Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
صفحه اصلی / مقالات / تاثیر تحریم‌های ترامپ علیه ایران، بیش از آن است که فکر می‌کنید

تاثیر تحریم‌های ترامپ علیه ایران، بیش از آن است که فکر می‌کنید

Behnam Marfou

نخستین دور از تحریم‌های جدید ایالات متحده بر علیه ایران، در شرایطی آغاز می‌شود که در هیچ یک از دو سوی این درگیری، نشانی از کاهش تنش مشاهده نمی‌گردد. تحریم‌های نفتی جدید نیز از اوایل ماه نوامبر آغاز خواهند شد و تاثیر و شدت تحریم‌ها، این بار، بسیار بیشتر از دفعات پیشین خواهد بود. با این حال، ظاهرا آنها که به پیش‌بینی وضعیت بازار نفت خام نشسته‌اند، هنوز درک کاملی از این موضوع پیدا نکرده‌اند.

شکی وجود ندارد که <دونالد ترامپ> رئیس‌جمهور آمریکا، نسبت به <باراک اوباما> رئیس‌جمهور پیشین، موضع سخت‌تری نسبت به ایران گرفته است و این بار خبری از سخت‌تر یا آسان تر کردن آرام آرام تحریم ها نخواهد بود. بدین ترتیب، انتظار می رود که واردکنندگان و صادرکنندگان نفت نیز، تا پیش از رسیدن به پنجم نوامبر و آغاز تحریم‌های نفتی، مبادلات خود را آرام آرام کاهش دهند. این بار، صادرات <نفت کاندنس> ایران نیز، که از نفت خام سبک تر است و از میدان‌های گاز طبیعی استخراج می‌شود، زیر چتر تحریم‌ها قرار گرفته است.

مخالفت دولت‌های اروپایی با خروج <ترامپ> از توافقنامه‌ هسته ای ایران، نمی‌تواند تاثیری بر کارکرد این تحریم‌ها داشته باشد. سیاستمداران و حقوق‌دانان ممکن است تلاش کنند که راهی برای ادامه‌ صادرات نفت و گاز ایران بیابند، اما به یاد داشته باشید که دولت‌ها، خریدار نفت ایران نیستند، و خرید و فروش بر عهده‌  کمپانی‌های نفتی است. تهدید به کنار گذاشته شدن از بازار آمریکا و سیستم بانکی این کشور، برای خریداران کافیست که از خرید دست بردارند. همین تهدید، شرکت‌های بین‌المللی حمل و نقل دریایی را نیز از انتقال نفت ایران، و بیمه‌های بین المللی را از پوشش دادن این معاملات منصرف خواهد کرد.

اما حذف کردن نفت صادرشده‌ ایران، چه تغییری در بازار در پی خواهد داشت؟

در ماه جولای، صادرات نفت خام و نفت سبک ایران تا 430 هزار بشکه در روز کاهش پیدا کرد که به معنای 15 درصد کاهش کلی می‌باشد. این کاهش، در مقایسه با ماه اپریل محاسبه شده، یعنی یک ماه پیش از آن که <ترامپ> آغاز تحریم‌ها را اعلام نماید. این شرایط حاضر صادرات ایران است، و به یاد بیاورید که تحریم نفتی هنوز آغاز نشده است. شرکت‌هایی مانند <رویال داچ شل> و <توتال> همین حالا هم خرید خود از نفت ایران را متوقف کرده‌اند و سایر شرکت‌های خریدار اروپایی نیز بدون شک از این دو کمپانی تبعیت خواهند کرد. در  ماه جولای، واردات نفت خام اعضای اتحادیه اروپا از ایران، به حدود 220 هزار بشکه رسید که به معنی 41 درصد کاهش از ماه اپریل است. بنابراین، بعید نیست که این اعداد تا ماه نوامبر به صفر برسند.

در ترکیه نیز، در مورد خرید نفت از ایران، به روشی مشابه اروپاییان، میان سیاستمداران و کمپانی‌ها شکاف ایجاد شده است. در حالی که <نیهات زیبکجی> وزیر اقتصاد این کشور، می‌گوید تحریم‌های آمریکا نمی تواند ترکیه را محدود کند، واردات نفت خام از ایران توسط پالایشگاه‌های ملی <تورپاس> از ماه اپریل تا کنون، 45 درصد کاهش نشان می دهد.

در آسیا، که بزرگترین بازار نفت ایران است، <کره جنوبی> از اواخر ماه جون، خرید نفت خام و نفت سبک از ایران را متوقف کرده است. این مساله، برای صادرات ایران حساسیت ویژه ای دارد، چرا که کره‌ای‌ها از خریداران عمده‌ <نفت سبک> ایران محسوب می شوند. در یک دوره 12 ماهه منتهی به ماه جون 2018، خریدهای <کره‌ جنوبی> از ایران، 50 درصد کل نقل و انتقالات این محصول را تشکیل داده بودند.

اما انتقال نفت سبک ایران به <امارات متحده‌ عربی> نیز، به نظر می‌رسد که به حالت تعلیق درآمده باشد: از سویی، دو محموله‌ اخیر نفتی ایران به این کشور، همچنان منتظر حرکت هستند و از سوی دیگر، گزارش می‌شود که شرکت ملی نفت امارات، که در شهر <دبی> واقع شده، مدتیست نیازهایش را از منابعی دورتر مانند <الجزایر>، <گینه‌ استوایی>، <آمریکا> و منطقه‌ قطبی <روسیه> تامین می نماید.

<ژاپن> نیز هرگز در برابر تحریم‌های آمریکا نخواهد ایستاد، چنان که در دوره‌ <اوباما> نیز چنین نکرد. این، سخن ما را به <هند> و <چین> می‌رساند. هیچ یک از دو کشور، هنوز خریدهای خود را کاهش نداده‌اند. در واقع، <هند> خرید خود را افزایش نیز داده و مازاد مصرفش را در انبارهایش در <مانگالور> ذخیره می‌کند. این به نظر یک روند موقتی می‌رسد و افزون بر آن، ذخیره کردن نفت توسط <هند> نیز به این معناست که این کشور، امکان کسری خرید را پیش‌بینی کرده است.

پیش‌بینی می‌شود که کاهش خرید اروپاییان، <امارات> و <ژاپن> و نصف شدن احتمالی خرید <هند>، فروش نفت ایران را به یک و نیم میلیون بشکه در روز کاهش دهد. زمانش رسیده که بازار، این موضوع را جدی بگیرد و به فکر جایگزین باشد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *