صفحه اصلی / مقالات / ترودو می تواند وین را در انتخابات انتاریو به پیروزی برساند

ترودو می تواند وین را در انتخابات انتاریو به پیروزی برساند

در تنها دو سالی که به انتخابات سراسری 2019 مانده، انتظار می رود نخست وزیر ترودو برای حزب متبوع اش دست به اقدامات زیادی بزند. زیرا هر بار که تصویر لیبرال ها مورد تهدید قرار می گیرد، کانادایی ها باید بتوانند انتظار داشته باشند که او با شتاب اقدام ضروری را انجام دهد.

در عین حال رأی دهندگان انتاریویی باید انتظار داشته باشند که وی در پیشاپیش و مرکز انتخابات استانی سال آینده قرار بگیرد. کمااینکه مثلا در مراسم اعلام کاهش مالیات شرکت های خصوصی که اخیرا در استافویل انتاریو برگزار شد، خودش در مرکز قرار گرفت. چراکه خبرنگاران حاضر می خواستند در مورد جزئیات این اقدام و احتمالا درباره شکایت های اخلاقی از بیل مورنو وزیر اقتصاد و دارایی که پیش از رسیدن به وزارت آنها را فاش نکرده بود، پرسش هایی مطرح نمایند. اما نخست وزیر تمایلی نداشت که بگذارد رسوایی این دروغ گفتن، اخبار خوب اعلام شده در مورد حزب اش را خراب کند.

حزب لیبرال برغم تقریبا دو سال عملکرد متوسط دولت مرکزی، همچنان در کانادا قدرتمند باقی مانده است. حزبی که مهمترین داشته اش ترودوی جوان، مستعد حضور در برنامه های تلویزیونی و پسر یک نماد مهم لیبرال، می باشد.

در مقابل احتمالا بزرگترین تهدید برای امیدها جهت پیروزی حزب لیبرال در انتخابات سراسری مورد اشاره، انتخابات ژوئن سال آینده انتاریو است. چراکه این استان به سبب شمار زیاد حوزه های رأی گیری، بیش از یک سوم کرسی های مجلس ملی را در اختیار دارد. در حال حاضر لیبرال های ترودو بر 79 کرسی از این یک سوم تکیه زده اند. در حالی که محافظه کاران و نودمکرات ها به ترتیب 33 و 8 کرسی رأی دهندگان انتاریویی را به خود اختصاص داده اند. یک کرسی هم خالی است. بنابراین اگر ترودو امید دارد در انتخابات سراسری 2019 دوباره برگزیده شود، حزب اش باید سلطه و نفوذ خود در انتاریو را حفظ کند.

اما نظرسنجی های اخیر نشان می دهند که از دیدگاه مردم این استان دولت کتلین وین عملکرد خوبی نداشته است. آنقدر بد که نتایج برخی از این نظرسنجی ها نشانگر پیروزی حزب محافظه کار پیشرو، آن هم با اکثریت فوق العاده می باشد. چراکه وین دارد بگونه ای مستمر محبوبیت خود را از دست می دهد. کمااینکه محبوبیت اش در بین نخست وزیران استان ها کمتر از همه است. بنابراین به نظر می رسد، رأی دهندگان انتاریویی برآنند که پس از 14 سال حکومت لیبرال ها، دیگر آنها را برنگزینند. این تغییر ذائقه برای هر دو انتخابات پیش رو خبر بدی محسوب می شود.

البته به جز نتایج نظرسنجی های مورد اشاره، دولت مرکزی دلایل دیگری هم برای نگرانی در مورد انتخابات استان انتاریو دارد. زیرا حزب دمکرات نو نیز که همواره از توانایی جذب رأی دهندگان مترقی از لیبرال ها به سوی خود برخوردار بوده و اخیرا جگمیت سینگ را به رهبری ملی برگزیده، همچنان برای لیبرال ها تهدید به شمار می رود. رهبری که با تجربه در مبارزات برای انتخابات استان انتاریو مهارت های بیشتری هم کسب خواهد کرد و می تواند میزان محبوبیت خود برای انتخابات سراسری را محک بزند.

بنابراین ترودو و حزب اش نمی توانند در انتخابات استانی پیش رو ساکت و بی تحرک باشند. زیرا چرخش رأی دهندگان به سوی حزب محافظه کار پیشرو و یا عملکرد بهتر حزب دمکرات نو در انتاریو می توانند، برای وضعیت نمایندگان لیبرال در انتخابات سراسری دو سال دیگر نیز فاجعه آمیز باشند. چون اگر لیبرال ها در انتخابات استان انتاریو پیروز نشوند، در انتخابات سراسری نیز سرنوشتی مشابه پیدا خواهند کرد. بنابراین انتظار می رود ترودو در کمک به وین در تلاش برای پیروزی مجدد حزب متبوع اش، بسیار فعالانه عمل کند. ترودویی که در مورد مسائلی مانند مساوات، عدالت و ارزش های مترقی که وین تصمیم دارد با آنها وارد گود مبارزات انتخاباتی پیش رو شود، بسیار راحت است. چراکه این مقولات بیش از مسائلی مانند دادوستد بین المللی و هزینه های ارتش، در حوزه توانایی هایش قرار دارند.

همچنین شایان توجه است، که نزدیکترین مشاوران ترودو یعنی جرالد باتس و کیت تلفورد با حزب لیبرال استان انتاریو پیوندهای عمیقی دارند. چراکه به ترتیب منشی اصلی مک گینتی مقام لیبرال پیشین وین و رئیس کارکنان او در دوران وزارت آموزش و پرورش اش بوده اند. در عین حال از جمله با ذائقه رأی دهندگان انتاریویی آشنایی زیادی دارند.

اگر ترودو برای وین تلاش کند، برای خودش هم مفید خواهد بود. زیرا وقتی وین در انتخابات سال 2014 به شکلی شگفت انگیز پیروز شد و دولت اکثریت تشکیل داد، هیچکس بیشتر از او در انتخابات سراسری 2015 برای پیروزی حزب لیبرال مرکزی تلاش موفقیت آمیز نکرد.

بنابراین رأی دهندگان و کارشناسان انتاریویی باید پیش از آنکه کار دولت وین را تمام شده بدانند، این مسئله را در نظر بگیرند که عدم پیروزی وی، بر تصویر عمومی مثبت ترودو در انتخابات سراسری دو سال بعد هم تأثیر خواهد داشت. در نتیجه اگر انتخابات استانی سال آینده را در متن انتخابات سراسری دو سال دیگر در نظر بگیریم، پیروزی قاطع حزب محافظه کار پیشرو انتاریو محتمل نیست.

این مسئله هم شایان توجه است که پتریک بران رهبر حزب محافظه کار پیشرو انتاریو از وضع مالیات بر گاز کربنیک در این استان پشتیبانی می کند. بنابراین نمی تواند انتظار داشته باشد که حزب محافظه کار پیشرو در سطح ملی از او حمایت نماید. زیرا بخشی از سبب انتخاب شدن اندرو شیر به رهبری این حزب، مخالفت با چنین مالیاتی بود. پس نمی تواند، در مبارزات انتخاباتی در کنار پتریک بران قرار بگیرد.

بنابراین کلید کسب اکثریت آرا در هر دو انتخابات مورد اشاره این تصمیم عاقلانه است که ترودو در انتخابات سال آینده استان نیز در پیشاپیش و مرکز قرار داشته باشد.

hamidreza-safipour

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *