املاک و مسکنمقالات

توزیع نقدینگی در میان متقاضیان خانه برای حل بحران مسکن: راه آسان، نخ نما، بی اثر!

مشکل اصلی مسکن در کانادا کمبود تعداد واحدهای مسکونی است. در طی 3 دهه گذشته کمتر از یک دهه، 1970 تا 1980، در کانادا خانه جدید ساخته شده و این در حالی است که در این مدت جمعیت کشور تقریبا 3 برابر شده است. این کمبود در کنار نرخ پایین سود و تقاضای بالا منجر به افزایش نجومی قیمت مسکن به طوری شده است که طی یک سال و نیم گذشته نیمی از شهرهای کانادا شاهد رشد حداقل 30 درصدی نرخ مسکن بوده اند.

به نوشته تحلیلگر گلوب اند میل، از آنجا که حدود دو سوم خانواده ها در کانادا در دسته مالکان قرار می گیرند. تا پیش از این گرانی مسکن یک فاکتور منفی محسوب نمی شد، اما افزایش سرسام آور قیمت ها در ماه های اخیر و خارج شدن آن از دسترس بسیاری از متقاضیان، این موضوع را به یکی از شعارهای اصلی انتخاباتی تبدیل کرده و از نظر مردم انتاریو و بریتیش کلمبیا، مسکن یکی از سه دغدغه اصلی است که دولت آینده باید برای آن فکری کند.

تحلیلگر گلوب اند میل معتقد است کلید حل معضل مسکن در کانادا در درازمدت فقط و فقط ساخت خانه های جدید است. اما ساخت و ساز برای جبران کمبود به سال ها زمان نیاز دارد و این در حالی است که مردم از دولت توقع دارند همین حالا کاری برای آنها بکند. بنابراین، در کمپین 5 هفته ای انتخابات، راه حل نخ نمای کمک مالی به متقاضیان خرید خانه به برنامه های احزاب برگشته است. اما آیا این راه حل در افزایش قدرت خرید مردم موثر است؟ خیر. آیا مردم از آن استقبال می کنند؟ قطعا! بنابراین در حالی که در سال 1992 دولت محافظه کار به مردم اجازه داده بود 20 هزار دلار از حساب پس انداز بازنشستگی خود، معاف از مالیات، جهت پرداخت پیش پرداخت برداشت کنند، حالا دولت لیبرال همان برنامه را تکرار کرده و فقط 20 هزار دلار را به 35 هزار دلار افزایش داده است. اما چنین طرح هایی که نمونه آن در برنامه های احزاب کم نیست نه تنها منجر به کاهش تورم در بازار مسکن نخواهد شد که حتی نتیجه معکوس خواهد داشت.

اصلی ترین برنامه لیبرال ها در حوزه مسکن حساب پس انداز 40 هزار دلاری معاف از مالیات برای افراد زیر 40 سال است. محافظه کاران هم وعده داده اند بازپرداخت وام های مسکن را از 5 سال به 7 تا 10 سال افزایش خواهند داد. همه این سیاست ها هرچند در ظاهر وسوسه کننده به نظر می رسد در عمل با توزیع نقدینگی در میان متقاضیان و ایجاد امکان ارائه پیشنهادهای بالاتر برای خرید خانه، نتیجه ای جز افزایش هر چه بیشتر قیمت ها نخواهد داشت.

کانادایی هایی که در سال 2021 تصمیم به خرید اولین خانه خود گرفته اند، در بازاری قدم گذاشته اند که ده ها سال است سیاست های اشتباه، بستر آن را فراهم کرده است. امروز قیمت ها سرسام آور است، چرا که در سال ها و دهه های گذشته با تعریف تراکم کم در اکثر مناطق شهری، از ساخت واحد های مسکونی کافی جلوگیری شده است. حالا افزایش جمعیت، رشد اقتصادی، و کاهش بی سابقه نرخ سود وام را به این بستر اضافه کنید. درست است که برون رفت از این وضعیت به سال ها زمان نیاز دارد اما قطعا دادن پول بیشتر به همه متقاضیان تاثیری در کاهش قیمت مسکن یا افزایش قدرت خرید مردم نخواهد داشت، همان طور که دادن پول مساوی به همه شرکت کنندگان در یک حراج، احتمال دستیابی آنها به اثر پیکاسو را بیشتر نخواهد کرد.

تجربه دولت های گذشته نیز نشان داده است ضرر چنین سیاست هایی بیشتر از فایده آن است. راه حل دشوار اما موثر، افزایش موجودی مسکن در سراسر کشور به ویژه شهرهای بزرگ است. راه حلی که همه احزاب طرح هایی برای آن ارائه داده اند، اما باید دید تا چه اندازه به عملی کردن آنها پایبند خواهند ماند


برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
Don`t copy text!
بستن

AdBlock را متوقف کنید

سیاست