مقالاتمقالات اجتماعی

آغاز موج دوم پاندمی و سردرگمی والدین: آیا یک حقوق کفاف مخارج زندگی را می دهد؟

 

با تلاش مدارس برای کنار آمدن با سیستم آموزش حضوری، آنلاین و یا ترکیبی، اکنون بسیاری از والدین ناچار به هماهنگ کردن برنامه کاری خود با فرزندان، مراقبت 24 ساعته از آنها و همچنین ایفای نقش معلمی برای تکمیل روند آموزش آنها هستند. حتی والدینی که فرزندان شان به صورت تمام وقت در مدرسه حضور پیدا می کنند نیز مدام نگران هستند که تا کی این شرایط دوام خواهد داشت.

با تشدید روز به روز شمار مبتلایان به کووید-19، بسیاری از پدر و مادرها شروع به محاسبه دخل و خرج خود کرده اند تا ببینند آیا گرفتن پرستار به صرفه تر است یا استعفا از کار.

با آغاز موج دوم پاندمی کووید-19، بعضی از مادرها برای مراقبت از فرزندان شان مجبور به مرخصی از شغل مورد علاقه شان، بازاریابی حرفه ای و ماندن در خانه شدند.

آنها می گویند بچه ها چپ  و راست به بهانه تب و آبریزش بینی از مدرسه به خانه فرستاده می شوند.

کیم فر یکی از این مادرها می گوید از آنجا که درآمد او نسبت به شوهرش کمتر است و ضمنا مسوولیت مراقبت از فرزندان با او بوده است، در شرایط فعلی او و شوهرش تصمیم گرفته اند که مادر شغلش را کنار بگذارد.

 

 

خانم فر می گوید: با توجه به اینکه این کار تا چندین سال ما را از لحاظ مالی در فشار قرار می دهد برای عبور از شرایط بحرانی باید کمربندهایمان را محکم ببندیم. او می گوید از دست دادن یک درآمد کامل یعنی تاخیر در پرداخت اقساط وام، بازنشستگی دیرتر، و بدهی بیشتر در صورت بروز هزینه های پیش بینی نشده. 

طبق گزارش اداره آمار کانادا، هرچند در ماه اول سال تحصیلی جدید و با مشغولیت مجدد فرزندان به حضور فیزیکی یا آنلاین در مدارس، میزان اشتغال والدین به وضعیت پیش از پاندمی نزدیک شد، اما آنها همچنان ساعت های کمتری کار می کنند و یا بیشتر به دورکاری تمایل دارند. تعداد مادرانی که کمتر از نصف ساعت های معمول کار می کنند اکنون 70 درصد بیشتر از ماه فوریه شده است. این میزان در پدرها فقط 23 درصد افزایش یافته است. همچنین 33 درصد مادران و 26 درصد پدرها بیشتر ساعات کاری خود را به صورت دورکاری خدمت می کنند. به گزارش اداره آمار، این اعداد و ارقام نشان می دهد مادرها در مقایسه با پدرها برای ایجاد تعادل بین کار بیرون و مسوولیت مراقبت از فرزندان بیشتر تلاش می کنند.

بسیاری از والدین هم ترجیح داده اند به جای ترک کار خود، یک پرستار یا معلم تمام وقت استخدام کنند. این انتخاب نیز، با وجود حفظ هر دو درآمد پدر و مادر، خانواده را با فشار هزینه ای معادل قسط یک وام مسکن روبرو می کند: استخدام پرستار در حال حاضر حدود 30 هزار دلار در سال، و 2500 دلار در ماه هزینه دارد.

و تازه این همه هزینه های مربوط به پاندمی نیست. بسیاری از والدین برای جلوگیری از استفاده پرستار یا معلم خصوصی فرزندشان از وسایل حمل و نقل عمومی و قرار گرفتن در معرض ابتلا به ویروس، هزینه های رفت و آمد او را نیز تقبل می کنند.

به علاوه، به اعتقاد کارشناسان اقتصادی، 6 ماه آینده برای مردم سخت تر از ماه های گذشته خواهد بود. چرا که به جز فرا رسیدن موعد بازپرداخت وام ها،  بسیاری از کمپانی ها با درک ضرر و زیان ناشی از دوران پاندمی مجبور به کاهش دستمزدها یا تعدیل نیرو خواهند شد. تصور کنید یک معلم یا پرستار استخدام کرده اید و آن وقت خود شما هم شغل تان را از دست می دهید. در این شرایط چه طور باید از پس مخارج خانه بر بیایید؟

مورگان المر، مشاور اقتصادی، به مردم پیشنهاد می دهد برای مدیریت شرایط مالی خانواده به این نکات توجه کنند: 

اول باید ببینند آیا یک حقوق می تواند پاسخگوی مخارج اساسی آنها مانند قسط وام، خرید مایحتاج اولیه و پرداخت قبوض باشد یا خیر. بعد هزینه های اضافی خانواده مانند استفاده از اشتراک پخش فیلم یا خریدهای غیرضروری را شناسایی، و قطع یا کم کنند. در صورتی که باز هم هزینه های خانواده بیشتر از میزان درآمد بود چاره ای نیست جز استفاده از کردیت. اما به جای اینکه مدام از لاین آف کردیت خود خرج کنند، توصیه می شود کمبود ماهانه را مشخص کرده و هر ماه فقط به همان میزان از این منبع برداشت کنند. ضمن اینکه بعد از بحران نیز باید تا مدتی برای بازپرداخت این بدهی فشار مالی را تحمل کنند. برای مثال وقتی جهان به حالت عادی برگشت و مردم دوباره برای گذراندن تعطیلات به سفر رفتند، بهتر است شما صرفه جویی کرده و پول تفریح و سفر را برای بازپرداخت بدهی انباشته شده در دوران پاندمی پس انداز کنید. سایر پس اندازها نیز باید در جهت تسویه این بدهی ها مصرف شوند. البته با این کار شما فقط پس اندازتان را از دست نمی دهید، بلکه سودی که از سرمایه گذاری آن در بلندمدت نصیب تان می شد را نیز هزینه کرده اید. 

با اینهمه و با آگاهی کامل، تصمیمی را که به صلاح خانواده خود می دانید بگیرید. همان طور که گفته شد معمولا این زنان هستند که مسوولیت مراقبت از فرزندان را به عهده دارند و در نتیجه بیشتر در معرض از دست دادن شغل و درآمد خود قرار می گیرند. اما به گفته سندی مارتین، کارشناس اقتصادی، این مساله باعث می شود زنان بیشتر به ارزش ها و نقش خود در محافظت از خانواده پی ببرند، پس هیچ وقت نباید بابت آن ناراحت و شرمنده باشند

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
نیازمندیهای ایران جوان 

Don`t copy text!
بستن

AdBlock را متوقف کنید

سیاست