صفحه اصلی / مقالات / املاک و مسکن / آسانسورها مشکل بزرگ ساختمان های مرتفع

آسانسورها مشکل بزرگ ساختمان های مرتفع

bahman-azimi-gif

در تقریبا 10 هزار ساختمان انتاریو، 20 هزار آسانسور وجود دارند. بدیهی است که تصور شود این آسانسورها باید برای رفت و آمد ساکنان و به ویژه سالمندان و افرادی که به دلایل گوناگون حرکت بدنی برایشان مشکل است، اهمیت زیادی داشته باشند. اما وضعیت قطع خدمات مربوطه در ساختمان های بلند استان از یک معضل ناامید کننده، به سمت یک رسوایی تمام عیار پیش رفته است. کمااینکه پیش آمده که حتی در برخی از مجتمع های مرتفع/ برج های تورنتو همه آسانسورها در یک برهه واحد از کار افتاده باشند. مساله ای که حتی می تواند، خروج از ساختمان را به ویژه برای برخی از افراد مورد اشاره غیرممکن کند.

پژوهش های به عمل آمده در سال 2016 حاکی از وجود بیش از 9600 مشکل در پیوند با کارکرد آسانسورها می باشد. بعضی از نظرسنجی ها نیز نشان می دهند، که امکان استفاده از آسانسورها حدود 95 درصد است. به عبارت دیگر هر آسانسور یک ساختمان به طور متوسط سالانه 18 روز قابل دسترس نیست. در عین حال مجتمع های مسکونی در مقایسه با ساختمان ها یا موسسات تجاری، کمترین میزان امکان استفاده از آسانسورها- یعنی 93 درصد- را داشته اند.

به گفته هن دونگ نماینده مجلس استانی که صابون این مشکل به تن خودش هم خورده و در مورد آن تلاش هایی داشته – از جمله در اوایل سال 2017 هوادار طرح لایحه ای در این پیوند در مجلس متبوع خویش بوده-، ساختار صنعت آسانسور یکی از منابع اصلی مشکل موجود است. زیرا چهار شرکت ئوتیس، شیندلر، کان و تیسنکراپ بازیگران اصلی حوزه مربوطه می باشند. گزارش اخیر خبرگزاری کانادا/ کندین پرس نیز، اظهارات وی را تایید می کند. چراکه براساس این گزارش 75 درصد آسانسورهای استان زیر کنترل این چهار شرکت قرار دارند. همچنین 40 درصد تکنسین های مربوطه برای این شرکت ها کار می کنند.

گزارش اداره استانداردهای فنی و ایمنی هم که در دسامبر 2017 منتشر شد، نشانگر آن است که در جنگل همواره رو به گسترش برج ها، تکنسین کافی برای کارهای مربوطه وجود ندارد. کمااینکه در بخشی از این گزارش آمده: شمار مسئولان فنی طراز اول صنعت آسانسور و یا حتی افراد زیر آموزش، با تعداد آسانسورهای به کارگیری شده در برج ها همخوان نیست. کمااینکه چندین ذینفع از کمبود تکنسین های کاردان جهت واکنش به تقاضای رو به افزایش خبر داده اند.

با توجه به وضعیت موجود ممکن است انسان فکر کند کسانی که در شرایط ناخوشایند در پیوند با کارکرد آسانسورها گرفتارند، باید فریاد کمک خواهی شان به آسمان بلند شود. اما روند واقعی برعکس است. کمااینکه در روزهای اخیر هیئت مدیره مجتمع مسکونی 25 طبقه واقع در شماره 59 خیابان لیبرتی شرقی به ساکنان گفته، در این مورد در صفحات کاربری توییتر خود چیزی ننویسند، با رسانه ها گفت و گو نداشته باشند، و موج ایجاد نکنند. بگونه ای که چند ساکنی هم که حاضر به مصاحبه با گلوب و میل شده اند، خواسته اند نامشان محفوظ بماند. تاد هافلی رئیس هیئت مدیره این ساختمان نیز در پاسخ به پرس و جوی خبرنگار این نشریه، در یادداشتی خاطرنشان کرد: در حال حاضر داریم، در این مورد با ئوتیس همکاری می کنیم. بنابراین با هیچ رسانه ای گفت و گو نمی نماییم.

او در یادداشتی دیگر خطاب به ساکنان نوشت: امکان دارد فکر کنیم که اشاعه اینگونه مسایل در جامعه یا مصاحبه با رسانه ها کارایی دارند. اما ممکن است نتیجه آن برای به کار انداختن مناسب آسانسورهایمان برعکس از آب درآید. … ما همه روزه گروهی از کارکنان کاملا مجرب را در ساختمان داریم، و متعهدیم که این مساله را حل کنیم. بنابراین مایل نیستیم، به سبب مسایل بی ربط غیرلازم پیشرفت کار به تاخیر بیفتد.

وقتی خبرنگار مورد اشاره با دست اندرکار مربوطه در ئوتیس تماس گرفت، و خواستار اظهارنظرش در این مورد شد که آیا توجه رسانه ها می تواند به روند خدمات این شرکت آسیب بزند، وی این بیانیه را ارسال کرد: ئوتیس این وضعیت را جدی می گیرد. ما به همکاری نزدیک با صاحب ساختمان ادامه می دهیم. زیرا برای ئوتیس هیچ چیز از ایمنی کارکنان و مشتریان خود، و مردمی که از آسانسورها استفاده می کنند، مهم تر نیست.

بسیاری از افراد ذینفع از ساکنان گرفته تا مالکان واحدهای واقع در مجتمع های مسکونی و… امیدوارند لوایح مناسبی برای صنعت آسانسور به تصویب برسند و به اجرا درآیند، تا دسترسی به این وسیله حمل و نقل بسیار مهم به شکلی کاملا مناسب صورت بگیرد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *