املاک و مسکنمقالات

اجاره‌ کردن خانه در تورنتو؛ کابوسی برای اجاره‌نشین‌ها

از: کاتیا دیمیتروا – بلومبرگ

جستجو برای یافتن یک آپارتمان اجاره‌ای در تورنتو، شباهت زیادی دارد به جستجو برای پیدا کردن رابطه‌ رمانتیک در سایت‌های دوست یابی؛ تفاوت اینجاست که اولی، ناامیدی و سرخوردگی بیشتری به همراه دارد. اگر فکر می‌کنید این توصیفی اغراق آمیز است، از آقای کین لائو، اجاره‌نشین اهل تورنتو بپرسید. او از آن مستاجرهایی است که موجرها، معمولا به دنبالش هستند و او را تایید می‌کنند؛ چرا که امتیاز اعتبار بانکی‌اش بالاست و شغل خوب و تثبیت‌شده‌ای نیز دارد. اما هفته‌ گذشته، او مجبور شد 40 دقیقه رانندگی کند تا به بازدید یک آپارتمان یک خوابه‌ استیجاری برود و به محض اینکه به مقصد رسید، دریافت که یک مشتری دیگر، با صاحبخانه قرارداد این واحد را بسته است. آقای لائو که 25 سال دارد و یک حسابدار است می‌گوید: شرایط به جایی رسیده که مردم حتی دیگر نمی‌روند جایی را که در اینترنت پیدا کرده‌اند، با چشم خود ببینند و همانطور ندیده، قرارداد می‌بندند.

اجاره‌ کردن خانه در تورنتو، به سخت‌ترین حالت خود در سال‌های اخیر رسیده است. قیمت مسکن، از سال 2008 تا کنون، دو برابر شده و بنابراین خرید خانه برای بسیاری از مردم غیرممکن شده است. قیمت‌های بالا، اجاره‌ها را به حدی بی‌سابقه بالا برده و آنها را به سطح اجاره‌ها در مناطقی مانند محله‌ بروکلین شهر نیویورک و بخش‌های ایتالیایی‌نشین لندن، رسانده است. این شرایط، اجاره‌نشینان را تا اندازه‌ای در تنگنا قرار داده که آنها افزون بر جستجوی خیابان‌های شهر، برای خود به مانند سایت‌های دوست یابی، صفحات و پروفایل‌های آنلاین درست می‌کنند تا نظر صاحب‌خانگان را جلب کنند. و البته آن طور که ساختمان‌سازان تورنتو می‌گویند، به خاطر قوانینی که ساخت و ساز را دشوار کرده، روند افزایشی اجاره‌ها، همچنان ادامه خواهد داشت.

در حال حاضر، سرمایه‌گذاران و وام‌دهندگان بازار مسکن، تلاش می‌کنند دریابند که پایان این روند افزایشی قیمت‌ها به کجا خواهد رسید. گرچه قیمت مسکن در تورنتو، از ماه مارچ تا کنون – نسبت به دوره‌ مشابه در سال گذشته– یک کاهش 17 درصدی را نشان می‌دهد، اما میانگین قیمت یک خانه‌ غیرآپارتمانی در این شهر همچنان تا یک میلیون و 110 هزار دلار می‌رسد. از سوی دیگر، شاخص تولید واحدهای اجاره‌ای تورنتو نیز، به دو هفته رسیده و این یعنی مستاجرین باید زمان بسیار طولانی‌تری برای یافتن واحدهای اجاره‌ای جستجو نمایند.

املاک استیجاری تورنتو، به سه گروه تقسیم می‌شوند: کاندوهایی که مالک شخصی دارند، ساختمان‌های اجاره‌ای با یک صاحبخانه‌ مرکزی و اتاق و سوئیت در منازل شخصی. آمارها نشان می‌دهد که اکنون در تورنتو و برای جمعیت شش میلیون نفری آن، شمار هزار و 125 واحد کاندو (آپارتمانی) اجاره ای وجود دارد؛ میزانی که از سال گذشته، 13 درصد کاهش داشته است. اجاره‌‌ این واحدها، سال گذشته برای نخستین بار با 11 درصد افزایش، از مرز دو هزار دلار در ماه گذشت و اکنون تا دو هزار و 73 دلار نیز می‌رسد. آنظور که گفته شد، داده‌های آماری محلی نشان می‌دهد که این اجاره‌ها شباهت زیادی به اجاره‌های مناطق خوب شهر نیویورک (دو هزار و 89 دلار) و لندن، پایتخت انگلستان (هزار و 960 دلار) دارد. 

 

 

میزان واحدهای خالی و آماده‌ اجاره، در برج‌های استیجاری تورنتو نیز، در سه‌ماهه‌ دوم سال جاری با کاهش بسیار، به یک‌دهم درصد رسیده است. در ماه اپریل، دولت استانی انتاریو یک قانون جدید اجاره‌ای برای این استان تصویب کرد که در 25 سال گذشته، بی‌سابقه بوده است. این قانونگذاران، سقف 5/2 درصد را برای افزایش اجاره‌ها تعیین کرده و ساختار کنترل اجاره‌ها را، به تمام آپارتمان‌هایی که پس از سال 1991 ساخته شده‌اند، گسترش دادند. این همان قانونی است که ساختمان‌سازان می گویند انگیزه برای ساخت و ساز را از بین برده و باعث شده مستاجرین مجبور شوند برای اجاره‌ واحدهای جدید، از سر و کول هم بالا بروند. آقای کنراد رایگر، دلال املاک استیجاری در Keller Williams Realty می‌گوید: شرایط خیلی وخیم شده و موجرها، دنبال بهانه می‌گردند که متقاضیان را رد کنند. این شرایط باعث سرخوردگی شدیدی در میان اجاره‌نشینان شده و بازار را به هرج و مرج کشانده است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *