مقالاتمقالات اجتماعی

تغییر موضع دولت های سطوح گوناگون در قبال پناهجویی

bahman-azimi-gif

پیتر شان تیلور- مک لینز

اگر بخواهیم یک مساله تبیین کننده در مورد انتخابات سراسری سال 2015 را در نظر بگیریم، این مساله مباحثات پیرامون واکنش مناسب ملی به بحران پناهجویان سوری بود. مساله ای که به سبب مشاهده تصویر دلخراش جسم بی جان آلان کردی کودک پناهجوی سوری ایجاد شد، که امواج آن را به ساحلی در ترکیه انداخته بودند. به همین سبب درخواست ها برای واکنشی سیاسی به وضعیت اضطراری انساندوستانه در قبال پناهجویان مورد اشاره به درون مایه این مبارزات تبدیل شد. کمااینکه استیون هارپر نخست وزیر وقت گفت، که کانادا 10 هزار پناهجوی بیشتر را خواهد پذیرفت. اما بیش از این میزان، مخاطرات امنیتی به همراه خواهد داشت. در مقابل جاستین ترودو رهبر وقت حزب لیبرال و رقیب مبارزاتی آقای هارپر این رقم را به 25 هزار تا پایان سال افزایش داد. تامس مالکر رهبر وقت حزب دمکرات نو هم از پذیرش 46 هزار پناهجو در خلال چندین سال سخن به میان آورد. در نهایت مردم پیشنهاد آقای ترودو را متقاعدکننده تر تشخیص دادند، و با رأی خود وی را به نخست وزیری برگزیدند……

البته اینک شمار پناهجویان سوری پذیرفته شده در کانادا 58 هزار و 650 نفر یعنی حتی بیش از میزان پیشنهادی آقای مالکر است. در عین حال اقدام کانادا با تحسین گسترده جهانی، و حتی از سوی رسانه هایی مانند نیویورک تایمز روبرو شد. به ویژه اینکه دانلد ترامپ تنها 12 هزار پناهجو را پذیرفت.

اما پذیرش شمار زیادی پناهجو و برانگیختن تحسین گسترده جهانی یک چیز است، و ادغام موفقیت آمیز پناهجویان در جامعه بگونه ای که خرسند و راحت باشند، و همچنین از هر مساله سیاسی و اجتماعی فوری و مبرم پیشگیری شود، مساله ای دیگر است. بنابراین با توجه به برخی مسایل جهانی و همچنین نزدیک بودن انتخابات سراسری آتی به نظر می رسد مناسب و ضروری باشد، که ببینیم میزان پیشرفت مربوطه تا چه اندازه، و عملکرد پناهجویان سوری پذیرفته شده در کانادا از 2015 به این سو چگونه بوده است.
اخیرا اداره آمار کانادا موج نخست 25 هزار نفره پناهجویان مورد اشاره را مدنظر قرار داد، که در دهم ماه مه 2016 وارد کشور شدند. براساس اعداد و ارقام منتشره از سوی این اداره به طور متوسط تنها 24 درصد پناهجویان مرد سوری دارای شغل هستند. این میزان در مقایسه با متوسط 39 درصد برای پناهجویان سایر کشورها به شکلی چشمگیر کمتر است. بی تردید بلد نبودن زبان انگلیسی از مهم ترین دلایل این تفاوت می باشد. زیرا پناهجویان سوری نه براساس قوانین مهاجرت که متقاضیان باید دارای برخی شرایط مورد نظر باشند، که در وضعیتی اضطراری، پذیرفته شدند. بنابراین شمار زیادی از آنان مهارت و تحصیلات بالایی نداشتند، و زبان هم بلد نبودند.

ولی از دیگر سو به گفته بسمه مومانی استاد علوم سیاسی دانشکده امور بین الملل بالسیلی واقع در واترلو مرور زمان ثابت کرد، که ترس هایی که در انتخابات 2015 درباره مخاطرات امنیتی و ظرفیت جذب چنین شمار زیادی از پناهجویان وجود داشت، بی مورد بودند. زیرا مثلا فراگیر شدن کمک به پناهجویان سوری از سوی رأی دهندگان به اندازه ای رسید، که سیاستمداران را شگفت زده کرد.

و اما درباره وضعیت امروز می توان گفت گرچه مساله سوری های دور از میهن دیگر در کانادا امر سیاسی عمده ای نیست، اما پناهجویان همچنان در انتخابات مساله ای کلیدی به شمار می روند. با این تفاوت که اینک اوضاع فرق کرده است. زیرا در پی سال ها فشار از سوی محافظه کاران در سطح ملی درباره موج بیش از 40 هزارنفری پناهجویانی که به شکل غیرقانونی از مرزها و عمدتا سرحدات کبک عبور کرده و وارد کانادا شده اند، دولت لیبرال ترودو در قبال پناهجویان موضعی بسیار سفت و سخت تر اتخاذ کرده است. مثلا در بودجه سال 2019 این دولت اعتبار مالی جهت پیشگیری از ورود افرادی که به شکلی غیرعادی از مرزها عبور می کنند، افزایش داده شده است.

نمونه دیگر تغییر حالت در قبال پناهجویان، حذف اعتبار مالی کمک های حقوقی (قضایی) برای برنامه های مهاجرتی و پناهجویی در بودجه سال 2019 دولت استان نتاریو می باشد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

 

نصب اپلیکیشن ایران جوان