنین گفت: من به نیابت از سوی همه کانادایی ها از اینکه ما بگونه ای مستمر و به روشی منفعلانه- تهاجمی در مورد همه چیز پوزش می خواهیم که در واقع نوعی انتقاد ملایم است، پوزش می خواهم.

البته در مورد این کلیشه اطلاعات چندانی در دست نیست. بنابراین این پرسش پیش می آید که آیا واقعا در مورد این برداشت حقیقتی وجود دارد، که مردم کانادا ملتی پوزش خواه هستند؟ اگر پاسخ این پرسش مثبت باشد، چرا ما چنین هستیم؟ کارینا شامن کانادایی روانشناس دانشگاه استنفورد که در کالیفرنیا زندگی می کند، می گوید: با هر کسی که به هر دلیل دیداری دارم، می گوید آه من عاشق کانادایی ها هستم. شما خیلی مودب می باشید، و همواره از واژه متاسفم استفاده می کنید. به نظر می رسد، آنها متوجه این ویژگی شده اند. در مقابل امکان دارد کانادایی ها بگویند، آمریکایی ها فاقد رفتار پوزش خواهانه هستند.

البته خود کارینا شامن نیز از هیچ پژوهشی آگاهی ندارد، که نتایجش مؤید این کلیشه باشند. این در حالی است، که در حوزه پوزش خواهی کارشناس است. کمااینکه چهار سال پیش که دانشجوی مقطع دکترای دائشگاه واترلو بود، در مورد تفاوت جنس ها در رفتار پوزش خواهانه پژوهش به عمل آورد. او در این تحقیق به این نتیجه رسید، که امکان استفاده زنان از واژه متاسفم، بیشتر از مردان است. اما در مورد سبب رفتار کل کانادایی ها اعم از زن و مرد، خاطرنشان می کند: امکان دارد سبب این ویژگی، نحوه بار آوردن ما باشد. زیرا والدین مان از کودکی به ما آموزش می دهند، از کودکان دیگر و خواهرها و برادرهای مان پوزش بخواهیم. به همین سبب این ویژگی به نوعی در ما نهادینه شده است.

بااینهمه باور دارد که دو ملت آمریکا و کانادا در داشتن این ویژگی آنقدرها هم که همه فکر می کنند، باهم متفاوت نیستند.

چارلز بابرگ استاد زبانشناسی داتشگاه مک گیل نیز ریشه احتمالی این ویژگی را داشتن پیشینه انگلیسی کانادایی ها می داند، که گفت و گو و ارتباط مودبانه برایشان از همه چیز والاتر و بالاتر است.

حالا که فهمیدیم ما کانادایی ها نمی توانیم مودب نباشیم، به چند نمونه از پوزش خواهی های بلندپایگان مان اشاره می کنیم:

سال 1986: اعتراف نماینده مجلس ملی به استراق سمع اتفاقی

ارنیک نیلسن نماینده محافظه کار مجلس ملی در سال 1986، به سبب استراق سمع اتفاقی نشست نمایندگان حزب لیبرال در سال 1966 پوزش خواست. او پیش از این عذرخواهی در مصاحبه ای در سال 1973 گفته بود: روشی وجود داشت، که ما هر چهارشنبه از آنچه در نشست لیبرال ها گفته می شد، آگاهی پیدا می کردیم.

سال 2002: دلجویی از رئیس جمهور وقت آمریکا پس از اظهارات دستیار دولت ژان کریتین در مورد جرج دبلیو بوش

اظهارات فرانسوا داکروس مدیر ارتباطات ژان کریتین نخست وزیر وقت در مورد جرج بوش که گفته بود عجب احمقی!، سبب شد، شخص نخست وزیر آشکارا از هوش همتای آمریکایی خود تمجید کند. کمااینکه گفت: او دوست من است، و ابدا احمق نیست.

چند ماه بعد کرولین پریش نماینده لیبرال وقت مجلس ملی که از مخالفان سرسخت جنگ عراق بود، پس از آن که سخنانش در پی نشستی با حضور خبرنگاران به طور اتفاقی شنیده شد که آمریکایی را حرامزاده خوانده، ناچار شد پوزش بطلبد.

سال 2012: پوزش خواهی مالک تیم میپل لیف برای یک فصل بد دیگر

در آوریل 2012 تیم میپل لیف بار دیگر در فصلی از بازی های خود، از راه یابی به رقابت های نهایی بازماند. مساله ای که از جمله به اخراج ران ویلسون مربی وقت منجر شد. در آن هنگام لری تانبام رئیس شرکت حرفه ای ملک و املاک ورزشی- تجاری میپل لیف مستقر در تورنتو با نوشتن نامه ای سرگشاده به هواداران این تیم ضمن ادای برخی توضیحات در مورد عملکرد خوب و بد آن، با کمتر از انتظار همه خواندن این عملکرد میپل لیف، پوزش خواست.

 

سال 2013: باب فورد شهردار وقت تورنتو

باب فورد شهردار وقت تورنتو در نوامبر 2013 و شش ماه پس از آن که استفاده از مواد مخدر را تکذیب کرد، خطاب به خبرنگاران از جمله گفت: بله کوکائین فشرده/ crack cocaine دود کرده ام. آیا معتادم؟ خیر! آیا از این ماده مخدر استفاده کرده ام؟ احتمالا حدود یک سال پیش، و احتمالا در یکی از آن اوقات گیجی بدمستی!…. بله مرتکب اشتباهاتی شده ام. تنها کاری که اینک می توانم انجام دهم، پوزش خواهی و حرکت به پیش است.

Behnam Marfou

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *