مقالاتمقالات سیاسی

برنامه‌ ترودو برای افزایش مالیات‌ ثروتمندان، شکست خواهد خورد

کونراد بلک – نشنال پست

سیاست‌های مالیاتی کانادا، مدتی‌ست که تخریب شده و توازن مالیاتی کشور، رو به وخامت است. در انتخابات سال 2015، <توماس مولکر>، رهبر حزب NDP، تلاش کرد ثابت کند دولت‌هایی که از این حزب برمی‌آیند، ولخرج نیستند و در مورد توازن اقتصادی کشور، مسوولیت پذیر هستند. او قول داد که یک بودجه متوازن ایجاد کند که البته، شامل میزان کمی تغییرات مالیاتی، به نفع قشر کم‌درآمد می‌شد. در آن زمان، محافظه‌کاران، به رهبری <استیون هارپر>، استوار به مسیر خود ادامه می‌دادند و لیبرال‌ها هم، گفتند که برای پوشش دادن سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی که کارآفرین هستند، یک کسر موازنه‌ای کوتاه‌مدت را در بودجه، منظور خواهند کرد. آنها همچنین گفتند که دولت شان سه میلیارد دلار کسر درآمد خواهد داشت که از شکستن دهک دوم درآمد، یعنی درآمدهای میان 45 هزار و 283 دلار و 90 هزار و 5653 دلار، از 22 درصد به 5/20 درصد، ایجاد خواهد شد. لیبرال‌ها گفتند که تمام این کسری را از افزایش مالیات، در دهک‌های بالایی، جبران خواهند کرد.

تنها چند هفته پس از آغاز به کار دولت، وزارت اقتصاد با نگرانی اعلام کرد که تغییرات یاد شده، بر درآمدهای خالص داخلی، تاثیر خواهد گذاشت. در واقع، در سال 2016 که نخستین سال کامل پس از تغییرات مالیاتی لیبرال‌ها بود، کاهش مالیات دهک دوم درآمدی، ظاهرا 817 میلیون دلار از درآمدهای خالص داخلی کاسته است. به این ترتیب، درآمدهای ناشی از پرداخت‌های شخصی مالیات ‌‌بر درآمد در آن سال، تا پنج میلیارد دلار کاهش نشان داد. دولت به ما قول داد که کسری بودجه، پس از سه سال به پایان خواهد رسید و ما تا امسال به اضافه بودجه خواهیم رسید. قول‌های مالی پیش از انتخابات، معمولا به تمامی اجرا نمی‌شوند. اما، آن‌طور که صاحب‌نظران محافظه‌کار می‌گویند، این بار فاصله این قول‌ها با آنچه به اجرا رسید، بسیار زیاد بود.

افزایش مالیات‌های دهک‌های پردرآمد، سه میلیارد دلار درآمدی را که دولت قول داده بود، فراهم نکرد. در عوض، در این ستون مالیاتی، آن یک درصد بالایی که بیش‌ترین آزار را تحمل کردند، در سال 2016، تا 6/4 میلیارد دلار کمتر از سال 2015، درآمد مالیاتی ایجاد کردند. برخی از منابع خبری در وزارت اقتصاد، مدعی شده اند که حدود 90 درصد این کاهش، در<آلبرتا> مشاهده شده است. این یک درصد بالایی، برخلاف ادعای بسیاری از سیاستمداران که آنها را استثمارگران ضداجتماع و محتکرینی حریص و مالیات‌گریز توصیف می‌کنند، از افرادی تشکیل شده‌اند که بیشترشان از طریق کار و تلاش سخت و زیرکی سازنده‌ خود به آن جایگاه مالی رسیده‌اند. در سال 2016، افزون بر کاهش درآمد مالیاتی از این دهک بالایی که از 140 هزار دلار در سال آغاز می‌شود، تعداد کانادایی‌های این دهک نیز به میزان 30 هزار نفر ریزش نشان می‌دهد. این موضوع، همیشه باعث شگفتی سیاستمداران چپگرا، و حتی چپگرایان معتدل است، که بیشتر مردم، درآمدی را که کسب کرده‌اند؛ به اندازه ملک و زمینی که دارند، از دارایی‌های خود به شمار می‌آورند. این سیاستمداران نمی‌پذیرند که دولت، حق چالش‌ناپذیر و بی‌حساب و کتابی برای اینکه درآمد کسب‌شده‌ افراد را از دست شان برباید، ندارد.

در این میان، بسیاری باور دارند که بخش قابل توجهی از مشکل، ضربه‌ سختی است که به خاطر قیمت‌های غیرعقلانی نفت، به درآمدهای <آلبرتا> وارد شد. بخشی از این مشکل درآمدی مربوط به درگیری‌ها بر سر خطوط انتقالی بود و بخشی دیگر، مانعی بود که <بریتیش کلمبیا> بر سر صادرات نفت این استان از طریق لوله‌های BC و اشتغال‌زایی نفتی در این استان ایجاد کرد.

جای شگفتی است که آنها که در <اتاوا> بر مسند قدرت هستند، و به هر شکل دستی در سیستم مالیاتی کشور دارند، متوجه خطر افزایش مالیات دهک‌های بالا نیستند. آمریکایی‌ها یک بار در سال 1965 و کاهش مالیات <کندی> و <جانسون> و بار دیگر در دهه 1980 و کاهش مالیات توسط <ریگان> این مساله را تجربه کردند. آنها متوجه شدند که این کار، موجب پدیده‌ای می‌شود که <تغییرات رفتاری> نام گرفته و در آن، ثروتمندان از کشور خارج می‌شوند، و آنها که مانده‌اند، به روش‌هایی زیرکانه‌تر برای کاهش مالیات روی می‌آورند. برخی نیز، اصلا از پرداخت مالیات، شانه خالی می‌کنند.

اکنون هفت استان از 10 استان کشور، دارای نرخ بهره‌ بالای 50 درصد برای دهک‌های بالایی هستند. دولت لیبرال نباید فراموش کند که این روش، در نهایت کاهش درآمد را در پی خواهد داشت و هیچ دولتی، با کسری بودجه‌ای به این اندازه، دوام نخواهد آورد.  

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

 

نصب اپلیکیشن ایران جوان