صفحه اصلی / مقالات / تلاش برای رهایی از شر گیاهی مزاحم

تلاش برای رهایی از شر گیاهی مزاحم

banner-niazmandiha2

بین سال های 2009 و 2012 یک میلیون و 200 هزار زنبور وحشی در امتداد ساحل بخش آمریکایی رودخانه مرزی ریو گرانده در تگزاس رها شدند. این اقدام برنامه مشترک مرکز خدمات پژوهشی وزارت کشاورزی آمریکا و اداره گمرک و حفاظت از مرزهای این کشور بود. البته این زنبورها از گونه ای هستند، که به انسان زیان نمی رسانند. اما دشمن قمیش (گیاهی از خانواده نی ها و تیره گندمیان) می باشند. گیاهی که به شکلی گسترده و آزاردهنده از جمله سراسر ساحل مورد اشاره را پوشانده است.

این گیاه در خلال 400 سال اخیر به عنوان یکی از مصالح ساختمانی به آمریکا آورده شده، اما به شکلی گسترده تمامی آبراه های جنوب این کشور را قبضه کرده، گیاهان محلی را کنار زده و تقریبا همه جا را تسخیر کرده است. البته در امتداد رودخانه های تگزاس و جنوب شرقی آمریکا چنان رشد و نمو نموده که در هیچ جای دیگر نظیرش به چشم نمی خورد. کمااینکه صدها هزار جریب از بستر و کناره رودخانه مورد اشاره را پوشانده است. به همین سبب وزارتخانه مذکور زنبورهای مورد اشاره را از فرانسه و اسپانیا وارد کرد و با استفاده از بالگردان روی این منطقه ریخت. زیرا این زنبورها در ساقه این گیاه تخم ریزی می کنند. تخم هایی که به زودی حالت شفیره (لارو) پیدا می نمایند. شفیره های گرسنه ای که به جان ساقه های قمیش می افتند و آنها را می خورند.

قمیش می تواند آنقدر رشد کند که بلندی اش به اندازه یک خانه دوطبقه شود. بنابراین شمار فراوان آن در مرز حالت جنگلی گیاهی به خود می گیرد که می تواند محلی عالی برای پنهان شدن باشد. به همین سبب اداره گمرک و حفاظت از مرزها برای رهایی از شر این گیاه مزاحم 9 میلیون و 700 هزار دلار هزینه کرد، تا زنبورهای مورد اشاره به آن منطقه آورده شوند.

افرادی که تلاش می کنند به شکل غیرقانونی از مرزهای مشترک مکزیک وارد خاک آمریکا شوند، اغلب خود را در بین این نیزارها پنهان می نمایند. البته عبور از بین این گیاهان کار ساده ای نیست و در عین حال سبب خراش پوست هم می شود. به همین سبب هم به افرادی که در بین آنها پنهان می گردند و هم به ماموران مرزی که می خواهند ایشان را دستگیر کنند، زیان می رسانند. اما قمیش ها در عین حال برای دسته دوم پوششی مؤثر می باشند. بنابراین گشتی های مرزی به شدت علاقمندند، که این سد گیاهی از جا کنده شود. در بخش هایی که چنین توفیقی به دست آمده، به جای قمیش های ریشه کن شده، گیاهان محلی کاشته اند. به این ترتیب هم سرسبزی منطقه مرزی حفظ می شود و هم برای مأموران کنترل مرزها ساده تر می گردد. این روند به پروژه ای پیوند دارد، که فرد فیلیپس معمار مناظر طبیعی گیاهی آن را طراحی کرده است. بر اثر ابتکار او جنگل مملو از گیاهان محلی که به جای باتلاق های پر از قمیش روییده اند، اینک در بخش مرزی جنوب غربی آریزونا با مکزیک به خوبی شکل گرفته اند. فرد فیلیپس از دهه 1990 در این منطقه با اداره گمرک و حفاظت از مرزها همکاری داشته است. ماموران این اداره از این همکاری بسیار خرسند می باشند.  فراتر اینکه در نتیجه اقدامات وی و گروه زیرنظرش اینک یک منطقه 470 جریبی به تفرجگاهی طبیعی تبدیل شده که بسیاری از جوانان جشن عروسی خود را در آنجا برپا می کنند. دوستداران پرندگان نیز، از دیدن پرندگان زیبا و گوناگون این منطقه لذت می برند.

از دیگر سو قمیش ها تنها سبب آزار و اذیت مرزبانان نیستند. بلکه کشاورزان و دامداران نیز، از آنها دل خونی دارند. چراکه قمیش ها در مقایسه با گیاهان محلی سه برابر آب مصرف می کنند. همچنین محلی مناسب برای رشد و نمو کنه هایی هستند، که ناقل تب کشنده به دام ها می باشند. بنابراین بسیاری از کشاورزان و دامدارانی که زمین هایشان در نزدیکی محل رویش قمیش ها قرار دارد، ترجیح می داده اند دانلد ترامپ به جای پولی که برای ساختن  دیوار مرزی در نظر گرفته، این بودجه را صرف رهایی از شر قمیش ها کند.

البته استفاده از سموم علف کش نیز می تواند، مؤثر و احیانا کم هزینه تر باشد. اما در عین حال آب رودخانه را هم مسموم می کند. کمااینکه در سال 2008 اداره گمرک و حفاظت از مرزهای سمپاشی هوایی را آغاز کرد. اما ساکنان منطقه به همین دلیل مانع از ادامه کارش شدند. فراتر اینکه حتی اگر چنین کاری ادامه می یافت، نتیجه مورد نظر به دست نمی آمد. کمااینکه تامس وان استاد بازنشسته دانشگاه بین المللی تگزاس و کارشناس زیست قمیش، می گوید در ریشه این گیاهان انرژی عظیمی نهفته است. بنابراین چه آنها را با سم پاشی و چه با کندن از بین ببریم، دو هفته دیگر باز قدشان سر به سه یا چهار پا می زند. بنابراین باید سم پاشی بارها و بارها تکرار شود، تا شاید نتیجه مورد نظر به دست آید.

به همین سبب این کارشناس، نظریه داشتن کشوری خالی از قمیش را هدفی غیرقابل دستیابی می داند. کمااینکه خاطرنشان می نماید: کلمات قمیش و ریشه کنی به یک جمله واحد تعلق ندارند. من همیشه این را به مردم و به ویژه مسئولان امنیت داخلی گفته ام.

البته راه های دیگری هم برای از بین بردن قمیش وجود دارند. اما از نظر مالی به هیچ روی مقرون به صرفه نیستند. بنابراین با توجه به اظهارات تامس وان و واقعیت های دیگر، به نظر می رسد بهترین راه برای مبارزه با این گیاهان مزاحم استفاده از زنبورهای وارداتی مورد اشاره باشد. چراکه هزینه اش برای هر یک مایل 20 هزار دلار و اجرای آن موفقیت آمیز بوده است. بگونه ای که پس از چنین استفاده ای رشد دوباره قمیش ها بسیار کم و ناچیز می شود. اما در عین حال همه کارشناسان مربوطه متفق القولند، که پس از از بین بردن قمیش ها باید فورا به جای آنها گیاهان محلی کاشت.

Behnam Marfou

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *