صفحه اصلی / مقالات / آموزش دادن راه پیشگیری از آزارهای جنسی به کودکان

آموزش دادن راه پیشگیری از آزارهای جنسی به کودکان

Behnam Marfou

 

نوشته: پوکو کرنسمیت استاد، جوآن اسمیت دارن استادیار خشونت های جنسی و خشونت های بین المللی، و مگان هیکس دانشجوی پسادکترا، هر سه از دانشکده مددکاری دانشگاه دولتی وین در شهر دیترویت آمریکا

 

ممکن است در هنگامه طرح ادعاهای حمله ها و آزارهای جنسی برعلیه هاروی واینستین و بیل ئو رایلی، آمریکایی ها یاد بگیرند، چگونه از خشونت های جنسی در جامعه خود پیشگیری کنند.

ما با بررسی تاثیرات خانواده، مدرسه و محیط بر رفتار خشونت آمیز نوجوانان، اطلاعاتی به دست آورده ایم، که کمک می کند در مدارس برنامه های پیشگیری از خشونت به اجرا درآیند. آنچه در پی می آید، چکیده ای از مسایل مهمی است، که باید در این پیوند مورد توجه قرار بگیرند.

کاهش مخاطرات

کاهش خشونت های جنسی به مفهوم سرمایه گذاری در برنامه های پیشگیری است، که رفتارهای توأم با سوء استفاده جنسی را مدنظر قرار می دهند. اکثر برنامه هایی از این دست اغلب بر آموزش چگونگی کاهش مخاطرات در معرض حمله بودن به دختران و زنان تمرکز دارند. راهبردهای دفاع شخصی و مواظب یکدیگر بودن در مهمانی ها، از جمله اینگونه آموزش ها می باشند.

اما چنین برنامه هایی اغلب بی تاثیرند. زیرا به این واقعیت نمی پردازند، که بیشتر آزارها و خشونت های جنسی از سوی فردی آشنا و مورد اعتماد صورت می گیرند. کمااینکه معمولا شخصی در مسند قدرت مانند آموزگار و یا مربی، دست به چنین اقدام هایی می زند. بنابراین امکان دارد، این برنامه ها سبب کاهش برخی از مخاطرات بشوند. اما برای رفع این کاستی و پیشگیری واقعی باید تنها بر فردی متمرکز باشند، که واقعا می تواند از اینگونه خشونت ها پیشگیری کند، که همانا همان متخلف بالقوه است.

خشونت های جنسی مشکل همگانی

با توجه به این کاستی، برنامه های در دست اقدام دارند افرادی را هم که در اینگونه خشونت ها نقشی ندارند و تنها ناظر آنها هستند، تشویق می کنند که شوخی ها و رفتارهای توأم با خشونت های جنسی را به چالش بکشند، تا هنجارهای سالم و مثبت گسترش داده شوند. مثلا در برنامه هایی مانند نقطه سبز به دانش آموزان دبیرستانی و دانشجویان آموزش داده می شود، برای پیشگیری از خشونت های جنسی و یا کمک به قربانیان این خشونت ها پا پیش بگذارند. در سال 2014 نیز رئیس جمهور وقت اوباما و معاونش بایدن با راه اندازی پویش/ کمپین به عهده ماست، چنین افرادی را تشویق می کردند، که وارد گود شوند.

اما اینگونه برنامه ها نیز، با موانع جدی روبرو هستند. چراکه جوانان و نوجوانان همه روزه در معرض روش های فراگیر و تقریبا نامرئی قرار دارند که نشانگر آنند، که جامعه رفتارهای توأم با خشونت های جنسی را می پذیرد، و حتی از آنها چشم پوشی می کند. مثلا امکان دارد والدین بر کودکان خود فشار بیاورند، تا یکی از اعضای خانواده را که خود این بچه ها مایل نیستند، در آغوش بگیرند. در حالی که این اعضاء و به ویژه خود والدین باید از نقش خویش آگاهی داشته باشند. مثلا وقتی پدری به شوخی می گوید که می خواهد دخترش را در برابر پسرانی که مایلند با او رفت و آمد داشته باشند محافظت کند، چون می داند پسرها چگونه هستند، در واقع هم به پسر و هم به دختر خود می آموزد، که پسران مهاجمان کله پوک، و دختران قربانیان بی پناه، هستند. بنابراین وجود برنامه های پیشگیری برای آموزش به والدین نیز، ضرورت دارد. اما برای پرداختن به اینگونه مسایل مهم، برنامه چندانی موجود نیست.

مردها چی؟

برنامه هایی مانند راهنمایی پسران برای مرد شدن وجود دارند، که هدفشان این است که پسران و مردان متوجه شوند خشونت های جنسی چیزی بیش از یک مشکل زنانه می باشد. بنابراین پسران و مردان هم باید از نقش خود در مورد پیشگیری از این خشونت ها آگاه باشند.

اما اینگونه برنامه ها نمی توانند و نباید این مساله را نادیده بگیرند، که 23 درصد پسران و مردان آمریکایی هم در طول عمر خود آزارها و یا خشونت های جنسی را تجربه می کنند. بنابراین گرچه میزان تجاوز به مردان و هدف آزارهای جنسی قرار دادن آنها کمتر از زنان است، اما در همه موارد اینگونه نیست. کمااینکه از جمله بر اساس یک گزارش معتبر، مردان نیز تقریبا به اندازه زنان برای فعالیت های جنسی که خودشان مایل به انجام آنها نیستند، زیر فشار قرار دارند.

گام بعدی چیست؟

برنامه های پیشگیری از خشونت های جنسی باید از سنین پایین آغاز شوند، و در تمام طول عمر ادامه داشته باشند. زیرا آموزش پیشگیری از این خشونت ها باید با یاد دادن همدلی با دیگران، مهارت های ایجاد ارتباط درست و توانایی حل مشکلات، آغاز شود. چنین آغازی از طریق آموزش متمرکز بر احترام به خود و دیگران، ایجاد ارتباط درست و رضایت، سبب اشاعه و ارتقای رفتار صحیح جنسی می شود. به عبارت دیگر این برنامه ها باید افراد کم و سن سال را در راه تغییرات مثبت در جوامع خود تقویت کنند. همچنین کودکان باید از سنین پایین بفهمند که آزارهای جنسی نه یک مساله زنانه، که مساله ای اجتماعی است. بنابراین هر دو جنس در پیشگیری مورد نظر نقشی مهم ایفاء می کنند. در حقیقت پذیرش اینکه آزارهای جنسی مشکل همه جامعه است، عاملی حیاتی در پیشگیری از این آزارها و خشونت های جنسی می باشد.

hamidreza-safipour

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *