اخباراخبار کانادا

آیا با پایان برنامه های حمایتی دولت در دوران پاندمی، بیکاران به بازار کار باز خواهند گشت؟

با نزدیک شدن به پایان برنامه های حمایتی دولت کانادا در دوران پاندمی، کارفرمایانی که برای پر کردن مشاغل خالی خود با مشکل کمبود نیروی کار مواجه شده بودند امیدوارند سیلی از نیروی انسانی روانه بازار کار شود. اما متاسفانه معادله به این سادگی نیست.

در روزهای اول پاندمی دولت کانادا به منظور حمایت از کارکنان تعدیل شده و تحقق دستورالعمل خانه نشینی، برنامه CERB را معرفی کرد و به کمک این برنامه و سایر برنامه های حمایتی به ویژه برنامه کمک به پرداخت دستمزد کارکنان، بقای بسیاری از خانواده ها و مشاغل در این دوران رکود را تضمین کرد.

امروز اقتصاد کانادا در شرایط متفاوتی قرار دارد از جمله اینکه با به وجود آمدن 850 هزار فرصت شغلی جدید، نرخ بیکاران در آگوست 2021، 420 هزار نفر نسبت به سپتامبر 2020 کاهش یافت و به میزان پیش از پاندمی نزدیک تر شد. همچنین، با وجود اینکه همچنان می توان نرخ بیکاری را بالا دانست، در نیمه دوم سال2021، 700 هزار فرصت شغلی خالی وجود دارد که عمدتا مربوط به رستوران ها و مشاغل مربوط به سرو غذا و نوشیدنی است؛ اما چرا بیکاران برای بازگشت به کار اقدام نمی کنند؟.

چند عامل در شکل گیری این پدیده نقش دارد که از آن جمله می توان به ترس از ابتلا به کووید، بی ثباتی بازار و احتمال اعلام لاک داون مجدد اشاره کرد. برخی از کارکنان سابق نیز به دنبال فرصت های شغلی در صنعتی متفاوت از کار قبلی خود هستند. 

اما دسترسی به حمایت های دولتی و تامین مخارج خانوار از محل این حمایت ها به طور قطع یکی از عوامل اصلی کاهش انگیزه افراد برای بازگشت به کار است، دولت پس از پایان برنامه CERB در سپتامبر 2020، ابتدا شرایط برخورداری از بیمه بیکاری را تسهیل کرد و سپس برای افرادی که واجد شرایط دریافت بیمه بیکاری نبوده و در عین حال به طور مستقیم تحت تاثیر کووید بخش عمده درآمد خود را از دست داده بودند، برنامه CRB را معرفی کرد. موسسه مالی سی دی هاو نیز با توجه به درآمد هفتگی خوب 400 الی 500 دلار برای متقاضیان این برنامه ها، نسبت به از بین رفتن انگیزه کارکنان مشاغل کم درآمد برای آغاز به کار بعد از کاهش محدودیت های ناشی از پاندمی هشدار داده بود.

در ادامه، دولت با کاهش مبلغ حمایتی به 300 دلار در هفته و اعلام پایان برنامه CRB تا اکتبر و شرایط تسهیل شده بیمه بیکاری در نوامبر، سعی در ترغیب نیروی کار کشور به از سر گرفتن مشاغل خود کرد. هرچند این اقدام در بازگرداندن نیروی کار بی تاثیر نبود اما باز هم نتوانست مشکل کارفرمایان را در جذب نیروی لازم برطرف کند.

در حال حاضر، شاید یکی از موثرترین راهکارها برای حل این معضل اصلاح سیستم بیمه بیکاری با افزایش حداقل درآمد لازم جهت برخورداری از این بیمه باشد. همچنین لازم است دولت حمایت از افرادی را که مدت طولانی تری از بازار کار دور بوده اند در اولویت قرار دهد، چرا که هر چه زمان بیکاری و خانه نشینی طولانی تر باشد بازگشت به مشاغل خوب با درآمد قابل قبول دشوارتر است. اکنون توجه به اینکه حدود 62 درصد جمعیت بیکار فعلی بیش از یک سال است که کار خود را از دست داده اند می توان انتظار داشت در پیدا کردن شغل مورد نظر خود در دوره پساپاندمی با مشکل مواجه شوند، درست است که شرکت در دوره های آموزشی و یادگیری یا به روز رسانی مهارت ها شانس یافتن شغل های بهتر را افزایش می دهد. اما افرادی که بیشتر از یک سال از بازار کار جدا مانده اند، ضمن کاهش اعتماد به نفس، مهارت های خود را فراموش شده و قدرت یادگیری دوباره را در خود ناچیز ارزیابی می کنند. اینجاست که دولت می تواند با مداخله به موقع، برنامه هایی در جهت ایجاد انگیزه، ارتقاء مهارت ها، و حتی درمان مشکلات روحی که گریبان بسیاری از افراد بیکار شده را گرفته است، شانس اشتغال این افراد را افزایش داده و روند بازگشت نیروی انسانی به بازار کار را تسریع کند.

به طور خلاصه، برگزاری دوره های مهارتی هدفمند، مشاوره شغلی و برنامه های کمک به سلامت روحی اقدامات اساسی و بجایی است که در کمک به گذار از شرایط حاکم بر دوران پاندمی به دوران پساپاندمی، از سر گیری کار و تکاپو برای کسب درآمد، و همچنین حل مشکل کارفرمایان در جذب نیروی کار، مفید و موثر خواهد بود.


برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
Don`t copy text!
بستن

AdBlock را متوقف کنید

سیاست