صفحه اصلی / اخبار / با داعشی های بازگشته به کانادا چه باید کرد؟

با داعشی های بازگشته به کانادا چه باید کرد؟

اتاوا- حال که داعش در میدان جنگ عراق و سوریه و یا به خلافت خودخوانده اش، شکست خورده است، با کانادایی های داعشی که به کشور بازگشته اند، چه باید کرد. بازگشت آنها دولت ترودو را با چالش جدی روبرو کرده است. با اینکه دفتر رالف گودل، وزیر امنیت عمومی معتقد است که در تعداد این افراد نباید اغراق کرد، اما بر اساس گزارش آژانس های اطلاعاتی کانادا، حدود 60 کانادایی طی یک دهه گذشته از مناطق ناآرام، از جمله سوریه و عراق به کشور بازگشته اند. اطلاق عنوان <پیکارجویان خارجی> به همه این افراد صحیح نیست، زیرا برخی از آنها مسوولیت تامین مالی گروه های تروریستی یا اداره کمپین های تبلیغاتی آنها را به عهده داشتند. بین 180 تا 190 کانادایی که با هدف عضویت در گروه های تروریستی کشور را ترک کردند، به کانادا بازنگشته اند و مقامات کانادایی به دلیل بالا بودن تلفات تروریست ها در جبهه های جنگ، انتظار بازگشت همه آنها را ندارند. همانطور که گفته شد، نحوه برخورد با تروریست هایی که به کشور بازگشته و باز خواهند گشت، به موضوع بحث جدی تبدیل شده است.

لورن داوسون، استاد جامعه شناسی دانشگاه واترلو، دیدگاه منحصر به فردی در مورد این موضوع دارد. او عضو گروهی از کارشناسان و محققانی است که به صورت سیستماتیک و از طریق رسانه های اجتماعی با ده ها پیکارجوی خارجی در عراق و سوریه مصاحبه کرده است تا از انگیزه ها و سوابق آنها مطلع شود. داوسون همچنین کاملا با برنامه هایی که در اروپا برای جلوگیری از گرویدن مردان جوان به افراط گرایی به اجرا گذاشته شد، آشنا می باشد. استاد دانشگاه، اخیرا در این مورد با خبرنگار مجله MacLeans گفتگویی انجام داده است.

داسون معتقد است که در اکثر حوزه های حقوقی، یافتن شواهد و مدارک کافی برای حصول اطمینان از محکوم شدن آنها در دادگاه، تقریبا غیرممکن است. بنابراین نیمی از پرونده ها به نتیجه دلخواه نخواهد انجامید. هیچ دولتی، از جمله دولت کانادا، به دلایل سیاسی، مایل به انجام این کار نیست. مسلما هیچ کس نمی خواهد بدون اطمینان صد درصد از پیروزی در دادگاه، پرونده های تروریستی را به جریان بیندازد. به دست آوردن سند و مدرک از مکان هایی مانند سوریه و عراق، چالشی باورنکردنی است.

او در پاسخ به این سوال که در صورت فقدان مدرک کافی برای بازداشت این افراد، چه باید کرد؟ گفت: باید با این افراد گفتگو کرد. آنها باید جذب برنامه های مبارزه با افراط گرایی بشوند. اما این کار باید به صورت داوطلبانه انجام بشود. شما می توانید دو گزینه شرکت در اینگونه جلسات و برنامه و یا حضور در دادگاه را پیش روی او قرار بدهید. اکثر آنها، به دلیل خلاص شدن از زندان، گزینه اول را می پذیرند.

داوسن در مورد این برنامه ها گفت: شما با هیئتی از کارشناسان که به تمامی اطلاعات مورد نیاز دسترسی دارند، روبرو هستید. این هیئت از مددکاران اجتماعی، کارشناسان آموزشی، درمانگران شغلی، رهبران مذهبی و افراد دیگر تشکیل شده است. آنها ابتدا وضعیت فعلی فرد را ارزیابی می کنند. مسلما فردی که دیپلم دبیرستان را دریافت نکرده است، نمی تواند به درستی در جامعه ادغام شود. بنابراین اقدام اول تشویق فرد برای ادامه تحصیل است. کارشناسان همچنین خدمات مشاوره خانواده را ارائه می کنند. فراموش نکنید که این افراد بایستی به طور منظم به پلیس گزارش بدهند. آنها تحت نظر خواهند بود، تا از عدم ارتباط آنها با گروه های تروریستی دیگر و اعضای شان اطمینان حاصل شود.

داوسون در مورد میزان موفقیت این نوع رویکرد، اطلاع دقیق ندارد، اما دولت دانمارک تاکنون به این روش با ده ها پیکارجوی بازگشته به کشور برخورد کرده و تا به این لحظه هیچ کدام از این افراد به فعالیت های تروریستی اقدام نکرده اند.

استاد دانشگاه خوشبین ما معتقد است که اکثریت قریب به اتفاق این پیکارجویان با احساس ناامیدی و پشیمانی به کشور باز می گردند. اما عده ای نیز همچنان عقاید افراط گرایانه را حفظ کرده و به شرکت در فعالیت های تروریستی تمایل خواهند داشت. به همین دلیل است که باید در ارزیابی این افراد دقت کنید. خوشبختانه مقامات امنیتی ما کاملا در کار خود مهارت دارند.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *