صفحه اصلی / مقالات / املاک و مسکن / اجاره نشینی در تورنتو: کابوسی تمام عیار

اجاره نشینی در تورنتو: کابوسی تمام عیار

این روزها تلاش برای یافتن یک آپارتمان استیجاری در تورنتو، حتی بیش از جفت یابی در دنیای مجازی روحیه انسان را تضعیف می کند. کمااینکه کین لئو که اعتبار مالی مناسب و شغل خوبی دارد، از اینکه  نمی تواند یک واحد مسکونی استیجاری پیدا کند، به شدت دلسرد و ناراحت است. مثلا هفته پیش برای دیدن یک آپارتمان یک خوابه 40 دقیقه رانندگی کرد. اما وقتی به مقصد رسید، دریافت که مالک آن را به مشتری دیگری اجاره داده، که پیش از او خودش را به محل موعود رسانده بود. این حسابدار 25 ساله در این پیوند می گوید: آیا مردم پیش از اجاره، محل مورد نظر را نمی بینند؟

مالکان می توانند سنگدل باشند

اینک اجاره نشینی در تورنتو از همیشه سخت تر می باشد. زیرا از سال 2008 به این سو بهای مسکن دوبرابر شده است. بنابراین خرید آن برای خیلی ها غیرممکن می باشد. این مسئله سبب شده که اجاره بها نیز در تورنتو به میزانی بی سابقه برسد، و به وضعیت شهرهایی مانند لندن نزدیک شود. بنابراین مستأجران بالقوه چنان درمانده شده اند، که پشت فرمان می نشینند، در خیابان ها راه می افتند و به دنبال واحد مسکونی استیجاری می گردند. همچنین مانند مشتریان تارنماهای جفت یابی، در دنیای مجازی برای خود پرونده درست می کنند، تا نظر موجران را جلب نمایند. فراتر اینکه به گفته دست اندرکاران مربوطه قوانین نوین سبب بی رغبتی ساخت و ساز مسکن شده، و به همین سبب احتمالا میزان اجاره بها همچنان رو به افزایش خواهد داشت. روند موجود به بالا رفتن توقع مالکان منجر شده است. کمااینکه کانراد رایگر مشاور املاک شرکت کلر ویلیامز می گوید: دیگر نمی توانم مشتریان با اعتبار مالی متوسط را نزد مالکان ببرم.

اینک سرمایه گذاران، موجران و مستأجران بالقوه، در پی یافتن پاسخ این پرسش اند، که روند افزایش بهای مسکن تا چه زمانی به قوت خود باقی خواهد ماند؟ زیرا گرچه این بها از ماه مارچ به این سو به طور متوسط 17 درصد کاهش داشته، اما بهای متوسط یک خانه از دو سو متصل به واحدهای کناری در تورنتو، هنوز نزدیک به رکورد یک میلیون و 390 هزار دلار است. واحد های استیجاری نیز چنان روی بورسند، که از زمان عرضه به بازار آنها تنها دو هفته طول می کشد، تا اجاره بروند. در نتیجه بهای متوسط کرایه خانه هم، در بالاترین میزان خود قرار دارد.

در به در به دنبال واحد مسکونی استیجاری

مستأجران بالقوه در خیابان ها به دنبال تابلوهایی می گردند، که رویشان فراز “برای اجاره” نوشته شده باشد. همچنین در سال گذشته اجاره بها 11 درصد افزایش داشت. بگونه ای که میزان متوسط آن از مرز دو هزار دلار گذشت، و برا ی نخستین بار به 2 هزار و 73 دلار رسید. در عین حال شمار واحدهای خالی نیز، کاهش پیدا کرد. بگونه ای که میزان آن در مجتمع های استیجاری نوتر به 0.1 درصد رسید. در ماه آپریل دولت استان انتاریو قوانین نوینی را برای اجاره در نظر گرفت، که بر اساس آن میزان افزایش اجاره بها نمی تواند بیش از 2.5 درصد باشد. همچنین این قانون را به واحدهای مسکونی استیجاری ساخته شده پس از سال 1991 تسری داد. اما دست اندرکاران ساخت و ساز مسکن می گویند، این قانون سبب بی رغبتی برای ساخت مجتمع های جدید خواهد شد. مسئله ای که به نوبه خود رقابت مستأجران بالقوه برای تعیین تاریخ دیدار با موجران را به شدت افزایش خواهد داد. وضعیتی که هم اینک نیز، چندان مساعد نیست. کمااینکه به گفته کین لئو تاکنون چهار مالک قرارشان را با او به هم زده اند. زیرا اوضاع بگونه ای می باشد، که حتی یافتن زیرزمین های مسکونی و سایر انواع قابل سکونت استیجاری که به طور رسمی به بازار عرضه نمی شوند نیز، این روزها کاری کارستان شده است. بنابراین بسیاری از مستأجران بالقوه هر روز به این امید به تارنماهای مربوطه مراجعه می کنند، که شاید واحدی برای اجاره عرضه شده باشد.

پرداخت اجاره حتی برای زمانی پیش از نقل مکان

همه ساله 100 هزار تن به تورنتو نقل مکان می کنند. این مسئله یافتن واحدهای استیجاری را مشکل تر از پیش می نماید. بگونه ای که دینا و تئو بلاک، زوج جوانی که در آلبرتا زندگی می کنند و به سبب آغاز کلاس های تئو در دانشگاه تورنتو باید در ماه سپتامبر به شهر ما نقل مکان نمایند، پذیرفته اند حتی اجاره ماه آگست را هم بپردازند.

خرسندی موجران بالقوه

وضعیت کنونی سبب انبساط خاطر مالکان شده است. کمااینکه جف مدلی روز دوم آگست یک واحد 600 پای مربعی (56 مترمربعی) واقع در یک مجتمع مسکونی در مرکز شهر را که هیچ ویژگی چشمگیری هم ندارد، برای اجاره بهای ماهانه هزار و 800 دلار به بازار عرضه کرد. این واحد درست روز بعد به قیمت ماهانه هزار و 850 دلار به اجاره رفت. خودش در این باره می گوید: هر بار آن را اجاره داده ام، پول بیشتری گیرم آمده است.

کانراد رایگر هم خاطرنشان می کند: تا زمانی که میزان عرضه افزایش نیابد و یا از میزان تقاضا کم نشود، بازار همچنان بی تعادل باقی خواهد ماند.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *