مقالاتمقالات اجتماعی

تنها ترودو می تواند با حضورش در مناطق سیل زده فاجعه بیافریند!

از: مایکل تاوب – تحلیلگر سیاسی کانادایی

اینکه یک مقام دولت فدرال و یا یکی از رهبران سیاسی در صحنه‌ یکی از بلایای طبیعی حضور یابد، خوبی ها و بدی های خودش را دارد. هر کار نیکی که از این مقام سیاسی سر بزند، پرسش‌هایی در مورد انگیزه‌ اصلی آن، به دنبال خود خواهد داشت. هر قطره‌ عرقی که روی ابرویش بنشیند، یکی خواهد پرسید که انگار او از بودن در آنجا ناراضیست و ترجیح می دهد جای دیگری باشد. اما در کل، بخش های مثبت این حرکت، به موارد منفی آن می چربد.

برای همین است که مقامات دولتی و رهبران احزاب در کانادا، اغلب در مناطقی که این بلایا روی داده، حاضر می شوند تا روحیه‌ مردم را تقویت کرده و به آنها امید بدهند. برای نمونه‌ای از این موارد، می‌توان به دیدار ژان کرتیه، از نخست وزیرهای پیشین کانادا، از منطقه‌ پارک Mountain Okanagan پس از فاجعه‌ آتش‌سوزی این منطقه در سال 2003، و دیدار استیون هارپر از کلگِری و جنوب آلبرتا در سال 2013 و پس از سیل‌‌های ویرانگر این مناطق، اشاره کرد.

در بیشتر این موارد، نخست‌وزیرهای لیبرال و یا محافظه‌کار وقت، علاقه‌ای به این نداشته‌اند که به مرکز توجه رسانه‌ها و مردم تبدیل شوند. آنچه مهم بود خود این فاجعه و مردمی بودند که از آن زیان دیده بودند. اما نخست وزیر جاستین ترودو، به تازگی ساختار این بازدیدها را کاملا عوض کرده است. او در بازدیدش از مناطق سیل‌زده، باعث شد که کابوسی برای روابط عمومی دفترش ایجاد شود.

هفته گذشته، ترودو و پسران جوانش به شهر Constance Bay انتاریو رفتند، تا از یکی از چند منطقه‌ سیل‌زده در ناحیه‌ Ottawa-Gatineau بازدید کنند. در این منطقه، بارش‌های سنگین باعث شده بود که سطح آب رودخانه‌های محلی، به طرز خطرناکی بالا بیاید و به همین خاطر مردم داوطلب، در حال چیدن کیسه‌های شن بودند تا سیل بند بسازند. سپس نخست وزیر و پسرانش نیز به مردم پیوستند تا در چینش کیسه‌های شن کمک کنند.  

تا اینجای کار، همه چیز درست بود: ترودو داشت دقیقا کاری را می‌کرد که یک رهبر سیاسی باید انجام دهد، و اگر به این کار ادامه می‌داد، برای همیاری‌اش، مورد ستایش مردم و رسانه ها قرار می‌گرفت. اما پس از 15 دقیقه یا بیشتر، ترودو شروع کرد به عکس سلفی گرفتن با پرسنل ارتش و داوطلبان. این حرکت، باعث اعتراض یکی از داوطلبان شد که می گفت دارد تلاش می‌کند خانه‌اش را حفظ کند. این مرد، که سخنانش در یک ویدیو ضبط شده است، خطاب به ترودو می‌گوید: می‌دانی چقدر وقت این افرادی را که دارند سیل‌بند می‌سازند تلف کرده‌ای؟ من 30 دقیقه است که در ترافیک پایین جاده مانده‌ام در حالی که تو داری آفتاب می‌گیری. او، به ترودو برای عکس‌برداری تبلیغاتی‌اش اعتراض می‌کند و می‌گوید: تا زمانی که شما اینجا هستی، کسی نمی‌تواند به کارش برسد و تمام این نیروهای حفاظتی و RCMP جلوی کار کردن را گرفته‌اند.

ترودو برگشت و با این مرد صحبت کرد. این داوطلب می‌گفت که یکی از هواداران حزب محافظه‌کار است و گفته اگر نخست‌وزیر واقعا کار کند، او رایش را تغییر خواهد داد.

نخست‌وزیر، به خاطر تاخیر ایجاد شده عذرخواهی کرد و گفت که مشکل ازدحام ماموران حفاظتی را درک می‌کند و هر روز، با آن سر و کار دارد. البته پس از آن، این گفتگو جنبه‌ای آرام‌تر به خود گرفت تا اینکه نخست‌وزیر در پایان سخنانش، به این داوطلب گفت که دیدگاهش غیردوستانه است و غیرمنصفانه بوده است.

این موقعیت، بدون شک موقعیت دشواری بود؛ در این شرایط مردم احساساتی هستند و تنش‌ها بالا است. اما ترودو هم، نتوانست درست از عهده‌ این مساله برآید و اظهارنظر پایانی‌اش در مورد این داوطلب، کار را خراب‌تر کرد. پرسش اینجاست: گرچه او را به نام نخست‌وزیر سلفی‌بگیر می‌شناسند، اما آیا این که او در یک منطقه‌ بلازده، بیاید و در حالی که جان مردم در خطر است، با لبخند در جلوی دوربین برود، کار درستی است؟

برخی می‌گویند این یک کار احمقانه دفعی از نخست وزیر بوده است. من مخالفم و بر این باورم که این ماجرا، نمونه خوبی است از شخصیت و رهبری سیاسی کسی که نخست وزیر و رهبر حزب لیبرال کانادا است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان