مقالاتمقالات سیاسی

آیا ترامپ در سال دو هزار و بیست پست ریاست جمهوری را تحویل خواهد داد؟ 

درسی از انتخابات سال هزار و هشتصد

با گرم شدن فضای انتخاباتی مرحله اول در ایالات متحده، دموکرات ها به فکر بهترین راه برای دور کردن دونالد ترامپ از کرسی ریاست جمهوری در سال دو هزار و بیست هستند. اما پرسش در مورد چگونگی شکست دادن ترامپ شاید بسیار کم اهمیت تر از این مساله باشد که آیا او نتیجه انتخابات و شکست احتمالی خود را قبول خواهد کرد یا خیر؟

ترامپ پیشتر، از دست دادن آرای سال دو هزار و شانزده را مورد پرسش قرار داده و اتهامات بی اساس تقلب در نتیجه انتخابات را بی اساس خواند. او همچنین بارها ایده تمدید دوره ریاست جمهوری اش بیشتر از مدت هشت سال مندرج در قانون اساسی ایالات متحده را مطرح کرده است. حتی به ادعای جری فالوئل جونیور مبنی بر اینکه نخستین دوره ریاست جمهوری اش دو سال تمدید شود، تا زمان تحقیقات روسیه را جبران کند اشاره کرده است. بدتر ازهمه، شاید وکیل پیشین ترامپ مایکل کوهن بود که هنگام شهادت در مقابل کمیته نظارت مجلس در فوریه دو هزار و نوزده هشدار داد: با توجه به تجربیاتم در زمینه کار با آقای ترامپ، من می ترسم که اگر او در سال دو هزار و بیست نتیجه انتخابات را از دست بدهد، هرگز نتوانیم انتقال صلح آمیز قدرت را انجام دهیم.

نانسی پلوسی، نماینده دموکرات در مجلس نمایندگان، اخیرا ابراز نگرانی کرده است که ترامپ در صورت ضعیف بودن فضای دموکراتیک و پیروزی دموکرات ها، به آنها امتیاز نخواهد داد.

اضطراب نسبت به پاسخ احتمالی ترامپ به نتیجه انتخابات سال دو هزار و بیست امری گسترده است که بر سپهر سیاست آمریکا سایه افکنده است. به استثنای فضای سیاسی سال هزار و هشتصد و شصت که باعث بروز جنگ داخلی شد سابقه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا یکی از صلح آمیز ترین انتقال قدرت ها است. مردم و احزاب بیش از دو قرن است که اداره کشور و دفتر ریاست جمهوری را با کمترین دردسر پیش برده اند.

آمریکایی ها تمایل دارند که به انتخابات سال هزار و هشتصد به عنوان پیش زمینه این دستاورد نگاه کنند، که در آن برای مشخص کردن نتیجه انتخابات و اعلام کاندیدای پیروز به مجلس نمایندگان ارجاع داده شد.

این نخستین باری بود که رئیس جمهوری پست خود را به رقیبش از جناح مقابل واگذار کرد. انتخابات سال هزار و هشتصد آزمایشی بود که نشان داد جمهوریت یک سیستم می تواند از درون نبرد حزبی بر سر ریاست جمهوری جان سالم بدر ببرد. و نتیجه آن به آمریکایی ها اطمینان داد که دموکراسی کارآیی دارد و می تواند در سرنوشت کشور دخالت داشته باشد.

اما این کل داستان نیست. انتخابات سال هزار و هشتصد بیش از آنچه واقعیت داشت، بسیار ناگوار بود. از آنجا که مجلس نمایندگان بارها به بن بست رسیده بود، جمهوریخواهان دموکراتیک با احتیاط روبرو شدند که فدرالیست ها از این بن بست برای جلوگیری از بن بست بزرگتر استفاده می کنند؟ 

همین طمع به بن بست کشاندن تا پایان دوره آدامز، سنا را با چالش روبرو کردند، توماس مک کین فرماندار پنسیوانیا به زور متوسل شد و افسران و شهروندان پنسیلوانیا را به وفاداری به جفرسون واداشت.

نقشه مک کین نشانگر ضرورت دموکراسی آمریکایی و اعتماد به نفس آن در تصمیم گیری افرادی است که وظیفه حفظ آن را دارند. انتقال مسالمت آمیز قدرت نتیجه انتخاب افراد است. یک ویژگی طبیعی شخصیت سیاسی آمریکا است.

دشمنی باز با هنجارهای دموکراتیک

دولت ترامپ در سه سال اول خود، دشمنی علنی با آداب و رسوم را نشان داده كه به طور سنتی نهادهای سیاسی آمریكا را با چالش روبرو كرده است.

درگیری های بی شمار در تضاد منافع، مخالفت با احضارنامه ها و احکام دادگاه، امتناع از انتشار اظهارنامه مالیاتی رئیس جمهور، استخدام فرزندان ترامپ، حمله به رسانه ها و عدم دسترسی به رسانه ها (این فقط بخشی از موارد بسیار است) همه نشانه های نگران کننده را به وجود می آورد.

و در نهایت پیشنهاد مکرر ترامپ است که می خواهد بیش از هشت سال خدمت کند. همه بر این باورند که اگر ترامپ نتواند در مسیر انتخابات کاری از پیش ببرد، او آماده است تا نتایج سال دو هزار و بیست را به چالش بکشد.

آمریکایی ها و ناظران نگران نباید یک امتیاز ترامپ را به طور واضح در نظر بگیرند. چه کسی حدس می زند که آیا سال دو هزار و بیست مسیر مسالمت آمیز هزار و هشتصد را دنبال خواهد کرد یا راه جنگ هزار و هشتصد و شصت را؟

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

ایران جوان را در اینستاگرام دنبال کنید.

 

  • 6
  • 0