صفحه اصلی / مقالات / آیا ستاره بخت لیبرال ها رو به افول دارد؟

آیا ستاره بخت لیبرال ها رو به افول دارد؟

Behnam Marfou

برای نخستین بار: دوستداران نخست وزیر ترودو کمتر از غیرعلاقمندانش

نتایج آخرین نظرسنجی مؤسسه انگس رید نشانگر آن می باشد که تنها اندکی پس از دو سال از آخرین انتخابات سراسری، محبوبیت نخست وزیر به زیر 50 درصد کاهش یافته است. درصد کسانی هم که فکر می کنند زمان تغییر دولت فرارسیده، از 16 در ماه فوریه سر به 46 زد.

براساس این نتایج 46 درصد شرکت کنندگان درنظرسنجی گفته اند، آقای ترودو را تأیید می کنند. در حالی که 49 درصد خاطرنشان نموده اند که نخست وزیر مورد تأییدشان نیست. این امر حتی در مورد نسل موسوم به هزاره (متولدین اواخر دهه 1970 یا اوایل دهه 1980 تا اوایل دهه 2000) نیز، مصداق دارد. نسلی که عامل کلیدی تضمین موفقیت وی در انتخابات مورد اشاره و حفظ محبوبیت اش تاکنون بوده اند. کمااینکه تنها 56 درصد آنها گفتند، او را تأیید می کنند. این میزان در مقایسه با 68 درصد هنگام انتخابات، نشانگر کاهشی چشمگیر است. کاهشی که در سایر گروه های سنی حتی بیشتر می باشد. کمااینکه درصد تأییدکنندگان وی در گروه سنی 35 تا 54 سال از انتخابات مذکور تا نظرسنجی مورد اشاره از 58، به 45 نزول کرده است. این اعداد و ارقام برای گروه سنی 55 به بالا، به ترتیب 63 و 40 درصد می باشد.

نکته بسیار مهم

آنگونه که در گزارش مؤسسه انگس رید آمده محبوبیت آقای ترودو پس از آن کاهش یافت که بیل مونرو وزیر اقتصاد و دارایی دولت اش به سبب عدم اعلام سهام خود در شرکت مونرو شپل هدف تحقیقات اخلاق کاری قرار گرفت. بنابراین ادامه حضور وی در هیئت دولت می تواند هرگونه پیشرفت اقتصادی کانادا را (که براساس اظهارات مقامات صندوق بین المللی پول سبب شده جایگاه بیشترین رشد مربوطه در بین کشورهای پیشرفته گروه هفت را کسب کند)، تحت الشعاع قرار دهد.

نکته بسیار مهم تر

حال می توان تصور کرد وقتی مردم به سبب عملکرد وزیری چنین واکنشی به رئیس دولت نشان می دهند، در قبال اشتباه خود وی چگونه عکس العملی خواهند داشت؟ چراکه در بیستم دسامبر مری داسون مقام ارشد ناظر بر قانون تضاد منافع و دیده بان اخلاقیات کشور که دستکم از ماه مه در این مورد تحقیق می کرد، در گزارش اش نتیجه گرفت که سفر دسامبر گذشته آقای ترودو و خانواده اش به جزیره خصوصی آقاخان از جمله با استفاده از بالگردی خصوصی و همچنین گذراندن تعطیلات همسر و فرزندانش در ماه مارس 2016 در این جزیره، نقض چهار ماده این قانون بوده اند. چراکه این ماده ها پذیرش هدایا و یا مزیت هایی را که بتوانند منطقا بر تصمیم های دولت اثر بگذارند، برای همه اعضای کابینه و خانواده هایشان ممنوع کرده است.

خانم داسون همچنین دیدار خصوصی نخست وزیر با آقاخان در ماه مه سال گذشته و کمک بلاعوض 15 میلیون دلاری به مؤسسه نیکوکاری زیر ریاست این میلیارد را نقض قانون تضاد منافع دانست.

پوزش نخست وزیر

نخست وزیردرابتدا بااین استدلال که آقاخان دوست خانوادگی دیرینه اش است، از سفر خود دفاع می کرد. اما در همان روز اعلام گزارش خانم داسون از اینکه وی را در جریان سفر خود قرار نداده بود، پوزش خواست. ولی افزود فردی (که نامش را نبرد) گفته بود از آنجا که آقاخان دوست آقای ترودو است، چنین سفری مسئله ای نیست. البته این حرف قانونا درست می باشد. اما خانم داسون گفت این دوستی پس از آن شکوفا شد که آقای ترودو در سال 2013 به رهبری ملی حزب لیبرال رسید. بنابراین کلمه دوست در مورد این دو صدق نمی کند. کمااینکه خاطرنشان کرد اگر آقای ترودو بازیگری برجسته در صحنه سیاسی کانادا نبود، احتمال چنین پیشنهادی از سوی آقاخان منتفی می شد.

نخست وزیر همچنین افزود، در آینده از پیش مقام ارشد مربوطه را در جریان همه سفرهای شخصی خود قرار خواهد داد.

واکنش ها و انتقادهای تند

اما به نظر نمی رسد، پوزش خواهی آقای ترودو تأثیر چندانی بر منتقدانش داشته باشد. کمااینکه از جمله جردن پرس خبرنگار خبرگزاری رسمی کانادا/ Canadian Press درنوشتار خود به این مناسبت، از جمله آورده جاستین ترودو که با قول استاندار طلایی شفافیت و رفتار اخلاقی بر سر کار آمد، نخستین نخست وزیر ناقض قانون تضاد منافع شد…

اندرو شیر رهبر ملی حزب محافظه کار – منتقد و رقیب اصلی دولت- هم از جمله گفت: اینکه نخست وزیر ابتدا به ساکن تشخیص ندهد که در این مورد تضاد منافع وجود دارد، فراموشی و لغزشی جدی است….

پیتر کنت نماینده محافظه کار مجلس ملی و منتقد رسمی اخلاقیات دولت نیز خواستار بازگرداندن بخش اعظم و یا تمامی 215 هزار دلار پول مالیات دهندگان شد که صرف حمل و نقل و تأمین امنیت نخست وزیر در آن سفر گردید.

نیثن کالین نماینده دمکرات نویی مجلس ملی و منتقد دوم اخلاقیات دولت هم گفت: او قانون را شکست، به سفری رفت که نباید می رفت، …دستکم باید هزینه آن را بپردازد.

براساس اظهارات سخنگوی نخست وزیردر بیست و یکم دسامبر،آقای ترودو پول پرواز خود و خانواده اش از ناسائو پایتخت باهاما به جزیره مورد اشاره و بالعکس را پرداخت.

از دیگر سو گروه دیده بان دمکراسی در نامه ای به کرن شپرد مقام ارشد لابیگری، خواستار بررسی این مسئله شده که آیا آقاخان با مبادرت به چنین دعوتی، قانون لابیگری را نقض کرده است؟

آیا تاریخ تکرار می شود؟

روند موجود با محبوبیت چشمگیر و در ادامه افول محبوبیت و مقبولیت و در نهایت شکست حزب محافظه کار به رهبری وقت استیون هارپر شباهتی فراوان دارد، که پیش از روی کار آمدن دولت کنونی در دو انتخابات لیبرال ها را شکست داده بود. کمااینکه در دوم ماه مه 2011 رأی دهندگان کانادایی نه تنها دولت اقلیت او را مورد تأیید قرار دادند، بلکه آن را به عنوان دولتی اکثریت ابقاء کردند. زیرا این حزب در حالی با 167 کرسی به پیروزی مطلق دست یافت، که اگر 155 کرسی به دست می آورد، می توانست دولت اکثریت تشکیل دهد.

آن انتخابات همچنین آشکار کرد که مدتی می شود، حزب لیبرال در سراشیبی افتاده است. کمااینکه در انتخابات 14 اکتبر 2008 محبوبیت این حزب به شکلی بی سابقه کاهش یافته و به پایین ترین سطح مقبولیت خود از سال 1867 (در بیش از 140 سال) نزول کرده بود. این نتیجه تعداد کرسی های لیبرال ها در مجلس ملی را از 95 به 76 کاهش داد. شکست حزب لیبرال به ویژه در استان انتاریو قابل توجه محسوب می شد که به طور سنتی همواره هوادار آنها بوده است. چراکه حتی در این استان نیز حزب محافظه کار با به دست آوردن 51 کرسی در برابر 38، لیبرال ها را عقب راند. این نتایج بسیار ضعیف، سبب استعفای استفن دیان رهبر وقت حزب لیبرال و انتخاب مایکل ایگناتی یف به جای وی گردید. اما روند موجود چنان به سرعت ادامه یافت که ایگناتی یف ناچار شد در انتخابات 2011 نه تنها به عنوان رهبر لیبرال ها بلکه به صورت شخصی نیز، به شکستی سنگین تن بدهد و مانند استفن دیان از رهبری حزب کنار بکشد. زیرا حتی خودش هم در حوزه انتخاباتی اتوبیکو- لیک شور قافیه را به برنارد تروتیر محافظه کار باخت.

وضعیت مشابه لیبرال ها در انتاریو

وضع کنونی لیبرال های حاکم در استان ما هم، چندان بهتر از همتایان ملی شان نیست. کمااینکه نظرسنجی دسامبر گذشته مؤسسه انگس رید نشانگر آن بود، که 78 درصد شرکت کنندگان از عملکرد دولت کتلین وین ناراضی اند (میزان راضی ها تنها 16 درصد بود و 6 درصد نیز نظری ندادند). این میزان پایین ترین اندازه از هنگام روی کار آمدن دولت لیبرال استان انتاریو از فوریه 2013 به این سو به شمار می رود.

نتایج برخی از نظرسنجی های پاییز امسال نیز نشان دادند که عملکرد این دولت از نظر مردم به اندازه ای بد بوده، که نشانگر پیروزی حزب محافظه کار پیشرو، آن هم با اکثریت فوق العاده می باشد. کمااینکه محبوبیت خانم وین در بین نخست وزیران استان ها از همه کمتر است. بنابراین به نظر می رسد رأی دهندگان انتاریویی برآنند که پس از 14 سال حکومت لیبرال ها، دیگر آنها را برنگزینند.

آیا ستاره بخت لیبرال ها رو به افول دارد؟

این پارگراف دقیقا پس از انتخابات سال 2011 در این ستون نوشته شد: تجربه نشان داده که دنیای سیاست نیز مانند زندگی، فراز و فرودهای پیش بینی شده و پیش بینی نشده زیادی دارد. بنابراین گرچه پیروزی اخیر حزب محافظه کار بزرگ و چشمگیر است، اما حفظ حالت موجود بسیار دشوارتر از ایجاد آن می باشد. هرچه نباشد استانی که اینک تبدیل به جولانگاه نوین محافظه کاران شده، به طور سنتی همواره طرفدار حزب لیبرال بوده است. بنابراین هیچ استبعادی ندارد که چند سال بعد مجددا به حالت پیشین خود بازنگردد.

آن پارگراف اینک درمورد لیبرال های حاکم کنونی نیز، مصداق دارد.

Behnam Marfou

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *