صفحه اصلی / مقالات / بسیج فاشسیت ها به نام ترامپ

بسیج فاشسیت ها به نام ترامپ

پیش درآمد: جان ایبیتسون این مقاله را که برگردان فارسی چکیده آن از نظر خوانندگان گرامی می گذرد، پیش از آن برای نشریه گلوب و میل نوشته بود، که رئیس جمهور ترامپ سرانجام زیر فشارهای همه جانبه، در چهاردهم اوت حرکت سفیدپوست های تندرو در شارلوتزویل را آشکارا محکوم کند.

در چند هفته اخیر، در آمریکا اوضاع و احوال شیر تو شیر بوده است. شکست تلاش ها برای لغو قانون خدمات درمانی اوباما، استخدام ها و اخراج های توأم با هرج و مرج در کاخ سفید، سیل فاش سازی ها در مورد رسوایی ( تماس های پنهانی با) روسیه، افزایش تنش ها با کره شمالی، و اینک رخداد ترسناک راستگرایان سفیدپوست تندرو در زخمی کردن و ظاهرا کشتن مردم در شارلوتزویل، شاهد این مدعا می باشند. رخدادی که سبب شده، وزارت دادگستری تحقیقات در دانشگاه ها در مورد تبعیض در قبال درخواست پذیرش سفیدپوستان را آغاز کند.
آیا باز هم به دلیلی دیگر نیاز است، که بگوییم دانلد ترامپ دارد درگیری نژاد-محور را افزایش می دهد؟ در واقع تلاش کنونی شامل این رئیس جمهور، کشمکش بین ترقی خواهان و محافظه کاران، و بین چپ و راست نیست. بلکه به تلاش بین کسانی که خواهان حفظ جمهوری به عنوان یک دمکراسی مبتنی بر قانون اساسی می باشند، و آنهایی است که می خواهند آمریکا را دوباره سفید کنند. کمااینکه حتی تا همین یک سال پیش نیز این فکر در مخیله انسان نمی گنجید، که صدها نازی، سفیدپوست تندرو، کوکلوکس کلان، و نژادپرست افسار گسیخته آنقدر احساس آزادی کنند، که در شهر شارلوتزویل ویرجینیا گردهم آیند و شعارهای خون و خاک، و سایر فرازهای فاشیستی سر دهند. اینکه آنها اینک احساس آزادی می کنند که دست به چنین کارهایی بزنند، تقصیر این رئیس جمهور می باشد.
زیرا او همان کسی است، که با ادعای اینکه باراک اوباما در آمریکا به دنیا نیامده، خشم جنبش موسوم به محل تولد را افزایش داد. همان کسی است، که مبارزات انتخاباتی خود را با متهم نمودن مکزیکی ها به وارد کردن مواد مخدر به آمریکا آغاز نمود. همان کسی است، که گفت نمی تواند دادگاهی منصفانه داشته باشد. چراکه قاضی لاتین تبار است. همان کسی است، که شهردارانی را تهدید می کند که می کوشند مهاجران غیرقانونی را از تلاش های دولت وی برای اخراج از خاک آمریکا، محافظت نمایند. همان کسی است، که می خواست تمام مسلمانان را از ورود به این کشور منع کند. همان کسی است، که می خواهد (در مرز مکزیک) دیوار بکشد. همان کسی است، که از محکوم نمودن سفیدپوست های تندرو خودداری کرد. اما در مقابل خشونت ها از جهات فراوان را، مورد سرزنش قرار داد. کمااینکه تارنمای نازی موسوم به دیلی استورمر در این مورد نوشت: ابدا محکوم نکرد. وقتی از او خواسته شد محکوم نماید، تنها محل را ترک کرد. بسیار بسیار خوب! خداوند به او برکت بدهد.
کاخ سفید در ساعات پس از نیمروز دوازدهم اوت و البته نه زیر نام رئیس جمهور، گفت که خشونت ها از همه سو را محکوم می کند، که البته شامل سفیدپوست های تندرو، کوکلوکس کلان ها، نونازی ها و کلیه گروه های تندرو، می شود.
البته اینگونه نیست که همه پشتیبانان دانلد ترامپ، نازی، سفیدپوست تندرو، یا نژادپرست تندروتر باشند. بلکه برخی واقعا باور دارند که نهادهای جمهوری چنان فاسد شده اند، که تنها یک پاکسازی پوپولیستی کلی ظرفیت آمریکا را بازخواهد گرداند.
اما این افراد به هر دلیل که از او پشتیبانی می کنند، دارند به رئیس جمهور نوعی توانایی می بخشند که نفرت نژادی را تقویت می کند، نازیست ها و سایر فاشسیت ها را محکوم نمی نماید، و گفتار و رفتارش دارند سفیدپوست های تندرو را به سوی کشتار در خیابان های نیویورک، واگن مترو در پورتلند، و اینک در ستیزه شارلوتزویل، سوق می دهند.
البته ما می توانیم در باره برخی از موارد مثلا اینکه اقلیت کودکانی که اینک در آمریکا به دنیا می آیند سفیدند، با افرادی که از جمله دستخوش طوفان جهانی شدن گشته اند، همدردی کنیم. اما همدردی حدی دارد. چراکه فاشسیت ها دارند، به نام دانلد ترامپ بسیج می شوند. بنابراین اگر جلوی مسمومیت خطرناک موجود در سیاست این رئیس جمهور گرفته نشود، هرج و مرج ها، رویارویی ها و مرگ های بیشتری، خواهیم داشت. اگر جلوی او گرفته نشود، امکان دارد مورخان آینده (رخداد) شارلوتزویل را چیزی زشت تر، عمیق تر و خطرناک تر، تلقی کنند.
دانلد ترامپ از جمله در پی درهم دریدن تور امنیت اجتماعی، و در هم شکستن سیستم دادوستد جهانی است. او به مطبوعات آزاد حمله می کند، سایر مردان ضعیف و خطرناک را به جنگ تهدید می نماید، و همه این کارها را با هم، و همه روزه انجام می دهد. این در حالی می باشد، که دوران ریاست جمهوری اش تازه آغاز شده است.
بنابراین کسانی (آمریکایی هایی) که به دمکراسی، مطبوعات آزاد، هماهنگی نژادی و صلح باور دارند، ناچارند به مبارزه برخیزند. آنچه برای ما کانادایی ها بسیار نومیدکننده است، این می باشد که در این مورد کار چندانی از دست مان برنمی آید. جز اینکه با ترس اوضاع را نظاره، و دعا کنیم.

Leeza

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *