مقالاتمقالات اجتماعی

آیا قانون ممنوعیت نمادهای مذهبی در کبک، به ادغام اقلیت ها در جامعه منجر می شود؟ 

گزارش دو هفته گذشته مجله درمورد تصویب قانون ممنوعیت استفاده از نمادهای مذهبی توسط کارکنان دولت در کبک، واکنش های متفاوت خوانندگان عزیز و همچنین سایر کانادایی ها را سبب شد. اما در مجموع می توان گفت که بسیاری از آنها با نظر اکثریت کبکی ها (66 درصد) در مورد لزوم به اجرا گذاشته شدن این قانون موافق بودند. آنچه جای بحث دارد استدلالی است که از سوی گروه های مختلف برای تایید یا رد قانون مطرح شده است. در این مقاله به برخی از نقطه نظرات ارائه شده و واکنش کانادایی ها اشاره می شود. 

قانون Bill 21 از حمایت اکثریت کبکی ها (به جز مونترالی ها) برخوردار است، اما تقریبا هیچ یک از اقلیت های مذهبی ساکن استان آن را نپذیرفته اند. آنها ضمن تاکید بر اینکه قانون مورد اشاره آزادی ادیان را نقض می کند، انگیزه نهفته در پس آن را بیگانه هراسی و نژادپرستی می دانند. اقلیت های مذهبی معتقدند فرصت های شغلی بخصوص در بخش دولتی برای آنها محدودتر خواهد شد و هیچ کبکی نبایستی مجبور بشود بین شغل و اعتقادات اش یکی را انتخاب کند. در مقابل حامیان آن، از جمله حزب کبکوا، متفکرین ایتیست (Atheist) و اتحادیه کارکنان دولت (به نمایندگی از سوی 40 هزار کارمند اداری)، ضمن رد این برداشت اصرار دارند که قوانین مشابه به ادغام هرچه بیشتر و بهتر مهاجران در جامعه منجر خواهد شد. فرانسوا لگو، رئیس دولت کبک ضمن دفاع از تصویب این قانون مدعی شد که اقلیت ها نبایستی چندان نگران باشند، چون قانون می توانست به مراتب سختگیرانه تر از آنچه هست باشد. کبک می توانست مانند فرانسه استفاده از نقاب در ملاء عام را به کل ممنوع کند. 

همانطور که انتظار می رفت، گروه های مخالف از جمله شورای ملی مسلمانان کانادایی، انجمن آزادی های مدنی کانادا و جامعه یهودیان کبک چالش حقوقی را بر علیه دولت کبک به جریان انداخته اند. بایستی منتظر نتیجه و اعلام نظر قاضی بود. اما تا آن زمان می توان درباره دیدگاه سایر کانادایی ها و همچنین احتمال تصویب قوانین مشابه در سایر استان های کانادا صحبت کرد. 

نتایج نظرسنجی ها نشان دهنده وجود اختلاف نظر در میان ساکنان استان های دیگر می باشد. برای مثال در انتاریو 42 درصد موافق و 47 درصد مخالف اعمال ممنوعیت مشابه در استان می باشند. این نسبت در استان های Prairies (به جز آلبرتا) 41 درصد موافق و 44 درصد مخالف و در بریتیش کلمبیا 41 درصد موافق و 45 درصد مخالف است. با اینکه شکاف بین موافقان و مخالفان در این استان ها چندان زیاد نیست، اما بیشترین اختلاف در آلبرتا با 44 درصد موافق و 53 درصد مخالف می باشد. 

واکنش رهبران احزاب فدرال هرچند نه چندان قاطع ولی به نوبه خود جالب بود. جاستین ترودو به ذکر اینکه هیچ کس (او قبلا از کلمه دولت استفاده کرده بود) نباید به یک زن بگوید که چه بپوشد یا نپوشد، اکتفا کرد. اندرو شیر گفت که به عنوان نخست وزیر هرگز چنین لایحه ای را به مجلس فدرال ارائه نخواهد کرد و اینکه حزب محافظه کار از آزادی های فردی دفاع می کند. جاگمیت سینگ نیز از تصویب این قانون ابراز تاسف کرد، زیرا خاطره تلخ دوران کودکی و نوجوانی خودش به عنوان یک سیک توربان بر سر را که جایگاهی در اجتماع برای خود نمی دید را زنده کرده است. 

مسلما قرار داشتن در سال منتهی به انتخابات فدرال بر موضع گیری رهبران احزاب تاثیر گذاشته است. اینطور فکر نمی کنید؟ 

***

واقعیت این است که دولت کبک به قول انتخاباتی اش عمل کرد و قانون ممنوعیت استفاده از نمادهای مذهبی توسط کارکنان دولت و همچنین دریافت کنندگان خدمات دولتی را تصویب کرد. 

با توجه به آنچه در رسانه های مختلف مطرح شده است، آیا قانون جدید کبک به ادغام هرچه بیشتر و بهتر اقلیت های مذهبی در جامعه منجر می شود و یا به حاشیه رانده شدن آنها؟ 

فراموش نکنیم که دولت کبک با علم به اینکه بسیاری از زنان مسلمان حجاب، مردان سیک توربان و مردان یهودی کیپا بر سر می گذارند، آنها را به عنوان مهاجر پذیرفته، به کار گرفته و از آنها مالیات می گیرد. با این حساب آیا می توان آنها  را پس از ورود به کشور از اشتغال در بخش دولتی منع کرد؟

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان