اخباراخبار کانادا

اختلال کم توجهی-بیش فعالی درمان نشده می تواند در بزرگسالی مهلک باشد

تورنتو- اختلالی که به اختصار ADHA خوانده می شود، یک اختلال رفتاری رشدی است که با فقدان توجه، فعالیت بیش از حد یا پرتحرکی، رفتارهای تکانشی یا ترکیبی از این موارد همراه است و جزو شایع ترین اختلالات رفتاری در سنین کودکی و بلوغ است. 

کلوئه هم اکنون 22 ساله اولین بار در 19 سالگی مبتلا به attention-deficit hyperactivity disorder تشخیص داده شد. زن جوان ساکن تورنتو در گفتگو با خبرنگار Global News گفت که نمرات درسی اش در اولین سال دانشگاه به شدت افت کرده بود. نمی توانستم روی مطلب درسی متمرکز بشوم و با عبور فردی از کنارم یا کوچکترین صدا حواسم پرت می شد. در تمام دوران دبستان و دبیرستان معلم هایم مرا یک مزاحم و اختلال گر نظم کلاس می دانستند. 

کلوئه همیشه به ابتلایش به ADHD مشکوک بود. زیرا آرام و قرار نداشت و مغزش مدام در حال کار کردن بود. با اینکه آمادگی مراجعه به پزشک را داشت ولی نگران بود که مردم با دانستن خبر بیماری اش، او را مورد قضاوت قرار بدهند. او هم اکنون مبتلا به ADHD، افسردگی و اضطراب تشخیص داده شده است. 

علائم ابتلا به این اختلال رفتاری نزد همه مشابه نیستند. اما به همان اندازه آزاردهنده می باشند. داروهایی که برای آن تجویز می شود، با هدف رساندن میزان فعال بودن مغز به حد نرمال مصرف می شوند. 

متاسفانه ADHD همچنان به عنوان یک اختلال رفتاری جدی تلقی نمی شود. به همین دلیل موانع زیادی بر سر راه تشخیص به موقع آن وجود دارد. انگ مبتلا بودن به یک اختلال رفتاری نیز باعث می شود که بسیاری از مبتلایان بیماری شان را کتمان کنند و باعث بشوند تشخیص قطعی آن با تاخیر انجام شود. 

بر اساس برآورد پزشکان، حدود 1.1 میلیون بزرگسال کانادایی از ADHD رنج می برند. متاسفانه هرگونه تاخیر در تشخیص و درمان به دچار شدن فرد به افسردگی و اضطراب منجر می شود. همچنان که در مورد کلوئه اتفاق افتاد. هنگامی که یک کودک مشکوک به ابتلا به ADHD تشخیص داده می شود، چندین تست بر روی او انجام می شود. با والدین و آموزگاران کودک صحبت می شود و چندین پزشک در فرایند درمان با یکدیگر همکاری می کنند. پس از تحقیقات اولیه، پزشکان اطلاعات و سوابق خانوادگی بیماری را بررسی می کنند، زیرا ADHD ارثی است. در پایان تشخیص صحیح داده می شود. از آنجایی که ADHD غالبا با اختلالات دیگر همراه است، تشخیص بایستی با نهایت دقت انجام شود. 

این فرایند نزد بزرگسالان پیچیده تر است. زیرا پزشکان به منابع اطلاعاتی مانند کارنامه، والدین و آموزگاران فرد دسترسی ندارند. ضمن اینکه فرد مبتلا نیز به درستی نمی تواند مشکلاتی که در تمام عمر با آنها دست به گریبان بوده را تشریح کند. به همین دلیل است که پزشکان تشخیص زودهنگام و آغاز هرچه زودتر دوره درمانی را ضروری می دانند. 

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

 

نصب اپلیکیشن ایران جوان