صفحه اصلی / مقالات / تبدیل چین به بزرگترین صادرکننده جهان با روشی کاملا برعکس خواسته ترامپ برای آمریکا

تبدیل چین به بزرگترین صادرکننده جهان با روشی کاملا برعکس خواسته ترامپ برای آمریکا

به باور دانلد ترامپ رئیس جمهور آمریکا واردات این کشور بیش از اندازه است. به همین سبب تهدید کرده که جلوی واردات از چند کشور و عمدتا آلمان به ایالات متحده را بگیرد. یعنی همان کشوری که از صدور خودروهای زیاد آن به آمریکا، با عنوان بد خیلی بد یاد کرده است. دولت ترامپ همچنین در حال بررسی این نکته می باشد که آیا ایالات متحده باید واردات برخی از کالاهای دیگر از بعضی از کشورها مانند فولاد از چین را محدود کند یا نکند؟ هدف دانلد ترامپ کاهش 502 میلیارد دلار تراز تجاری (تفاوت میان ارزش پولی واردات و صادرات) از طریق کم کردن واردات و نزدیک نمودن آن به میزان صادرات است.

اما جالب این که چین با روشی کاملا متفاوت به بزرگترین صادرکننده جهان تبدیل شد. چراکه نتایج پژوهش اداره ملی تحقیقات اقتصادی آمریکا نشان می دهد که کلید شگفت آور این تبدیل در واقع خرید بیشتر و نه کمتر، از خارج از کشور است.  

پژوهشگران اداره مورد اشاره کار خود را با تلاش برای یافتن پاسخ این پرسش بسیار کوچک آغاز کردند: چگونه ورود چین به سازمان تجارت جهانی برای مصرف کنندگان آمریکایی سودمند است؟ پرسشی که در واقع عنوان پژوهش مذکور هم می باشد. این تحقیق که بین سال های 2000 تا 2006 صورت گرفته از جمله نشان می دهد که تولیدکنندگان می توانند با واردات مواد لازم برای ساخت محصولات خود سود ببرند. بنابراین با افزایش تعرفه های گمرکی برای واردات اینگونه مواد، در واقع تولیدکنندگان داخلی زیان می بینند.  

از دیگر سو در نتایج مورد اشاره مشاهده می کنیم که ورود چین به سازمان تجارت جهانی در سال 2001 باعث افزایش سریع صادرات آن به دیگر کشورها و از جمله آمریکا شد. مساله ای که به نوبه خود سبب گردید، بهای پایین محصولات چینی قیمت کالاهای تولیدی در آمریکا را هم تا 7.6 درصد کاهش دهد. همچنین باعث شد که صادرکنندگان چینی بتوانند، برنامه های درازمدت تر طراحی کنند. این کاهش برای مصرف کنندگان ایالات متحده خوب و برای برخی از شرکت های این کشور بد بود. چراکه نتوانستند با نرخ های جدید رقابت کنند و از بازار کار بیرون رفتند.

دومین نتیجه (بد بودن برای برخی از شرکت ها) با برداشت دانلد ترامپ در مورد اینکه چین با عضویت در سازمان مورد اشاره سبب از بین رفتن مشاغل در آمریکا شد، همخوانی دارد. اما به نظر می رسد، دانلد ترامپ در این میان به یک مساله مهم توجه ندارد. اینکه عضویت چین سبب نشد، آمریکا تعرفه های گمرکی خود بر کالاهای چینی را بردارد. کمااینکه موضع ایالات متحده در این مورد از سال 1980 به این سو یکسان بوده است. بنابراین در واقع تغییر ایجاد شده بعد از 2001 (سال ورود چین به سازمان تجارت جهانی) این بود که آمریکا روابط عادی دادوستد دائمی به چین اعطاء کرد که در نتیجه آن لازم نیست همه ساله وضعیت تعرفه ها مورد بازبینی و احیانا تغییر قرار بگیرد.

پس این کاهش تعرفه ها نبود که سبب افزایش صادرات چین به آمریکا شد. بلکه براساس نتایج مورد اشاره  سبب اصلی این بود که چین تعرفه های کالاهای وارداتی خود را کاهش داد. مساله ای که به نوبه خود سبب شد، مواد مورد نیاز تولیدکنندگان چینی به ناگهان افزایش پیدا کند. در نتیجه بهای کالاهای آنها کاهش یافت. مساله ای که به نوبه خود سبب شد تولیدکنندگان چینی مولدتر شوند و محصولات بیشتری برای رقابت در سطح جهان تولید کنند. فراتر اینکه شرکت هایی که پیشتر توان صادر کردن محصولات خود را نداشتند، توانستند فروش تولیدات شان به آمریکا را آغاز نمایند. چکیده کلام اینکه واردات بیشتر به صادرات بیشتر منجر شد. به عبارت دیگر چین به جای کاهش واردات، صادرات خود را افزایش داد.

البته باید به این مهم هم اشاره شود که تعرفه های کمتر، تنها دلیل صادرات گسترده محصولات چینی نیست. بلکه شمار زیاد کارکنان دارای مهارت کم این کشور و پایداری دولت چین در کاهش ارزش یوان/ واحد پول آن (که البته از سال 2015 دیگر ادامه نداشت) نیز از عوامل موثر بوده اند. زیرا هر دوی آنها سبب رقابتی تر شدن صادرات این کشور می باشند.

از دیگر سو این هم واقعیت دارد که افزایش واردات به خودی خود به تولیدکنندگان داخلی کمک نمی کند. زیرا برخی از آنان از این افزایش سود می برند و بعضی دیگر زیان می بینند. اما دانلد ترامپ هم باید به پیامدهای تصمیم خود بیندیشد. مثلا پیشگیری از واردات فولاد چین به آمریکا، باعث کارآفرینی در صنعت فولاد این کشور می شود. اما همچنین سبب می گردد کارخانجات و شرکت های پرشماری که از فولاد برای تولید محصولات خویش استفاده می نمایند، متحمل هزینه های بالاتری شوند. هزینه هایی که افزایش تعرفه ها برایشان به وجود می آورند. این امر در مورد سایر کالاها از جمله الوار نیز، صدق می کند. مساله ای که سبب شد دانلد ترامپ به جای عملی نمودن تهدید خود مبنی بر پاره کردن موافقتنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا)، تصمیم بگیرد در مورد آن با کانادا و مکزیک به بحث و گفت و گو بنشیند.

hamidreza-safipour

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *