صفحه اصلی / اخبار / آیا سیستم جدید اسپانسرشیپی والدین از طریق قرعه کشی عادلانه است؟

آیا سیستم جدید اسپانسرشیپی والدین از طریق قرعه کشی عادلانه است؟

Behnam Marfou

اتاوا- دانیل ددورو، برای اسپانسرشیپی والدین اش، خوزه و میگدالیا، ماه ها وقت و 500 دلار هزینه صرف کرد. اما در پی تغییرات اعمال شده از سوی دولت فدرال در قوانین اسپانسرشیپی والدین و پدربزرگ و مادربزرگ، زحمات و البته پول اش به هدر رفت. او 250 دلار بابت هزینه پستی و 200 دلار نیز بابت تحویل مدارک توسط پیک به اداره مهاجرت هزینه کرده است. هزینه هایی که متاسفانه قابل برگشت نیستند. پس از بی نتیجه ماندن تلاش قبلی دنیل برای آوردن والدینش از ونزوئلا به کانادا در ژانویه 2016، او بار دیگر فرم های تقاضانامه برای سال 2017 را به اداره مهاجرت ارسال کرد. دنیل نوامبر گذشته، با هدف برخورداری از شانس بهتر در سیستم first-come, first-serve یک پیک را استخدام کرد تا از تحویل به موقع مدارک به اداره مهاجرت و شهروندی، اطمینان حاصل کند. اما درست قبل از تعطیلات کریسمس، اداره مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا فرایند رسیدگی به تقاضاهای اسپانسرشیپی والدین در سال 2017 را تغییر داد. از این پس، به جای سیستم قبلی، از قرعه کشی استفاده خواهد شد.  10 هزار نفر از میان انبوه متقاضیان از طریق قرعه کشی انتخاب شده و از آنها برای ارسال مدارک، دعوت می شوند.

دنیل 35 ساله که تکنیسین هواپیما بوده و در سال 2009 به کانادا مهاجرت کرده است، می گوید: ما بار دوم، به موقع عمل کردیم تا شانس بهتری داشته باشیم. اما حالا کاملا ناامید شده ایم. اگر دولت می خواست قوانین را تغییر بدهد، می بایست ما را از قصدش آگاه می کرد.

بر طبق سیستم جدید، متقاضیان از حالا تا 2 فوریه برای مراجعه به وب سایت اداره مهاجرت و تکمیل فرم آن لاین شرکت در قرعه کشی زمان دارند. افرادی که در قرعه کشی برنده می شوند، 90 روز برای ارسال مدارک کامل فرصت خواهند داشت.

در پی تصمیم دولت محافظه کار سابق مبنی بر تعیین سقف برای تعداد اسپانسرشیپی والدین و پدربزرگ و مادربزرگ، جهت کاهش حجم پرونده های در حال رسیدگی، رقابت بین متقاضیان برای به دست آوردن یکی از 5 هزار سهمیه محدود، چند برابر شده است. تا جایی که آنها صدها دلار برای استخدام پیک هزینه می کنند تا پشت درب واحد دریافت تقاضانامه ها در اداره مهاجرت و شهروندی در صف بایستند و بلافاصله بعد از باز شدن درب، داخل شوند.

آوی گو، وکیل متخصص در امور مهاجرت می گوید: دولت فدرال با جایگزین کردن سیستم سهمیه بندی با سیستم قرعه کشی، در واقع یک روند تبعیض آمیز را با روند تبعیض آمیز دیگر جایگزین کرده است. نتیجه تغییری نکرده است. والدین و پدربزرگ و مادربزرگ شهروندان کانادایی همچنان به منزله شهروندان درجه دو تلقی می شوند. اگر لیبرال ها واقعا می خواستند به ملحق شدن خانواده ها به یکدیگر کمک کنند، می بایست سهمیه بندی را حذف کرده و با اختصاص منابع مالی و انسانی به روند رسیدگی به تقاضاها سرعت ببخشند.

دنیل می گوید: تنها حسن سیستم جدید این است که قبل از انتخاب شدن، وقت و پول تان را صرف نمی کنید. اما این احتمال وجود دارد که یک فرد فاقد شرایط لازم انتخاب شود و فرصت انتخاب شدن را از فرد واجد شرایط بگیرد. اگر بدشانس باشید، هرگز نمی توانید پدر و مادرتان را به کانادا بیاورید.

به نظر شما، سیستم جدید عادلانه است؟


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *