مقالاتمقالات اجتماعی

 آیا آب شهری کانادا سالم است؟ وجود میزان بالای سرب در آب لوله کشی!

در پایان تحقیقات یک ساله 120 پژوهشگر و روزنامه نگار از 9 دانشگاه کشور و 10 سازمان رسانه ای، از جمله  Global News و Concordia University، اعلام شد که صدها هزار کانادایی در اقصی نقاط کشور به دلیل فرسوده و قدیمی بودن سیستم لوله کشی، آب حاوی مقدار بسیار بالایی سرب مصرف می کنند. 

با اینکه آب شهری که از تصفیه خانه راهی سیستم لوله کشی می شود، عاری از سرب است، ولی به دلیل فرسوده و قدیمی بودن لوله کشی منازل، مدارس و مجتمع های آپارتمانی و همچنین استفاده از سرب برای جوشکاری لوله ها و تجهیزات جانبی، آلوده به دست مصرف کننده می رسد. 

بسیاری از کودکان در مدارس و مهدکودک های کانادا آب آشامیدنی حاوی میزان خطرناک سرب مصرف می کنند. آزمایشات انجام شده بر روی آب لوله کشی مدارس انتاریو نشان می دهد که در فاصله آوریل 2016 تا مارچ 2018، آب حداقل یک سوم از مدارس و مهدکودک های استان حاوی بیش از 5ppb  سرب بود. در حالی که در سال 2019، وزارت بهداشت و درمان کانادا سقف 5ppb را به عنوان حداکثر مقدار مجاز سرب در آب آشامیدنی اعلام کرد. حداکثر میزان مجاز در انتاریو همچنان 10ppb می باشد. انتاریو تنها استان کانادا می باشد که تست کیفیت آب لوله کشی در مدارس و مهد کودک ها را اجباری کرده است. در واقع در نتیجه همین آزمایشات، آلوده بودن آب بیش از 2 هزار و 400 مدرسه و مهدکودک در انتاریو شناسایی شد.  

کارشناسان بهداشتی، قرار گرفتن در معرض سرب را تهدیدی جدی برای سلامت عمومی جامعه می دانند. اما بسیاری از کانادایی ها از عوارض بلندمدت آن بر سلامتی بی اطلاع می باشند. سرب فلزی سمی است که به پیوندهای عصبی (بخصوص در کودکان) آسیب رسانده و موجب بیماری های خونی و مغزی می شود. میزان حداقل 5 میکروگرم سرب در هر دسی لیتر خون کودکان سبب اثرات سوء بر بهره هوشی خواهد شد و این اثرات با افزایش تماس با سرب و افزایش غلظت خونی سرب، افزایش خواهد یافت. دل درد شدید، یبوست، درد مفاصل زانوها، مچ و آرنج، کمر، شانه، سردرد، خستگی، بی قراری و بی اشتهایی از علائم مسمومیت با سرب است. 

کانادا از نظر منابع آب شیرین در رده سوم جهان قرار دارد. در واقع دریاچه های آب شیرین حدود 12 درصد از کانادا را تشکیل می دهند. متاسفانه آب شرب در کانادا که به داشتن دریاچه های زلال و قله های پر برف مشهور است، دارای میزان خطرناکی سرب می باشد. نتیجه آزمایشات انجام شده بر روی نمونه های آب شهرهای Prince Rupert بریتیش کلمبیا، Regina و Moose jaw در ساسکاتون و مونترال نشان می دهد که میزان سرب موجود در آب این مناطق به مراتب بالاتر از میزان سرب آب چند شهر آمریکا، از جمله Flint میشیگان می باشد که چند سال قبل خبرساز شد. 

 

 

مسوولین بسیاری از شهرهای کانادا می گویند که سیستم لوله کشی میلیون ها منزل و ساختمان طی چند دهه اخیر جایگزین نشده اند. صاحبخانه ها به دلیل پرهزینه بودن نوسازی سیستم لوله کشی، مایل به انجام آن نیستند. استفاده از لوله های سربی در ساختمان های نوساز از سال 1975 ممنوع شده است. اما سیستم لوله کشی شهری سربی همچنان آب آشامیدنی منازل، بیزنس ها و مدارس را تامین می کند.

دولت فدرال می تواند با اختصاص بودجه به نوسازی زیرساخت ها کمک کند. از سوی دیگر وزارت بهداشت و درمان نیز می تواند دستورالعمل جامع و ملی را برای کلیه مناطق کشور تدوین کند، اما مشکل اینجاست که اختیار قانونی برای اعمال آن را ندارد. مدیریت، تصفیه و توزیع آب آشامیدنی در حوزه اختیارات دولت های استانی و شهرداری ها می باشد. 

برای حل این معضل و برطرف کردن تهدید جدی برای سلامت عمومی چه باید کرد؟ آیا می توان با ارائه محرک های مالی آنها را به تعویض سیستم لوله کشی منازل و ساختمان هایشان تشویق کرد؟ جریمه نقدی چطور؟!

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!